مریم تاجآبادی، نایبرئیس کمیسیون اقتصاد سلامت اتاق بازرگانی تهران در گفتوگو با خبرنگار اقتصاد معاصر به بررسی چالشهای پیش روی کسبوکارهای خُرد و راهکارهای عبور از نااطمینانیهای اقتصادی پرداخت.
وی با اشاره به اینکه بنگاههای کوچک و متوسط در دورههای بحرانی نسبت به شرکتهای بزرگ آسیبپذیری بسیار بیشتری دارند، بر ضرورت اتخاذ روشهای نوین تامین مالی تاکید کرد و اظهار داشت: تامین مالی زنجیرهای با ایجاد پیوند ارگانیک میان تولیدکنندگان، تامینکنندگان و خریداران، جریان نقدی را در کل زنجیره تامین بهبود میبخشد و فشار مالی روی بنگاههای خُرد و متوسط را به شکل قابل توجهی کاهش میدهد.
تاجآبادی همافزایی، انعطافپذیری و ایجاد همکاریهای هدفمند میان شرکتهای کوچک و متوسط، استارتآپها و مجموعههای دانشبنیان (به ویژه در حوزه سلامت) را از نخستین گامها برای حفظ پایداری و افزایش تابآوری اقتصاد کشور برشمرد.
وی تصریح کرد: تشکیل شبکههای همکاری مبتنی بر اعتماد متقابل، نه فقط موجب سرشکن شدن و کاهش هزینههای مالی بنگاهها میشود، بلکه فرصتی بینظیر برای رشد مشترک و استفاده بهینهتر از ظرفیتهای خالی موجود در صنایع را فراهم میکند.
این عضو هیات نمایندگان اتاق تهران برای تبیین بهتر کارآمدی این روش، به دستاوردهای اخیر بخش دارو اشاره کرد و یادآور شد: ما در صنایع دارویی تجربه بسیار موفقی را پشت سر گذاشتهایم. این صنعت با توسعه «تولید قراردادی» و استفاده از ظرفیتهای مشترک کارخانجات برای تامین مواد اولیه، توانسته است الگوی عملی و مناسبی از تامین مالی مشارکتی را ارائه دهد که میتواند سرمشقی برای سایر بخشهای تولیدی باشد.
نایبرئیس کمیسیون اقتصاد سلامت اتاق تهران همچنین به اهمیت نقش نهادهای حامی در این اکوسیستم پرداخت و افزود: اجرای طرحهای همسرمایهگذاری با مشارکت نهادهایی مانند صندوق نوآوری و شکوفایی، یکی از راهکارهای موثر و حیاتی در تامین سرمایه در گردش است که میتواند ریسک فعالیت را کاهش داده و از ایجاد وقفه در خطوط تولید جلوگیری کند.
تاجآبادی با تاکید بر لزوم تغییر رویکرد در مدیریت کسبوکارها بیان کرد: برای تقویت تابآوری بنگاهها در برابر شوکهای بیرونی، لازم است استراتژیهای کلان در حوزه تامین مواد، بازاریابی و فروش مورد بازنگری جدی قرار گیرد. علاوه بر این، باید سیاستهای مشترک و هماهنگی میان بخش خصوصی و نهادهای مالی و بانکی تدوین شود. بدون شک، گسترش استفاده از مدل تامین مالی زنجیرهای میتواند مسیری امن و پایدار برای عبور از نوسانات اقتصادی و حفظ پویایی بخش تولید، به ویژه در بنگاههای کوچک و متوسط باشد.