به گزارش اقتصاد معاصر؛ اگر به طرح «مشارکت در تولید» ایرانخودرو فقط به چشم خرید خودرو نگاه کنیم، احتمالاً بخش مهمی از ماجرا دیده نمیشود. برخی تحلیلگران این طرح را ترکیبی از خرید دارایی و یک فرصت سرمایهگذاری میدانند.
سود مشارکت رسمی
حدود ۲۰٪ سود قطعی
اختلاف قیمت کارخانه و بازار
در خودروهایی مثل پژو ۲۰۷ و دنا پلاس، فاصله قیمت بازار با کارخانه حدود ۶۰ تا ۸۰ درصد برآورد میشود.
نتیجه یک محاسبه ساده
اختلاف قیمت بازار + سود مشارکت
یعنی بازدهی بالقوهای که میتواند به حدود ۸۰ تا حتی نزدیک ۱۰۰ درصد برسد.
به زبان ساده، فردی که با حدود ۶۰۰ تا ۷۰۰ میلیون تومان وارد این طرح میشود، داراییای در اختیار میگیرد که در زمان تحویل میتواند رشد قابل توجهی نسبت به سرمایه اولیه داشته باشد.
مقایسه با سایر گزینهها
سود بانکی سالانه: حدود ۲۰ تا ۲۳ درصد
صندوقهای سرمایهگذاری: در برخی موارد تا حدود ۳۶ درصد
بازارهایی مثل دلار و طلا: علاوه بر ریسک سرمایهگذاری، بخش زیادی از رشد خود را در ماههای گذشته تجربه کردهاند.
یک نکته مهم در بازار خودرو
با توجه به محدودیت تخصیص ارز برای واردات خودرو، فاصله عرضه و تقاضا و شرایط تورمی اقتصاد، بسیاری از فعالان بازار معتقدند فاصله قیمت کارخانه و بازار در کوتاهمدت بهسادگی از بین نمیرود و حتی ممکن است بیشتر هم شود.
به همین دلیل این طرح برای بسیاری از سرمایهگذاران خرد به یکی از گزینههای قابل توجه امسال تبدیل شده است.
سؤال ساده:
اگر قرار باشد ۶۰۰ تا ۷۰۰ میلیون تومان سرمایهگذاری کنید، ترجیح میدهید حدود ۲۰ تا ۲۳ درصد سود بانکی بگیرید
یا وارد مسیری شوید که برخی بازدهی آن را تا نزدیک ۱۰۰ درصد برآورد میکنند؟
همایون دارابی، کارشناس بازارهای مالی درباره طرح «مشارکت در تولید» ایرانخودرو:
طرح «مشارکت در تولید» یک تطبیق هوشمندانه با واقعیتهای اقتصادی است. در این مدل، خودروساز میتواند منابع مالی لازم را تأمین کند تا خط تولید متوقف نشود و در مقابل، مصرفکننده نیز در سود این فرآیند شریک میشود.
نگرانی درباره قیمت نهایی خودرو زمانی است که مزایای جبرانی طرح را نادیده بگیریم. درست است که قیمت بر اساس شرایط روز محاسبه میشود، اما ایرانخودرو برای پوشش ریسک قیمتی، سود مشارکت بسیار جذابی در نظر گرفته است.
مصرفکننده در حال سرمایهگذاری روی یک کالای سرمایهای (خودرو) است که ارزش ذاتی آن همگام با تورم رشد میکند.
در طرح مشارکت، خودروساز عملاً بانک را دور میزند و مستقیماً با خود مصرفکننده شریک میشود. به جای اینکه سود تسهیلات به جیب بانک برود، در قالب «سود مشارکت» به جیب خریدار میرود. این یعنی کاهش هزینههای مالی تولید و در نتیجه، کنترل قیمت تمامشده خودرو.