طرح نشان‌دار کردن مالیات گامی مهم برای افزایش مشارکت مردمی

عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی، طرح «نشان‌دار کردن مالیات» را گامی مهم در جهت شفاف‌سازی و افزایش اعتماد عمومی به نظام مالیاتی کشور معرفی کرد و گفت: این طرح ابزاری کلیدی برای هدایت منابع مالیاتی به سمت پروژه‌های توسعه‌ای، به‌ ویژه در مناطق کمتر برخوردار و تشویق شهروندان به مشارکت فعال‌تر در تامین مالی این پروژه‌ها است.

کد خبر : ۳۳۶۷۳

دوشنبه - 24 شهريور 1404

حسنعلی محمدی، عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس شورای اسلامی در مصاحبه‌ای با خبرنگار اقتصاد معاصر؛ طرح «نشان‌دار کردن مالیات» را ابزاری قدرتمند برای افزایش مشارکت عمومی در تامین مالی پروژه‌های توسعه‌ای و عمرانی کشور دانست و گفت: مردم وقتی می بینند که مالیات پرداختی‌شان چگونه به صورت مستقیم در پروژه‌های عام‌المنفعه و توسعه‌ای، به‌خصوص در مناطق کمتر برخوردار، سرمایه‌گذاری می‌شود. این شفافیت و دیدن نتایج ملموس، به طور قطع حس تعلق خاطر و مسئولیت‌پذیری اجتماعی را در شهروندان تقویت کرده و آن‌ها را به پرداخت مالیات تشویق خواهد کرد.

محمدی با تاکید بر اینکه این سازوکار می‌تواند انگیزه‌ای قوی برای همکاری بیشتر مردم با دولت در حوزه مالیات باشد، اظهار داشت: پروژه‌هایی که مستقیماً با زندگی روزمره مردم در ارتباط هستند، مانند احداث یا تجهیز مدارس و مراکز آموزشی، بهبود زیرساخت‌های راه‌سازی و حمل‌ونقل، و همچنین طرح‌های جامع رفع محرومیت از مناطق کمتر توسعه‌یافته، می‌توانند به عنوان اولویت‌های اصلی طرح ‘نشان‌دار شدن’ در نظر گرفته شوند. این امر باعث می‌شود که بازدهی مالیات پرداختی برای مردم ملموس‌تر و رضایت‌بخش‌تر باشد.

عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس، خواستار همراهی و اقدام عملی دولت در این زمینه شد و گفت: دولت باید با در نظر گرفتن مشوق‌های لازم و فراهم آوردن زیرساخت‌های فنی و اجرایی، زمینه را برای مشارکت فعال مودیانی که علاقمند به هدایت مالیات خود به سمت پروژه‌های مشخص هستند، فراهم آورد که این همکاری متقابل، می‌تواند گامی بلند در جهت تحقق عدالت اقتصادی و اجتماعی باشد.

وی در پایان به لزوم تدوین یک سازوکار دقیق و شفاف برای اجرای این طرح اشاره کرد و افزود: برای اینکه طرح «نشان‌دار کردن» بتواند به بهترین شکل اجرایی شود و عدالت مورد نظر را به ارمغان بیاورد، نیازمند تدوین یک آیین‌نامه یا دستورالعمل اجرایی روشن است که در آن، اولویت‌بندی طرح‌ها بر اساس نیازسنجی‌های دقیق و با در نظر گرفتن منافع عمومی صورت پذیرد.