تحلیلی بر قراردادهای بلندمدت و پروژه‌های جدید خط لوله روسیه به چین؛

افزایش صادرات گاز روسیه به چین و تغییر معادلات در بازار انرژی

با افزایش تقاضای چین برای گاز طبیعی، روسیه در حال برنامه‌ریزی برای افزایش صادرات گاز از طریق خطوط لوله به این کشور است. بر اساس توافق‌های جدید، حجم صادرات گاز روسیه به چین می‌تواند به سالانه نزدیک ۱۰۰ میلیارد مترمکعب برسد. این در حالی است که مذاکرات برای توسعه مسیرهای جدید صادراتی نیز در جریان است.

کد خبر : ۷۹۴

جمعه - 02 شهريور 1403

به گزارش خبرنگار اقتصاد معاصر، مسئله افزایش صادرات گاز روسیه به چین که در روز‌های اخیر خبرساز شده است بنا به برخی از تحلیل‌ها می‌تواند به تقویت روابط اقتصادی بین دو کشور کمک کند و به روسیه امکان دهد تا وابستگی خود به بازار‌های اروپایی را کاهش دهد. همچنین، این افزایش صادرات ممکن است به چین کمک کند تا نیاز‌های انرژی خود را در مواجهه با رشد سریع اقتصادی و افزایش تقاضا برای انرژی تأمین کند.

در این رابطه، معاون نخست‌وزیر روسیه اخیراً اعلام کرده است که احتمال دارد صادرات گاز روسیه به چین از طریق خط لوله سیبری در سال جاری افزایش یافته و به ۳۰ میلیارد مترمکعب برسد. صادرات گاز روسیه بر اساس یک قرارداد بلندمدت ۳۰ ساله بین شرکت گازپروم و شرکت ملی نفت چین (CNPC) انجام می‌شود. ارزش این قرارداد، ۴۰۰ میلیارد دلار است و در سال ۲۰۱۴ منعقد شده است. مقامات روسیه اعلام کرده‌اند که صادرات گاز این کشور از طریق خط لوله در حال افزایش است و پیش‌بینی می‌شود که این میزان در سال آینده به ۳۸ میلیارد مترمکعب برسد؛ که این مقدار حداکثر حجمی است که در توافق‌نامه بین دو کشور تعهد شده است.

جالب توجه است که در سال گذشته، شرکت گازپروم به طور مداوم از تعهدات قراردادی خود فراتر رفته و بار‌ها رکورد‌های روزانه جدیدی ثبت کرده است. در همین راستا، صادرات گاز روسیه به چین از طریق خط لوله سیبری در سال ۲۰۲۳ نسبت به سال قبل ۵۰ درصد افزایش یافت و به ۲۲.۷ میلیارد مترمکعب رسید که ۷۰۰ میلیون مترمکعب بیشتر از تعهدات قراردادی گازپروم بود. از سوی دیگر، گازپروم پیش‌بینی می‌کند که به دلیل افزایش تقاضا، صادرات گاز روسیه به چین، به عنوان اصلی‌ترین شریک تجاری روسیه، با افزایش مواجه شود.در همین راستا، ممکن است دو کشور به زودی قرارداد ساخت خط لوله بزرگ سیبری ۲ را امضا کنند. بر اساس این توافق جدید، امکان تحویل گاز تا ۵۰ میلیارد مترمکعب در سال از منطقه یامال در شمال روسیه به چین از طریق مغولستان فراهم خواهد شد. با اجرایی شدن کامل تمامی خطوط لوله، حجم صادرات گاز روسیه به چین می‌تواند سالانه به نزدیک ۱۰۰ میلیارد مترمکعب افزایش یابد.

به گفته مقامات روسیه، مذاکرات درباره صادرات گاز روسیه به چین از طریق مسیر شرق دور نیز در جریان است. بر اساس این توافق، قرار است صادرات گاز طبیعی روسیه از پایانه جزیره ساخالین از سال ۲۰۲۷ و از طریق مسیر شرق دور به چین انجام شود. روسیه و چین در فوریه ۲۰۲۳ (بهمن ۱۴۰۱) توافق‌نامه‌ای برای صادرات گاز از طریق خط لوله جدید امضا کردند.

معاون نخست‌وزیر چین اخیراً اعلام کرد که این کشور در نیمه اول سال جاری واردات گاز و نفت خود از روسیه را به ترتیب ۲۲.۵ درصد و ۴.۸ درصد افزایش داده است.

در راستای تحلیل و بررسی برخی از جنبه‌های مهم این موضوع می‌توان به جنبه‌های مختلفی اشاره داشت. بطور مثال روسیه در حال افزایش صادرات گاز خود به چین است که نشان‌دهنده تقویت روابط اقتصادی بین دو کشور است. این افزایش صادرات می‌تواند به دلیل تقاضای رو به رشد چین برای انرژی و تلاش روسیه برای گسترش بازار‌های صادراتی خود باشد یا اینکه قرارداد ۳۰ ساله بین گازپروم و شرکت ملی نفت چین با ارزش ۴۰۰ میلیارد دلار، نشان‌دهنده تعهد بلندمدت دو کشور به همکاری در زمینه انرژی است. این قرارداد نه تنها به تأمین انرژی چین کمک می‌کند، بلکه برای روسیه نیز منبع درآمد پایدار ایجاد می‌کند.

در خصوص پتانسیل افزایش صادرات تا ۱۰۰ میلیارد مترمکعب نیز می‌توان به این مسئله پرداخت که با اجرای پروژه‌های جدید مانند خط لوله سیبری ۲ و مسیر شرق دور، روسیه می‌تواند صادرات گاز خود به چین را به طور قابل توجهی افزایش دهد. این امر می‌تواند به روسیه کمک کند تا وابستگی خود به بازار‌های اروپایی را کاهش دهد و به چین نیز در تأمین نیاز‌های انرژی خود کمک کند. در رابطه با تأثیرات منطقه‌ای نیز می‌توان گفت، افزایش همکاری‌های انرژی بین روسیه و چین می‌تواند تأثیرات ژئوپلیتیکی مهمی داشته باشد. این همکاری‌ها می‌توانند به تقویت روابط سیاسی و اقتصادی بین دو کشور کمک کنند و در عین حال، ممکن است باعث نگرانی کشور‌های غربی شوند که به دنبال کاهش نفوذ روسیه در بازار‌های انرژی جهانی هستند.

در مجموع می‌توان گفت افزایش صادرات گاز روسیه به چین نشان‌دهنده تغییرات مهم در بازار انرژی جهانی است که می‌تواند تأثیرات گسترده‌ای بر روابط بین‌المللی و اقتصاد جهانی داشته باشد.