اقتصاد معاصر گزارش می‌دهد

رشد اقتصادی ایران و کاهش تکیه بر درآمدهای نفتی در چهار دهه

رشد اقتصادی همواره یکی از اهداف لحاظ‌شده در برنامه‌های بالادستی برای اقتصاد ایران در دوره انقلاب اسلامی بوده است. در این بین با تحمیل شوک‌های بیرونی ناشی از تحریم‌های اقتصادی، ایده مهم نفت‌زدایی از بودجه و کاهش وابستگی بودجه به نفت برای تحقق رشد اقتصادی پایدار و غیرنوسانی در دستور کار قرارگرفت.

کد خبر : ۱۴۹۴۳

چهارشنبه - 24 بهمن 1403

به گزارش خبرنگار  اقتصاد معاصر؛ در طول بیش از چهار دهه از پیروزی انقلاب اسلامی، اقتصاد ایران با چالش‌ها و فرصت‌های متعددی روبه‌رو بوده است. یکی از مهم‌ترین تحولات اخیر در اقتصاد ایران، افزایش درآمدهای مالیاتی و تلاش برای کاهش وابستگی به درآمدهای نفتی است. در این گزارش، به بررسی وضعیت رشد اقتصادی ایران در دوران انقلاب اسلامی و نقش درآمدهای مالیاتی در کاهش وابستگی به نفت می‌پردازیم.

رشد اقتصادی پیش از انقلاب اسلامی

در دوره پیش از انقلاب (دهه‌های ۱۳۳۰ تا ۱۳۵۷)، اقتصاد ایران به‌ طور عمده بر پایه درآمدهای نفتی استوار بود. با افزایش درآمدهای نفتی در دهه ۱۳۵۰، رشد اقتصادی ایران به طور قابل توجهی افزایش یافت، به طوری که نرخ رشد اقتصادی در برخی سال‌ها به بیش از ۱۴ درصد نیز رسید. با این حال، این رشد اقتصادی عمدتا متکی به درآمدهای نفتی بود و بخش‌های غیرنفتی، به ویژه صنعت و کشاورزی، از توسعه کافی برخوردار نبودند.

در این دوره، اقتصاد ایران با مشکلاتی مانند نابرابری در توزیع درآمد، وابستگی شدید به نفت و عدم توسعه زیرساخت‌های پایدار مواجه بود. همچنین سیاست‌های اقتصادی دولت در آن زمان، به ویژه در سال‌های پایانی حکومت پهلوی، منجر به افزایش تورم و نارضایتی عمومی شد.

رشد اقتصادی پس از انقلاب اسلامی

پس از پیروزی انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷، اقتصاد ایران با چالش‌های متعددی روبه‌رو شد. جنگ تحمیلی هشت‌ساله، تحریم‌های بین‌المللی و نوسانات قیمت نفت، از جمله عواملی بودند که بر رشد اقتصادی کشور تاثیر گذاشتند. با این حال، در طول این چهار دهه، اقتصاد ایران دوره‌های مختلفی از رشد و رکود را تجربه کرده است.

دوره‌های رشد اقتصادی پس از انقلاب

دهه ۱۳۶۰: در این دهه، به دلیل جنگ تحمیلی و تحریم‌های بین‌المللی، رشد اقتصادی ایران با نوسانات زیادی همراه بود. در برخی سال‌ها، رشد اقتصادی منفی شد اما پس از پایان جنگ در سال ۱۳۶۷، اقتصاد ایران وارد مرحله بازسازی شد.

دهه ۱۳۷۰: در این دهه، با اجرای برنامه‌های توسعه اقتصادی و افزایش قیمت نفت، رشد اقتصادی ایران بهبود یافت. نرخ رشد اقتصادی در برخی سال‌ها به بیش از ۶ درصد رسید. با این حال، مشکلاتی مانند تورم بالا و بدهی‌های خارجی همچنان وجود داشت.

دهه ۱۳۸۰: در این دهه، رشد اقتصادی ایران تحت تاثیر افزایش درآمدهای نفتی و اجرای برنامه‌های توسعه، به طور متوسط حدود ۵ درصد بود. با این حال، تحریم‌های بین‌المللی و سیاست‌های اقتصادی داخلی، مانع از دستیابی به رشد پایدار شد.

دهه ۱۳۹۰: در این دهه، اقتصاد ایران با تشدید تحریم‌های بین‌المللی و کاهش درآمدهای نفتی، وارد دوره رکود شد. در برخی سال‌ها، رشد اقتصادی منفی شد و تورم به شدت افزایش یافت. با این حال، در سال‌های پایانی این دهه، با اجرای سیاست‌های تعدیل اقتصادی، رشد اقتصادی تا حدودی بهبود یافت.

