اقتصاد معاصر گزارش می‌دهد؛

فشار افزایی پارس جنوبی؛ دستاوردی که دولت چهاردهم مصادره کرد

قرارداد فشارافزایی پارس جنوبی که همه مراحل اجرایی آن در دولت سیزدهم انجام شده بود، حالا در دولت چهاردهم امضا شده است، شرکت ملی نفت مدعی است در دولت گذشته، فقط قرارداد مقدماتی این طرح به امضا رسیده بود، اما آیا این یک دستاوردِ واقعی است یا صرفا بهره‌برداری سیاسی؟

کد خبر : ۱۴۷۴۶

چهارشنبه - 17 بهمن 1403

به گزارش خبرنگار اقتصاد معاصر؛ معاون مهندسی و توسعه شرکت ملی نفت یکی دو روز پیش از امضای قریب‌الوقوع قراردادهای فشارافزایی میدان مشترک پارس جنوبی خبر داد و تاکید کرد که در دولت گذشته، فقط قرارداد مقدماتی این طرح به امضا رسیده بود.

اما آیا این ادعا صحت دارد؟

این ادعا در حالی مطرح شده که قراردادهای نهایی فشارافزایی پارس جنوبی از خرداد امسال آماده امضا بودند اما به دلیل سقوط بالگرد رئیس‌ جمهور وقت، این روند به تعویق افتاد. بررسی‌ها نشان می‌دهد که همه مراحل اساسی این پروژه، از مطالعات و طراحی تا تامین مالی و تعیین پیمانکاران، در دولت سیزدهم انجام شده است.

اقدامات اجرایی کلیدی دولت سیزدهم شامل مطالعات امکان‌سنجی و طراحی مفهومی، انتخاب سناریوی اجرای پروژه در فراساحل، انتخاب پیمانکاران ایرانی شامل پتروپارس، اویک، قرارگاه خاتم و مپنا، تامین مالی ۲۰ میلیارد دلاری از صندوق توسعه ملی و اجرای طرح پایلوت ساخت توربوکمپرسورهای خشکی و دریایی بوده که به ترتیب با پیشرفت ۸۵ و ۴۵ درصدی انجام شده‌اند.

قراردادهای مقدماتی این طرح در ۲۰ اسفند ۱۴۰۲ با چهار شرکت ایرانی امضا و برای آغاز عملیات، به هر پیمانکار ۱۰۰ میلیون دلار پرداخت شد. مطابق برنامه، قرار بود تا قراردادهای نهایی در خرداد ۱۴۰۳ امضا شوند اما حادثه بالگرد باعث تعویق مراسم رسمی شد.

به گفته محسن خجسته‌مهر، مدیر عامل وقت شرکت ملی نفت، فشارافزایی پارس جنوبی بزرگ‌ترین رویداد تاریخ تامین انرژی ایران است و این طرح موجب افزایش ۹۰TCF در تولید گاز کشور و ۲ میلیارد بشکه به ظرفیت میعانات گازی خواهد شد. بر اساس برآوردها، این پروژه با سرمایه‌گذاری ۲۰ میلیارد دلاری، عایدی بیش از ۹۰۰ میلیارد دلاری برای کشور خواهد داشت.

وی تاکید کرده بود که با کمک پیمانکاران ایرانی، این موفقیت حاصل شد و این موضوع توانمندی شرکت‌های داخلی را ثابت کرد. همچنین این پروژه از لحاظ اقتصادی و مهندسی با دقت بالا بررسی شده و تصمیم‌های کلیدی آن در دولت قبل اتخاذ شده است.

با توجه به این پیشینه، دولت چهاردهم در حقیقت فقط اقدامات تکمیلی و مراسم رسمی امضای قرارداد را انجام داده است. با این حال، تلاش‌هایی برای ثبت این پروژه به نام دولت جدید دیده می‌شود. در واقع پروژه‌ای که از مدت‌ها قبل آماده اجرا بود، اکنون به مرحله نهایی رسیده اما رقابت سیاسی بر سر ثبت این موفقیت، آن را به چالشی بین دو دولت تبدیل کرده است.