جذابیت‌های اقتصادی ایران برای اکو؛ فرصت خلاصی از اقتصاد نفتی

سازمان همکاری اقتصادی (اکو) با ظرفیت‌های تجاری، ترانزیتی و انرژی، فرصتی کلیدی برای کاهش وابستگی به نفت و تقویت دیپلماسی اقتصادی ایران است.

کد خبر : ۱۰۲۲۵

چهارشنبه - 21 آذر 1403

به گزارش خبرنگار اقتصاد معاصر؛ سازمان همکاری اقتصادی اکو، یک سازمان منطقه‌ای بین‌المللی است که با هدف تقویت همکاری‌های اقتصادی، اجتماعی، فرهنگی و زیربنایی میان کشورهای عضو تاسیس شده است.

این سازمان در سال ۱۳۴۳ توسط ایران، پاکستان و ترکیه تاسیس شد و پس از فروپاشی شوروی، با پیوستن هفت کشور دیگر (افغانستان، جمهوری آذربایجان، قزاقستان، قرقیزستان، تاجیکستان، ترکمنستان و ازبکستان) گسترش یافت. مقر این سازمان در تهران بوده و با توجه به ظرفیت‌های گسترده اقتصادی، ژئوپلیتیکی و جغرافیایی اعضای آن، می‌تواند به‌عنوان سکوی مهمی برای تقویت روابط اقتصادی ایران با کشورهای منطقه عمل کند.

در حال حاضر، سازمان اکو در تجارت جهانی حدود ۳ درصد سهم دارد که معادل ۸۴۵ میلیارد دلار است. از این میزان، ۴۳۴ میلیارد دلار سهم واردات و ۴۱۱ میلیارد دلار سهم صادرات اعضای اکو است.

ایران با توجه به موقعیت ژئوپلیتیک منحصربه‌فرد خود و برخورداری از زیرساخت‌های حمل‌ونقل گسترده، یکی از بازیگران کلیدی این سازمان به شمار می‌رود و نقش به سزایی در رشد و ارتقا مالی آن دارد. شبکه‌های جاده‌ای، ریلی و دریایی ایران بستری مناسب برای توسعه تجارت و تسهیل ترانزیت کالا در منطقه اکو فراهم کرده است.

ظرفیت‌های سازمان اکو برای ایران

سازمان اکو به دلیل هم‌جواری جغرافیایی و اشتراکات فرهنگی، اقتصادی و اجتماعی میان اعضا، فرصت‌های متعددی برای ایران فراهم کرده است. این ظرفیت‌ها در بخش‌های مختلفی از جمله تجارت، انرژی، حمل‌ونقل، گردشگری، سرمایه‌گذاری خارجی و دیپلماسی اقتصادی قابل شناسایی خواهد بود.

تجارت میان کشورهای عضو اکو ظرفیت بالایی دارد. کشورهای عضو به‌ ویژه ایران از مزیت‌های جغرافیایی و اقتصادی برای گسترش تجارت درون‌منطقه‌ای بهره‌مند هستند. ایران به‌ عنوان یکی از اعضای موسس و همچنین به دلیل موقعیت ژئوپلیتیکی خود، نقش مهمی در مسیرهای تجاری منطقه دارد. در این راستا، می‌توان به نقش ایران در مسیر کریدور شمال-جنوب و کریدور شرق-غرب اشاره کرد.

یکی از مهم‌ترین حوزه‌های همکاری میان اعضای اکو، حمل‌ونقل و ترانزیت کالا است. ایران به‌ عنوان یکی از مراکز مهم جاده‌ای، ریلی و دریایی منطقه، می‌تواند از طریق تقویت مسیرهای ترانزیتی، درآمدهای قابل‌ توجهی از عوارض حمل‌ونقل و ترانزیت کالا به دست آورد.

بخش انرژی یکی از مهم‌ترین محورهای همکاری میان اعضای اکو خواهد بود. کشورهای عضو اکو دارای ذخایر قابل‌ توجهی از نفت، گاز طبیعی و منابع انرژی تجدیدپذیر هستند. ایران با برخورداری از ذخایر عظیم نفت و گاز می‌تواند نقش کلیدی در تامین انرژی کشورهای عضو ایفا کند.

جذب سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی یکی دیگر از فرصت‌های پیش روی ایران در قالب همکاری‌های اکو است. کشورهای عضو می‌توانند در پروژه‌های زیرساختی، گردشگری، کشاورزی، فناوری اطلاعات و تولید مشترک کالاها با ایران سرمایه‌گذاری کنند. به‌ ویژه کشورهایی مانند ترکیه و قزاقستان به دلیل توان مالی و فناوری، ظرفیت خوبی برای همکاری دارند.

یکی دیگر از مزیت‌های ایران در سازمان اکو، ظرفیت‌های گسترده در گردشگری فرهنگی، تاریخی و سلامت است. کشورهای عضو اکو به دلیل نزدیکی جغرافیایی و اشتراکات فرهنگی، می‌توانند بخشی از بازار گردشگران ایران را تشکیل دهند. توسعه تورهای گردشگری مشترک میان کشورهای عضو (مانند گردشگری سلامت و توریسم زیارتی) از جمله برنامه‌های اکو برای افزایش تبادلات گردشگری است.

اگرچه ظرفیت‌های گسترده‌ای برای ایران در چارچوب اکو وجود دارد اما موانعی مانند عدم اجرای کامل توافقات تجاری ترجیحی، نبود زیرساخت‌های یکپارچه حمل‌ونقل، نوسانات ارزی و مشکلات سیاسی بین برخی اعضا بر تحقق این اهداف تاثیر منفی گذاشته‌اند. برای استفاده بهینه از ظرفیت‌های اکو، ایران باید دیپلماسی فعال و موثر، اصلاحات ساختاری در نظام گمرکی و تجاری و تسهیل شرایط صدور ویزا برای تجار و گردشگران را در اولویت قرار دهد.

سازمان همکاری اقتصادی اکو به‌ عنوان یک نهاد منطقه‌ای مهم، فرصت‌های گسترده‌ای برای ایران فراهم کرده است. موقعیت ژئوپلیتیکی ایران به‌ عنوان پل ارتباطی بین آسیا، اروپا و غرب آسیا، زمینه‌ساز افزایش مبادلات تجاری، ترانزیتی و اقتصادی در این چارچوب خواهد بود. ایران می‌تواند با تقویت زیرساخت‌های حمل‌ونقل، گسترش تجارت غیرنفتی، استفاده از ظرفیت‌های گردشگری و انرژی، سهم بیشتری از این فرصت‌ها کسب کند.

در نهایت، تحقق این ظرفیت‌ها نیازمند دیپلماسی اقتصادی فعال، توسعه زیرساخت‌های ملی و منطقه‌ای و افزایش همکاری‌های چندجانبه در حوزه‌های تجارت، انرژی و گردشگری است. در صورتی که ایران بتواند از ظرفیت‌های اکو به شکل بهینه استفاده کند، می‌تواند سطح وابستگی به اقتصاد نفتی را کاهش داده و اقتصاد مقاومتی را تقویت کند.