حجتالله عبدالملکی، پژوهشگر مسائل اقتصادی در گفتوگو با خبرنگار اقتصاد معاصر گفت: استفاده از ابزاری مثل تنگه هرمز در مواقعی که جنگی صورت بگیرد، حق مشروع جمهوری اسلامی ایران است و قبل از اینکه جنگی صورت بگیرد این موضوع مورد توجه قرار داشت.
وی افزود: صنایع غذایی، ۳۰ درصد از کود، گاز، صنعت هوایی و حتی هوش مصنوعی مواردی هستند که محدودیت تردد در تنگه هرمز روی آنها تاثیرگذار است. کسی توجه نداشت که حدود ۴۰ هزار شناور عبوری از تنگه هرمز، بخشی از زنجیره به همپیوسته حملونقل جهانی هستند که اگر یک قسمت از آن مختل شود، کل زنجیره به خطر میافتد و میتواند حملونقل ریلی و دریایی در سایر نقاط جهان را نیز تحت تاثیر قرار دهد.
عبدالملکی با اشاره به منابع ارزی در شرایط فعلی گفت: در شرایط جنگی به دلیل افزایش قیمت نفت، گاز و به کل انرژی، محدودیتی در منابع ارزی نداریم، زیرا نفتی که قبل از شرایط جنگی ۵۵ دلار میفروختیم، الان بالای ۱۰۰ دلار میفروشیم. بعضیها مطرح میکنند که ما در محاصره دریایی هستیم. باید بگویم که این اتفاق جدیدی برای ایران محسوب نمیشود، زیرا آبراههایی که توسط ارتش تروریستی آمریکا تحت تصرف قرار گرفته، وسیع است و امکان تسط ۱۰۰ درصدی روی آن وجود ندارد و کشتیهای ما میتوانند از آن عبور کنند. در خصوص فروش نفت ما مشتریانی داریم که میگویند نفت را به ما در سواحل ایران تحویل دهید و مابقی مسائل مربوط را به خودمان واگذار کنید و به ازای خرید نفت ازما، کالای اساسی یا تمام مبلغ را به صورت ارزی پرداخت میکنیم.
وزیر کار دولت سیزدهم بیان کرد: تراستیها عوامل و بنگاههای اقتصادی هستند که هرکدام بخشی از حملونقل، بازاریابی و مبادلات مالی را برعهده میگیرند. با این حال مدیریت و اعمال تغییر در این بنگاهها در دستان دستگاه متولی است واگر گفته میشود تراستیها بدقولی میکنند،عذر موجهی از سوی مسوولان دولتی نیست.