به گزارش خبرنگار اقتصاد معاصر؛ در سال جاری، صندوقهای سرمایهگذاری مبتنی بر طلا به یکی از گزینههای جذاب برای جذب نقدینگی در میان ابزارهای مرتبط با این فلز ارزشمند تبدیل شدهاند. همسویی افزایش قیمت جهانی طلا با رشد نرخ ارز در داخل کشور، بستری مساعد برای عملکرد مثبت این صندوقها فراهم کرده؛ موضوعی که بازدهی قابل توجهی را برای بسیاری از آنان به ارمغان آورده است. با این وجود، نگاهی عمیقتر به آمار و ارقام نشان میدهد عملکرد این صندوقها یکدست نبوده و شکاف محسوسی بین بهترین و ضعیفترین بازدهیها به چشم میخورد.
بر اساس دادههای موجود، در میان صندوقهای طلایی که از ابتدای سال فعالیت داشتهاند، دامنه بازدهی در سطح بالایی قرار دارد اما پراکندگی آن نیز چشمگیر است. برخی صندوقها موفق شدهاند بازدهیهایی بالغ بر ۱۴۵ درصد را ثبت کنند، در حالی که در طرف مقابل، صندوقهایی با بازدهی حدود ۱۲۷ درصد در انتهای جدول عملکرد قرار گرفتهاند. این اختلاف حدود ۱۸ واحد درصدی، به وضوح نشان میدهد که انتخاب هوشمندانه صندوق میتواند تاثیر بسزایی در نتیجه نهایی سرمایهگذاری داشته باشد.
در این راستا عوامل متعددی میتوانند در ایجاد این شکاف عملکردی نقش داشته باشند، به عنوان مثال ترکیب داراییها (مانند تمرکز بر گواهی سپرده سکه، شمش یا اوراق مبتنی بر طلا)، کیفیت و فعال بودن مدیریت پرتفوی، زمانبندی معاملات و حتی هزینههای مدیریتی از جمله این موارد هستند.
همچنین، میانگین بازدهی صندوقهای طلا از رشد قیمت سکههای رایج در بازار فیزیکی پیشی گرفته اما در مقایسه با رشد قیمت طلای ۱۸عیار، عموما عملکرد کمتری داشتهاند که میتواند ناشی از وجود داراییهای دیگر در ترکیب صندوقها، کارمزدها و مکانیزمهای تعدیل قیمت باشد.
علاوه بر بازدهی، دو عامل ریسک نوسان و نقدشوندگی نیز در ارزیابی این صندوقها حائز اهمیت هستند. صندوقهایی که با مدیریت فعالتر و انعطافپذیرتری هدایت میشوند، معمولا در برابر اصلاحات مقطعی بازار مقاومتر عمل میکنند. از سوی دیگر، یکی از مزایای اصلی این صندوقها نسبت به خرید فیزیکی طلا و سکه، نقدشوندگی بالا، سهولت معامله از طریق بورس و حذف مشکلات نگهداری فیزیکی است.
در مجموع، اگرچه صندوقهای طلا در سال جاری عملکرد مثبت و جذابی را ارائه دادهاند و به عنوان یک ابزار غیرمستقیم موثر در سبد داراییها مطرح شدهاند اما تفاوتهای معنادار در بازدهی آنها بر لزوم انجام مطالعه دقیق و انتخاب آگاهانه پیش از سرمایهگذاری تاکید دارد.
سرمایهگذاران با بررسی سابقه عملکرد، ترکیب داراییها و استراتژی مدیریتی صندوقها میتوانند گزینهای هماهنگ با اهداف و سطح ریسکپذیری خود برگزینند.