به گزارش خبرنگار اقتصاد معاصر؛ پس از چهار روز ورود متوالی پول حقیقی، روز گذشته (یکشنبه)، حدود ۶ هزار و ۹۰۰ میلیارد تومان نقدینگی حقیقی از بازار سهام خارج شد. این اتفاق یک روز پس از آن رخ داد که بورس تهران یکی از پرقدرتترین روزهای معاملاتی خود را تجربه کرده بود و ورود پول حقیقی به رکورد تاریخی رسیده بود. تغییر رفتار در چنین فاصله کوتاهی، این پرسش را ایجاد میکند که آیا سرمایهگذاران صرفا در حال ذخیره بخشی از سود خود هستند یا اینکه نشانههایی از تردید نسبت به ادامه مسیر بازار شکل گرفته است.
در این میان، پاسخ را نمیتوان صرفا از روی حرکت شاخص کل استخراج کرد؛ چرا که شاخص کل روز گذشته ۰.۷۲ درصد افزایش یافت و در سطح ۵ میلیون و ۵۵۹ هزار واحد ایستاد اما در طول معاملات از سقف روزانه خود عقب نشست. شاخص هموزن نیز که طی ۱۳ روز معاملاتی قبل از آن پیوسته رشد کرده بود، در پایان فقط ۰.۰۲ درصد افزایش یافت. بنابراین، اگرچه تابلوی بورس همچنان سبز بود، شدت تقاضا نسبت به ابتدای معاملات کاهش پیدا کرد.
از سوی دیگر، ارزش معاملات خرد به رقم کمسابقه ۶۵ هزار میلیارد تومان رسید. این عدد اتفاقا نشان میدهد که خروج پول حقیقی به معنای کاهش فعالیت در بازار سهام نبوده است؛ چرا که گردش نقدینگی در تالار شیشهای بسیار بالا باقی مانده اما بخشی از این گردش در سمت فروش قرار گرفته است. به بیان دیگر، مساله روز گذشته کمبود معامله نبود؛ مساله تغییر موازنه میان خریدار و فروشنده بود.
به باور کارشناسان در بازار سرمایه، پول حقیقی یکی از متغیرهایی است که میتواند تغییر انتظارات معاملهگران را زودتر از شاخصها نشان دهد. البته نباید خروج یکروزه ۶.۹ همتی را به تنهایی به معنای آغاز یک روند نزولی دانست. این در شرایطی است که سرمایهگذاری که پس از چند روز رشد متوالی اقدام به فروش میکند، لزوما از آینده بازار سهام ناامید نیست؛ بلکه ممکن است صرفا بخشی از سود خود را شناسایی کرده و منتظر فرصت مناسبتری برای ورود مجدد باشد.
اما زمانی که خروج پول با افزایش عرضه، عقبنشینی شاخصها از سقف روزانه و افزایش تعداد نمادهای منفی همراه میشود، اهمیت بیشتری پیدا میکند. بر این اساس روز گذشته ۵۴ درصد نمادهای بازار سهام در محدوده منفی قرار گرفتند. این نسبت نشان میدهد فشار فروش محدود به چند نماد خاص نبوده و در بخش قابل توجهی از بازار گسترش یافته است.
در چنین شرایطی، آنچه برای معاملات روزهای آینده اهمیت دارد، نه صرفا مثبت یا منفی شدن شاخص کل، بلکه رفتار پول در برابر عرضهها است. از اینرو اگر نقدینگی حقیقی دوباره به بازار سهام بازگردد، میتوان خروج روز گذشته را بیشتر به شناسایی سود نسبت داد. اما تداوم خروج پول در کنار کاهش قدرت شاخص هموزن میتواند تصویر متفاوتی ایجاد کند.
در مجموع بورس تهران اکنون در نقطهای قرار گرفته که تفسیر رفتار پول اهمیت بیشتری از صرفا دنبال کردن شاخصها پیدا کرده است؛ چرا که بازار سهام از یک سو با رکورد ۶۵ همتی ارزش معاملات خرد و استمرار روند صعودی شاخصها، نشانههایی از رونق و افزایش مشارکت دارد و از سوی دیگر، خروج ۶.۹ همتی پول حقیقی و غلبه نمادهای منفی، ضرورت احتیاط را یادآوری میکند.
بنابراین هنوز برای نتیجهگیری درباره پایان روند صعودی زود است. اما خروج پول پس از چهار روز ورود متوالی را نیز نمیتوان نادیده گرفت. معمای اصلی بورس در روزهای آینده این است که پول حقیقی دوباره به بازار سهام بازمیگردد یا خروج روز گذشته آغاز یک دوره احتیاط طولانیتر خواهد بود.