به گزارش خبرنگار اقتصاد معاصر؛ نگاهی به معاملات بازار سرمایه در هفته جاری نشان میدهد بازار سهام بیش از هر بازار دیگری، به «انتظارات» واکنش نشان میدهد و نه صرفا به رویدادها. بر این اساس باید گفت هنوز توافقی امضا نشده و نتیجهای قطعی از مذاکرات در دست نیست اما انتشار چند سیگنال مثبت از احتمال بازگشت ایران و آمریکا به میز مذاکره، کافی بود تا بورس تهران دوباره جان بگیرد و روز یکشنبه نماگر اصلی آن به کانال ۵ میلیون واحد بازگردد.
البته این رفتار در تالار شیشهای، اتفاق تازهای نیست. از سوی دیگر بازار بورس ذاتا بازاری آیندهنگر است و سرمایهگذاران همواره ارزش امروز سهام را بر مبنای سودآوری آینده شرکتها محاسبه میکنند. به همین دلیل، هر عاملی که بتواند ریسکهای سیستماتیک اقتصاد را کاهش دهد، حتی اگر هنوز به نتیجه عملی نرسیده باشد، میتواند به تغییر رفتار معاملهگران منجر شود.
در مقابل، بازارهایی مانند ارز، طلا و سکه معمولا در دورههای افزایش نااطمینانی مقصد سرمایههای محافظهکار هستند. بنابراین طبیعی است که با کاهش نسبی ریسکهای سیاسی، بخشی از این سرمایهها از داراییهای امن فاصله گرفته و دوباره به سمت بازارهای مولد، از جمله بورس حرکت کنند. بر این اساس افت نسبی قیمت ارز و طلا همزمان با رشد بازار سهام، دقیقا همین جابهجایی انتظارات را منعکس میکند.
با این حال، تجربه سالهای گذشته یک هشدار مهم نیز در دل خود دارد؛ بورس فقط با اخبار مثبت رشد پایدار نمیکند و اگر خوشبینی اولیه با تصمیمات اقتصادی منسجم، ثبات در سیاستگذاری، کنترل نرخ بهره، بهبود فضای کسبوکار و استمرار ورود نقدینگی همراه نشود، موجهای صعودی نیز میتوانند کوتاهمدت باشند.
نکته مهم دیگر، این که زمانی که بخش عمدهای از نمادها همزمان رشد میکنند و جریان نقدینگی حقیقی تقویت میشود، میتوان گفت اعتماد در حال بازسازی است، نه اینکه صرفا چند سهم بزرگ شاخص را جابهجا کرده باشند. این تفاوت، معیار مهمی برای ارزیابی سلامت روند صعودی بازار محسوب میشود. این در شرایطی است که بورس تهران بار دیگر ثابت کرد که نخستین بازار واکنشدهنده به کاهش ریسکهای سیاسی است اما اینکه این واکنش به یک روند پایدار تبدیل شود یا فقط یک موج کوتاهمدت باشد، به استمرار اعتماد سرمایهگذاران و ثبات در متغیرهای کلان اقتصاد بستگی خواهد داشت.