به گزارش خبرنگار اقتصاد معاصر؛ معاملات هفته گذشته بورس تهران بیش از هر زمان دیگری تحت تاثیر انتظارات سیاسی قرار داشت. در ابتدای هفته، سیگنالهای مثبت از فضای مذاکرات ایران و آمریکا موجی از خوشبینی را به تالار شیشهای آورد و شاخص کل حتی تا حوالی ۴.۲ میلیون واحد پیشروی کرد. این صعود دوام چندانی نداشت و در ادامه، سناریوی بدبینانه در ذهن معاملهگران پررنگتر شد.
در نهایت شاخص کل با افت هفتگی ۰.۷۳ درصدی در محدوده ۴ میلیون واحد ایستاد و شاخص هموزن نیز حدود ۰.۶۵ درصد کاهش یافت؛ نشانهای از آنکه فشار فروش محدود به نمادهای بزرگ نبود و کلیت بازار در فضای احتیاط معامله شد. این در شرایطی است که قرمزپوشی حدود ۸۸ درصد نمادها و تداوم خروج پول حقیقی (حدود ۱.۲ همت در هفته گذشته) نیز تصویری روشن از غلبه ریسکگریزی بر تقاضا در تالار شیشهای ارائه میدهد.
به باور کارشناسان، یکی از مهمترین نشانههای احتیاط در بازار سرمایه، ورود بیش از ۲.۶ همت سرمایه حقیقی به صندوقهای درآمد ثابت در هفته گذشته بود؛ رفتاری که بیانگر ترجیح نقدینگی به داراییهای کمریسک در شرایط ابهام سیاسی است. این جابهجایی سرمایهها نشان میدهد فعالان بازارها تا روشن شدن چشمانداز مذاکرات، تمایل چندانی به افزایش ریسک در پرتفوی خود ندارند.
از سوی دیگر، افت ارزش معاملات خرد و کاهش عمق بازار سرمایه، بر شکنندگی روندها افزوده است و در چنین شرایطی، حتی خبرهای مثبت نیز بدون پشتوانه قطعیت، توان ایجاد موج پایدار تقاضا را ندارند.
به باور کارشناسان، محدوده ۴ میلیون واحد برای شاخص کل، حالا به مهمترین سطح حمایتی این شاخص تبدیل شده است. این سطح پیشتر نیز مانع از تعمیق ریزشها شده و از منظر روانی و تکنیکال اهمیت بالایی دارد. این در حالی است که حفظ این کانال میتواند زمینهساز بازگشت تدریجی تقاضا و شکلگیری یک موج صعودی کوتاه مدت شود، در مقابل شکست آن، احتمال ورود بازار سهام به فاز اصلاحی عمیقتر را تقویت خواهد کرد.
کارشناسان برای هفته جاری، دو سناریو پیش روی بازار سهام ترسیم میکنند. در سناریوی مثبت، کاهش تنشهای سیاسی و ارسال سیگنالهای شفاف از پیشرفت مذاکرات میتواند به کاهش ریسک سیستماتیک، بازگشت نسبی پول حقیقی و تثبیت شاخص بالای ۴ میلیون واحد منجر شود. در این صورت، احتمال نوسان مثبت در نمادهای بزرگ و شاخصساز بیشتر خواهد بود.
در مقابل، در سناریوی منفی، تشدید ابهامات یا برجسته شدن خبرهای تنشآلود، میتواند فشار فروش را در تالار شیشهای افزایش داده و شاخص کل را به آزمون سطوح پایینتر بکشاند. در این حالت، چرخش نقدینگی به سمت صندوقهای درآمد ثابت و ابزارهای کمریسک ادامهدار خواهد بود.
در حال حاضر سرنوشت کوتاه مدت بازار سهام، پشت مرز ۴ میلیون واحد رقم میخورد؛ مرزی که میتواند سکوی بازگشت یا آغازگر موجی تازه از اصلاح باشد.