به گزارش خبرنگار اقتصاد معاصر؛ محله اتابک در منطقه ۱۵ شهرداری تهران یکی از محلههای قدیمی جنوبشرق پایتخت است که سالهاست به عنوان محل سکونت هزاران خانوار شناخته میشود. این محله که از شمال به بزرگراه امام علی و خیابان خاوران، از جنوب به بزرگراه بعثت، از شرق به خیابانهای رضایی و هاشمآباد و از غرب به خیابان ذوالفقاری محدود میشود، به دلیل دسترسی نسبتا مناسب به شریانهای اصلی شهر، همچنان برای بسیاری از شهروندان گزینهای برای سکونت محسوب میشود.
بافت مسکونی اتابک ترکیبی از خانههای قدیمی، واحدهای حیاطدار و آپارتمانهای چندطبقه است. در برخی کوچهها هنوز خانههای قدیمی با معماری سنتی دیده میشود، در حالی که در سالهای اخیر روند ساختوساز و جایگزینی ساختمانهای نوساز نیز در این محله افزایش یافته است. با این حال، بخشهایی از محله همچنان درگیر بافت فرسوده است و همین موضوع باعث شده موضوع نوسازی و بهسازی شهری در اتابک مورد توجه مدیریت شهری قرار گیرد.
از نظر دسترسی شهری، ساکنان این محله میتوانند از مسیرهایی مانند بزرگراه امام علی، بعثت و همچنین خیابان خاوران برای رفتوآمد استفاده کنند. همچنین ایستگاههای مترو در محدودههای اطراف مانند ایستگاه آهنگ در خط ۷ و ایستگاههای بعثت و امیرکبیر در خط ۶، امکان دسترسی به شبکه حملونقل عمومی تهران را برای ساکنان فراهم کردهاند.
در کنار بافت مسکونی، برخی امکانات شهری نیز در محدوده این محله قرار دارد. بوستانهایی مانند بوستان بعثت و چند فضای سبز محلی از جمله مکانهایی هستند که ساکنان برای تفریح و گذران اوقات فراغت از آنها استفاده میکنند. علاوه بر این، مراکز خرید محلی، فروشگاهها، مراکز آموزشی و درمانی نیز در محدوده محله و اطراف آن فعال هستند.
با وجود این امکانات، چالشهایی مانند تراکم جمعیت، کمبود برخی فضاهای عمومی و نیاز به نوسازی بخشی از ساختمانها همچنان از موضوعاتی است که در زندگی روزمره ساکنان اتابک تاثیرگذار است. کارشناسان حوزه شهری معتقدند ادامه روند نوسازی و بهسازی بافتهای قدیمی میتواند در سالهای آینده شرایط سکونت در این محله را بهبود دهد.
در مجموع، اتابک را میتوان محلهای دانست که در کنار پیشینه قدیمی، هنوز هم جریان زندگی در آن ادامه دارد و ترکیبی از بافت سنتی و ساختوسازهای جدید، چهره امروزی آن را شکل داده است.