«اقتصاد معاصر» گزارش می‌دهد؛

۴ راهکار مکانیزه‌شدن کشاورزی در ایران/ امنیت غذایی چطور تضمین می‌شود؟

در ایران، با افزایش جمعیت و ضرورت تامین مواد غذایی، مکانیزاسیون کشاورزی به یکی از مهم‌ترین راهبردهای توسعه این بخش تبدیل شده است؛ این راهبرد نه‌ تنها می‌تواند هزینه‌های تولید را کاهش دهد، بلکه بهره‌وری و پایداری کشاورزی را نیز به میزان چشمگیری ارتقا خواهد داد.

کد خبر : ۱۲۳۴۲

دوشنبه - 17 دی 1403

به گزارش خبرنگار اقتصاد معاصر؛ کشاورزی یکی از ارکان اصلی توسعه اقتصادی کشور محسوب می‌شود و نقش کلیدی در تامین امنیت غذایی و ارتقا سطح رفاه عمومی ایفا می‌کند. با این حال اما طی سال‌های اخیر، روند ارتقا سطح کیفی این بخش در کشور بسیار کند بوده و هنوز کشاورزی صنعتی و مدرن جای کشاورزی سنتی را نگرفته‌ است.

این در حالی بوده که در ایران، با افزایش جمعیت و ضرورت تامین مواد غذایی، مکانیزاسیون کشاورزی به یکی از مهم‌ترین راهبردهای توسعه این بخش تبدیل شده است. بررسی‌ها نشان می‌دهد که این راهبرد نه‌ تنها می‌تواند هزینه‌های تولید را کاهش دهد، بلکه بهره‌وری و پایداری کشاورزی را نیز به میزان چشمگیری ارتقا خواهد داد.

نقش مکانیزاسیون در توسعه کشاورزی

مکانیزاسیون کشاورزی یکی از ابزارهای حیاتی برای افزایش بهره‌وری و کاهش هزینه‌های تولید تلقی می‌شود. در همین راستا بررسی‌ها نشان می‌دهد که بسیاری از استان‌های کشور توانسته‌اند با بهره‌گیری از فناوری‌های نوین کشاورزی، دستاوردهای قابل ‌توجهی کسب کنند که می‌تواند به ‌عنوان الگویی برای سایر مناطق کشور محسوب شود.

تحلیل جهانی از ضرورت مکانیزه شدن کشاورزی

بررسی مقاله‌ها و اخبار جهانی از وضعیت مکانیزاسیون در سایر کشورها نشان می‌دهد که در دنیای امروز، مکانیزاسیون به ‌عنوان یک راهکار کلیدی برای افزایش بهره‌وری، کاهش هزینه‌ها و مقابله با چالش‌های زیست‌محیطی در بخش کشاورزی شناخته می‌شود. رشد روزافزون جمعیت جهانی و نیاز به تولید غذای بیشتر، اهمیت استفاده از فناوری‌های نوین و تجهیزات مکانیزه را دوچندان می‌کند. این نیاز به ‌ویژه در کشورهایی مانند ایران که با محدودیت منابع آبی و نیروی کار مواجه هستند، بیش از پیش احساس می‌شود.

وضعیت مکانیزاسیون کشاورزی در کشورهای جهان به شدت متنوع است و به عوامل مختلفی نظیر سطح توسعه اقتصادی، نوع زمین‌های کشاورزی، دسترسی به فناوری و منابع مالی وابسته خواهد بود. در کشورهایی مانند ایالات متحده، آلمان و ژاپن، سطح مکانیزاسیون بسیار بالا بوده و کشاورزان به ماشین‌آلات پیشرفته برای افزایش بهره‌وری و کاهش نیروی انسانی وابسته هستند. در این کشورها، استفاده از فناوری‌های نوین مانند کشاورزی دقیق (Precision Agriculture) و سیستم‌های خودکار آبیاری، روند تولید را به شدت بهینه کرده‌اند.

در مقابل، در کشورهایی مانند هند، چین و بسیاری از کشورهای آفریقایی، مکانیزاسیون به طور چشمگیری کمتر است. در این کشورها، کشاورزی هنوز بر پایه نیروی کار انسانی استوار بوده و استفاده از ماشین‌آلات، بیشتر در بخش‌های خاصی مانند برداشت محصولات یا آماده‌سازی زمین مشاهده می‌شود.

طرح جهش تولید در دیمزارها؛ الگویی برای کشور

یکی از اقدامات موثر در راستای توسعه کشاورزی مکانیزه، اجرای طرح جهش تولید در دیمزارها است. در قالب این طرح، اعتبارات قابل ‌توجهی به تامین ماشین‌آلات کشاورزی اختصاص یافته که امکان کنترل آفات و بهبود عملکرد اراضی را فراهم می‌کند. به ‌عنوان مثال ماشین‌آلات مدرن در کنترل آفات و حشراتی همچون ملخ مراکشی در مناطق وسیعی از کشور مورد استفاده قرار گرفته‌اند.