دهه ۱۴۰۰: در سال‌های اخیر، با وجود ادامه تحریم‌ها، دولت تلاش کرده با اجرای سیاست‌های اصلاحی و افزایش صادرات غیرنفتی، رشد اقتصادی را بهبود بخشد. بر اساس آمارهای رسمی، نرخ رشد اقتصادی در سال ۱۴۰۱ به حدود ۴ درصد رسید.

جایگزینی درآمدهای مالیاتی به جای درآمدهای نفتی

یکی از مهم‌ترین تحولات اخیر در اقتصاد ایران، افزایش درآمدهای مالیاتی و تلاش برای کاهش وابستگی به درآمدهای نفتی است. در یک دهه اخیر، شاهد رشد قابل توجه درآمدهای مالیاتی بوده‌ایم. بر اساس آمارهای رسمی، درآمدهای مالیاتی در سال‌های اخیر به حدود ۳۰ درصد از بودجه عمومی کشور رسیده است. این رقم نشان‌دهنده گام مهمی در جهت کاهش وابستگی به درآمدهای نفتی و ایجاد پایه‌های مالیاتی پایدار است.

عوامل موثر در افزایش درآمدهای مالیاتی

اصلاح نظام مالیاتی: دولت در سال‌های اخیر با اصلاح قوانین مالیاتی و گسترش پایه‌های مالیاتی، توانسته است تا درآمدهای مالیاتی را افزایش دهد. این اصلاحات شامل شفاف‌سازی فرآیندهای مالیاتی، مبارزه با فرار مالیاتی و افزایش نظارت بر فعالیت‌های اقتصادی بوده است.

افزایش مشارکت بخش خصوصی: با رشد بخش خصوصی و افزایش فعالیت‌های اقتصادی، پایه‌های مالیاتی نیز گسترش یافت. این امر به دولت کمک کرده تا درآمدهای مالیاتی بیشتری را جمع‌آوری کند.

توسعه بخش‌های غیرنفتی: با کاهش وابستگی به درآمدهای نفتی و توسعه بخش‌های غیرنفتی مانند صنعت، کشاورزی و خدمات، درآمدهای مالیاتی نیز افزایش یافته است.

مقایسه رشد اقتصادی، پیش و پس از انقلاب

وابستگی به نفت: در هر دو دوره، اقتصاد ایران به شدت به درآمدهای نفتی وابسته بوده است. با این حال، پس از انقلاب، تلاش‌هایی برای کاهش این وابستگی و توسعه بخش‌های غیرنفتی صورت گرفته است.

رشد اقتصادی: در دوره پیش از انقلاب، رشد اقتصادی به طور متوسط بالاتر بود اما این رشد عمدتا متکی به درآمدهای نفتی و پایدار نبود. در دوره پس از انقلاب، رشد اقتصادی با نوسانات بیشتری همراه بوده اما تلاش‌هایی برای ایجاد رشد پایدار و متنوع‌سازی اقتصاد صورت گرفته است.

چالش‌ها و فرصت‌های پیش رو

اقتصاد ایران در دوران انقلاب اسلامی با چالش‌های متعددی مانند تحریم‌ها، تورم بالا، بیکاری و وابستگی به نفت مواجه بوده است. با این حال، فرصت‌هایی مانند توسعه بخش‌های غیرنفتی، افزایش صادرات غیرنفتی و تقویت زیرساخت‌ها نیز وجود دارد. برای دستیابی به رشد اقتصادی پایدار، نیازمند اجرای سیاست‌های اصلاحی، کاهش وابستگی به نفت و جذب سرمایه‌گذاری‌های داخلی و خارجی هستیم.

رشد اقتصادی ایران در دوران انقلاب اسلامی با فراز و نشیب‌های زیادی همراه بوده است. در حالی که در دوره پیش از انقلاب، رشد اقتصادی عمدتا متکی به درآمدهای نفتی و ناپایدار بود، در دوره پس از انقلاب، تلاش‌هایی برای ایجاد رشد پایدار و متنوع‌سازی اقتصاد صورت گرفته است. افزایش درآمدهای مالیاتی به حدود ۳۰ درصد از بودجه عمومی کشور، گام مهمی در جهت کاهش وابستگی به درآمدهای نفتی است. با این حال، برای دستیابی به رشد اقتصادی پایدار و همه‌جانبه، نیازمند اجرای سیاست‌های اصلاحی و کاهش وابستگی به درآمدهای نفتی هستیم.