چین آماده برای جنگ تجاری دوم با ترامپ

احتمال وقوع جنگ تجاری دوم بین چین و آمریکا، چالش ژئوپلیتیکی بزرگی را مطرح می‌کند اما معادله قدرت اکنون تغییر کرده، به طوری که پکن پس از جنگ تجاری اول، با قدرت اقتصادی مقاوم‌تری ظاهر شده و با استراتژی دقیق‌تری با اقدامات ایالات متحده مقابله کرده است.

کد خبر : ۹۰۶۱

چهارشنبه - 07 آذر 1403

به گزارش خبرنگار اقتصاد معاصر؛ با انتخاب مجدد ترامپ به عنوان رئیس جمهور ایالات متحده آمریکا، احتمال آغاز مجدد جنگ تجاری با چین، به موضوعی داغ در محافل اقتصادی جهانی تبدیل شده اما برخلاف دور اول تنش‌های تجاری در دوران اول ریاست جمهوری ترامپ، چین اکنون با استراتژی پیشرفته‌تر و اقتصادی مستحکم‌تر آماده مواجه با تنش‌های تجاری است.

از زمان جنگ تجاری ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۰، چین ساختار اقتصادی خود را به شکل قابل توجهی بازسازی کرد تا وابستگی خود به بازار ایالات متحده را کاهش دهد. این اقدام نه تنها اقتصاد چین را از شوک‌های خارجی مصون کرده، بلکه آسیب‌پذیری آن را در برابر فشارهایی چون تعرفه‌ها و تحریم‌های آمریکا کاهش داده است.

علاوه بر این، طرح «کمربند و جاده» چین، شبکه تجاری کشور را به بازارهای نوظهور آسیا، آفریقا و آمریکای لاتین گسترش داده و مسیرهای صادراتی خود را متنوع‌تر ساخته است. این تلاش‌ها، ابزارهای اقتصادی جدیدی را برای مقابله با جنگ تجاری فراهم کرده که در دوره قبلی موجود نبود.

فناوری یکی از جبهه‌های اصلی جنگ تجاری اول بود. از همین‌رو چین از همان زمان، سرمایه‌گذاری‌های هنگفتی برای توسعه صنعت فناوری داخلی خود انجام داد و تلاش کرده در فناوری‌های کلیدی مانند تولید تراشه و هوش مصنوعی خودکفا شود. شرکت‌های فناوری چین با پشتیبانی دولت، پیشرفت‌های چشمگیری در نوآوری و تحقیق داشته‌اند که تاثیر محدودیت‌های صادراتی ایالات متحده را کاهش داده است.

ارز دیجیتال چین؛ گامی برای مقابله با دلار

ارز دیجیتال چین (e-CNY) نیز گامی دیگر در چالش با دلار به شمار می‌رود. با ترویج این ارز در معاملات بین‌المللی، چین به دنبال ایجاد یک اکوسیستم مالی بوده که وابستگی کمتری به سیستم مالی آمریکا داشته باشد.

در عرصه ژئوپلیتیک، چین روابط خود با کشورهایی مانند روسیه و ایران را که با ایالات متحده تنش دارند، مستحکم‌تر کرده است. گروه بریکس (برزیل، روسیه، هند، چین و آفریقای جنوبی) نیز بستری برای تقویت همکاری‌های تجاری جایگزین و عاملی برای تضعیف تسلط نهادهای غربی همچون سازمان تجارت جهانی بوده است. همچنین، چین با تقویت نفوذ خود در سازمان‌های بین‌المللی نظیر سازمان ملل و بانک جهانی، توانسته تا سیاست‌های اقتصادی جهانی را به نفع خود شکل دهد. در عین حال، با وجود فشارهای ایالات متحده، روابط تجاری خود را با اروپا عمق بخشیده و از بازار گسترده‌ خود، به‌ عنوان ابزاری برای تاثیرگذاری بر سیاست‌های اتحادیه اروپا استفاده می‌کند.

رویکرد دونالد ترامپ در تجارت با چین همچنان بر ملی‌گرایی اقتصادی و حمایت‌گرایی استوار است. وی چین را به رقابت ناعادلانه و سرقت مالکیت معنوی متهم کرده و احتمالا اکنون، تعرفه‌های جدیدی علیه آن اعمال خواهد کرد و تلاش برای کاهش وابستگی به چین را در صنایعی چون فناوری و داروسازی شدت خواهد بخشید.

با این حال، سیاست‌های ترامپ در دور اول ریاست جمهوری، ناکارآمدی‌های چشمگیری داشت. تعرفه‌ها نه تنها کسری تجاری ایالات متحده با چین را کاهش ندادند، بلکه این کسری افزایش یافت و هزینه‌های بیشتری را به مصرف‌کنندگان آمریکایی تحمیل کرد. علاوه بر این، بسیاری از صنایع ایالات متحده که به واردات چینی متکی بودند، دچار مشکلاتی شدند که رقابت‌پذیری آن‌ها را کاهش داد.

احتمال وقوع جنگ تجاری دوم، چالش ژئوپلیتیکی بزرگی را مطرح می‌کند اما تعادل قدرت اکنون تغییر کرده است. چین پس از جنگ تجاری اول، با قدرت اقتصادی مقاوم‌تری ظاهر شده و با استراتژی دقیق‌تری با اقدامات ایالات متحده مقابله می‌کند.