به گزارش خبرنگار اقتصاد معاصر؛ محله امامت در منطقه ۱۳ تهران، یکی از محلههای شرقی پایتخت است که بازار مسکن آن ترکیبی از خانههای قدیمی، واحدهای آپارتمانی و ساختمانهای نوساز را در خود جای داده است. قدمت بخشی از بافت محله در کنار ساختوسازهای سالهای اخیر، باعث شده بازار ملک امامت از نظر نوع و سن بنا یکدست نباشد.
امامت از شمال به خیابان دماوند و از بخشهای دیگر به خیابانهایی مانند نیروهوایی، تیموری و گلشندوست محدود میشود و با محلههایی از جمله نیروهوایی، حافظیه، نارمک جنوبی، شورا و زرکش همجوار است. همین موقعیت باعث شده بخش قابل توجهی از معاملات و رفتوآمدهای محله تحت تاثیر دسترسی به محورهای اصلی شرق تهران قرار داشته باشد.
در بخشهایی از امامت، ساختمانهای قدیمی و خانههای با عمر بالا همچنان در کنار آپارتمانهای جدید دیده میشوند. این تفاوت در سن و کیفیت بنا، یکی از عوامل مهم در اختلاف قیمت میان فایلهای ملکی محله است. در عین حال، وجود املاک قدیمی، زمینه نوسازی و جایگزینی ساختمانهای فرسوده با واحدهای جدیدتر را در برخی نقاط فراهم کرده است.
از نظر دسترسی، خیابان دماوند و سیمتری نیروهوایی از محورهای اصلی پیرامون محله محسوب میشوند و خیابانهای تیموری و گلشندوست نیز ارتباط امامت با بخشهای دیگر شرق تهران را برقرار میکنند. نزدیکی به ایستگاه مترو نیروی هوایی و دسترسی به خطوط اتوبوس و تاکسی نیز از عواملی است که در انتخاب ملک در این محدوده مورد توجه قرار میگیرد.
با این حال، بازار مسکن امامت با محدودیتهایی نیز مواجه است. ترافیک در محورهای اصلی، کمبود فضای پارک در برخی معابر و محدود بودن فضای سبز از جمله مسائلی است که میتواند بر شرایط سکونت و جذابیت فایلهای مختلف ملکی اثر بگذارد. این موارد در کنار تفاوت قابل توجه میان ساختمانهای نوساز و واحدهای قدیمی، باعث میشود ارزیابی قیمت ملک در محله صرفا بر اساس موقعیت کلی امامت امکانپذیر نباشد.
در مجموع، بازار مسکن امامت را میتوان بازاری متنوع از نظر سن بنا، نوع ساختمان و شرایط دسترسی دانست؛ بازاری که در آن واحدهای قدیمی و نیازمند بازسازی در کنار آپارتمانهای جدید قرار گرفتهاند و همین تفاوتها، بخش مهمی از تفاوت قیمت و شرایط معاملات ملکی در محله را شکل میدهد.