مزایای مکانیزاسیون کشاورزی

مکانیزاسیون نه ‌تنها موجب افزایش سرعت و دقت در انجام عملیات کشاورزی می‌شود، بلکه وابستگی به نیروی کار انسانی را کاهش داده و هزینه‌های تولید را نیز به حداقل می‌رساند. مطالعات نشان می‌دهد که استفاده از ماشین‌آلات کشاورزی، شدت کاشت و برداشت را افزایش داده و استفاده بهینه از نهاده‌ها را ممکن می‌سازد. علاوه بر این، انجام عملیات با کیفیت بالاتر و کاهش زمان مورد نیاز برای کاشت و برداشت، از دیگر مزایای این رویکرد است.

چالش‌ها و موانع مکانیزاسیون کشاورزی

با وجود مزایای بی‌شمار، مکانیزاسیون کشاورزی در ایران با چالش‌های متعددی روبه‌رو است. از جمله این موانع می‌توان به قیمت بالای ماشین‌آلات، محدودیت تسهیلات مالی و نرخ بهره بالای این وام‌ها، هزینه‌های بالای نگهداری و تعمیرات و کمبود آموزش‌های تخصصی برای کشاورزان اشاره کرد. همچنین خرده‌مالکی زمین‌های کشاورزی و پراکندگی آن‌ها استفاده از ماشین‌آلات بزرگ را دشوار می‌سازد.

راهکارهای گسترش مکانیزاسیون

برای غلبه بر موانع موجود و گسترش مکانیزاسیون در سطح کشور، اقدامات زیر پیشنهاد می‌شود:

افزایش تسهیلات اعتباری: تخصیص وام‌های بلندمدت با نرخ بهره پایین برای کشاورزان می‌تواند تاثیر قابل ‌توجهی بر کاهش فشارهای مالی آن‌ها داشته باشد. این نوع تسهیلات، به ‌ویژه در مناطق محروم، امکان سرمایه‌گذاری در خرید تجهیزات مکانیزه را فراهم کرده و به افزایش بهره‌وری و کیفیت محصولات کشاورزی کمک می‌کند. به ‌علاوه تسهیل در دسترسی به منابع مالی می‌تواند انگیزه کشاورزان را برای ورود به فرآیندهای نوین تولید افزایش داده و شکاف پیشرفت در مناطق کم‌برخوردار را کاهش دهد.

همچنین ایجاد صندوق‌های ویژه مکانیزاسیون کشاورزی برای تامین مالی خرید تجهیزات نوین و حمایت از کشاورزان کوچک‌مقیاس، از جمله اقداماتی هستند که می‌توانند دسترسی این گروه از کشاورزان به فناوری‌های پیشرفته را بهبود بخشند. این صندوق‌ها با ارائه تسهیلات مالی هدفمند و اختصاص یارانه‌های ویژه، امکان خرید تجهیزات مدرن را برای کشاورزان با منابع محدود فراهم می‌کنند. همچنین، از طریق همکاری با شبکه‌های محلی و تعاونی‌های روستایی، می‌توان این خدمات را به صورت گسترده‌تر و کارآمدتر ارائه داد.

ارائه یارانه دولتی: دولت می‌تواند با اختصاص یارانه‌های هدفمند به تولیدکنندگان داخلی تجهیزات کشاورزی، هزینه‌های تولید این محصولات را کاهش داده و دسترسی کشاورزان به ماشین‌آلات مدرن را تسهیل کند. این یارانه‌ها می‌توانند به توسعه بیشتر صنعت ماشین‌سازی داخلی نیز کمک کرده و ضمن کاهش وابستگی به واردات، زمینه‌ساز تقویت رقابت‌پذیری محصولات داخلی در بازارهای بین‌المللی شوند.

برگزاری دوره‌های آموزشی: تدوین برنامه‌های آموزشی عملی و تخصصی برای کشاورزان در زمینه کار با تجهیزات مدرن کشاورزی، شامل نحوه استفاده بهینه از ماشین‌آلات، تعمیرات ابتدایی و مدیریت فناوری‌های نوین، می‌تواند به افزایش بهره‌وری و کاهش هزینه‌ها کمک شایانی کند.

یکپارچه‌سازی اراضی کشاورزی: کاهش پراکندگی زمین‌ها از طریق اجرای طرح‌های تجمیع اراضی می‌تواند زمینه‌ساز به ‌کارگیری موثر ماشین‌آلات بزرگ کشاورزی و در نتیجه افزایش بهره‌وری و کاهش هزینه‌های تولید باشد. این اقدام نیازمند برنامه‌ریزی دقیق، حمایت‌های قانونی و تشویق کشاورزان به مشارکت در این طرح‌ها است.

چشم‌انداز کشاورزی هوشمند در ایران

پیشرفت‌های اخیر در زمینه مکانیزاسیون نشان‌دهنده ظرفیت بالای ایران برای تبدیل شدن به یکی از پیشگامان کشاورزی هوشمند در منطقه است. این تحولات می‌توانند به الگویی برای توسعه پایدار کشاورزی در کشور تبدیل شوند. ادامه سرمایه‌گذاری در این حوزه و رفع موانع پیش‌ رو، مسیر دستیابی به امنیت غذایی و توسعه اقتصادی را هموارتر خواهد کرد.