به گزارش خبرنگار اقتصاد معاصر؛ محله مهرآباد در منطقه ۹ تهران یکی از محلههای قدیمی غرب پایتخت است که بازار مسکن آن بیشتر تحت تاثیر ویژگیهای کالبدی و محدودیتهای شهری شکل گرفته. این محله ترکیبی از خانههای ویلایی قدیمی و آپارتمانهای نوساز کمتعداد است و همین ترکیب باعث شده بازار ملک در آن یکنواخت نباشد و اختلاف قیمت بین املاک مختلف بسته به سن بنا، موقعیت و نوع ساختوساز قابل توجه باشد.
مهمترین عامل اثرگذار بر بازار مسکن این محدوده، مجاورت با فرودگاه مهرآباد است. این همجواری باعث اعمال محدودیت در ارتفاع ساختوساز شده و عملا امکان ساخت برجها و پروژههای بلندمرتبه در این منطقه وجود ندارد. در نتیجه، روند نوسازی در مقایسه با بسیاری از مناطق دیگر تهران کندتر پیش میرود و بخش زیادی از بافت فرسوده همچنان باقی مانده است. این موضوع از یک طرف باعث محدود شدن عرضه واحدهای نوساز شده و از طرف دیگر مانع رشد سریع تراکم و افزایش شدید ارزش زمین بر اساس توسعه عمودی شده است.
از نظر دسترسی، مهرآباد جنوبی در موقعیت نسبتا مناسبی قرار دارد. نزدیکی به بزرگراههای فتح و آیتالله سعیدی و همچنین دسترسی به میدان آزادی، رفتوآمد به سایر نقاط تهران را آسان کرده است. با این حال نبود ایستگاه مترو در داخل محله و وابستگی به ایستگاههای اطراف، یکی از ضعفهای حملونقلی آن محسوب میشود که همین موضوع باعث میشود بخشی از تقاضای سکونت تحت تاثیر راحتی دسترسی، نوسان داشته باشد.
وجود فرودگاه در نزدیکی محله یک اثر دوگانه بر کیفیت زندگی و بازار مسکن گذاشته است. از یک طرف برای افرادی که سفرهای هوایی دارند یک مزیت محسوب میشود اما از طرف دیگر آلودگی صوتی و محدودیتهای زیستمحیطی، جذابیت سکونتی آن را برای برخی خریداران کاهش میدهد که این عامل در کنار بافت قدیمی محله باعث شده تقاضا بیشتر جنبه مصرفی داشته باشد.
در مجموع، بازار مسکن مهرآباد بازاری نسبتا کمنوسان و مصرفی است و قیمتها بیشتر تابع شرایط کلی بازار مسکن تهران هستند. محدودیت ساختوساز، کندی نوسازی و نبود پروژههای بزرگ باعث شده این محله رشد جهشی خاصی نداشته باشد اما در مقابل به دلیل قیمتهای معمولا پایینتر نسبت به برخی مناطق غربی تهران و دسترسی مناسب، همچنان برای سکونت خانوارهای با بودجه متوسط گزینهای قابل بررسی محسوب میشود.