به گزارش اقتصاد معاصر؛ به نقل از «استریت/ thestreet»، سرمایه‌گذاران انتظار دارند زمانی که بازارها دچار ابهام و ناآرامی می‌شوند، طلا از سرمایه‌شان محافظت کند؛ اما مشکل اینجاست که همان عواملی که سرمایه‌گذاران را به سمت دارایی‌های امن سوق می‌دهند، می‌توانند نگهداری آنها از جمله طلا را نیز بسیار پرهزینه‌تر کنند.
افزایش قیمت نفت می‌تواند نگرانی‌های تورمی را دوباره زنده کند، رشد بازده اوراق قرضه جذابیت دارایی‌های درآمدزا را افزایش می‌دهد و تقویت دلار نیز هزینه خرید طلا را برای سرمایه‌گذاران خارجی بالا می‌برد. مجموعه این فشارها باعث شده وال‌استریت در عمل در برآورد سرعت بازگشت طلا به روند صعودی بازنگری کند.
بانک اچ‌اس‌بی‌سی/ HSBC مستقر در لندن تازه‌ترین بانک بزرگی است که انتظارات خود را تغییر داده و علاوه بر کاهش برآورد میانگین قیمت طلا در سال ۲۰۲۶، پیش‌بینی خود برای سال ۲۰۲۷ را نیز پایین آورده است.
در نتیجه، سرمایه‌گذاران اکنون دیگر در حال بررسی این نیستند که آیا ماجرای بلندمدت طلا همچنان جذاب است یا نه؛ در عوض می‌خواهند بدانند پیش از آنکه این چشم‌انداز صعودی به نتیجه برسد، چه میزان افت‌وخیز را باید تاب بیاورند.
این بانک در اول اکتبر پیش‌بینی خود درباره متوسط قیمت طلا در سال ۲۰۲۶ را از ۴۵۶۰ به ۴۴۹۰ دلار به ازای هر اونس کاهش داد و برآورد میانگین خود برای سال ۲۰۲۷ را نیز از ۴۹۲۵ به ۴۸۲۵ دلار رساند. این اقدام پس از بازنگری گسترده‌تر اچ‌اس‌بی‌سی در ماه جولای انجام شد؛ زمانی که این بانک پیش‌بینی میانگین قیمت طلا در سال ۲۰۲۶ را از ۴۸۶۴ دلار و پیش‌بینی سال ۲۰۲۷ را از ۵۰۰۰ دلار کاهش داده بود.
میزان این تعدیل نیز موضوعیت دارد. کاهش ۷۰ دلاری پیش‌بینی برای سال ۲۰۲۶ و ۱۰۰ دلاری پیش‌بینی برای ۲۰۲۷ نشان می‌دهد که این بانک نسبت به دوام روند صعودی طلا محتاط‌تر شده، اما هنوز نگاه این بانک به شکل محسوسی نزولی نشده است.
این بانک همچنین اعلام کرده که طلا ممکن است در کوتاه‌مدت همچنان با فشار فروش مواجه باشد، اما در صورت نزدیک شدن قیمت به یک کف احتمالی، خرید بانک‌های مرکزی به احتمال زیاد تقویت خواهد شد؛ به‌ویژه اگر قیمت طلا به کانال ۴۰۰۰ دلار برسد یا پایین‌تر از آن قرار گیرد.
با این حال، نکته مهم این است که قیمت ۴۴۹۰ دلار میانگین پیش‌بینی‌شده برای کل سال است و هدف قیمتی پایان سال محسوب نمی‌شود. طبق گزارش رویترز، هدفی که اچ‌اس‌بی‌سی در جولای برای پایان سال ۲۰۲۶ اعلام کرد، ۴۷۵۰ دلار بود.
بنابراین اساسا این بانک انتظار دارد که مسیر پیش‌روی طلا دشوارتر شود، اما همچنان بر این باور است که تقاضای ساختاری برای این فلز(از جمله خرید بانک‌های مرکزی)، مانع از افت شدید قیمت آن خواهد شد.
از نگاه سرمایه‌گذاران، شاید غیرعادی‌ترین بخش عقب‌نشینی اخیر طلا صرفا افت قیمت آن نباشد؛ بلکه این است که طلا در شرایطی که چندین مولفه سنتی فشار بر آن، به طور همزمان تشدید شده‌اند، همچنان نسبتا مقاوم باقی مانده است. طلا تا زمان نگارش این مطلب با قیمت ۴,۱۶۲.۶۸ دلار به ازای هر اونس معامله می‌شود.
طلا سال ۲۰۲۶ را پس از جهش ۶۴ درصدی در سال ۲۰۲۵ آغاز کرد که قوی‌ترین رشد سالانه آن از سال ۱۹۷۹ تاکنون محسوب می‌شد و در ۲۹ ژانویه نیز به رکوردی نزدیک به ۵۵۹۵ دلار رسید. اما این روند صعودی رفته‌رفته متوقف شد. پس از شروع قدرتمند سال، قیمت طلا در فصل بهار مسیر خود را معکوس کرد، در ماه آگوست ۱۳ درصد افزایش یافت و به ۴۵۶۳ دلار رسید، اما در سپتامبر حدود ۶.۶ درصد ریخت.
قیمت طلای نقدی تا دوم اکتبر حدود ۴۱۴۰ دلار یعنی بیش از ۲۰ درصد پایین‌تر از اوج ژانویه، بود. در همین بین، بازده اوراق خزانه‌داری ۱۰ساله آمریکا در حوالی همان برهه به حدود ۵.۳۴ درصد رسیده و دلار نیز همچنان قدرتمند بود.
نکته قابل توجه این است که حتی انتشار داده‌های ضعیف‌تر اقتصادی نیز موفق به احیای روند صعودی طلا نشده است. تعداد مشاغل آمریکا در سپتامبر تنها ۲۹ هزار فقره افزایش یافت و همین موضوع انتظارات برای افزایش دوباره و سریع نرخ بهره فدرال رزرو را کاهش داد؛ با این حال، بازده اوراق بلندمدت همچنان بالا مانده است، زیرا سرمایه‌گذاران فشارهای مالی دولت، تورم ناشی از افزایش قیمت انرژی و حجم بالای استقراض را در نظر می‌گیرند.
این شرایط، طلا را میان دو نیروی متفاوت گرفتار کرده است: در یک طرف فشارهای چرخه‌ای ناشی از بازده اوراق و ارزش دلار قرار دارد و در سوی دیگر، تقاضای ساختاری از سوی بانک‌های مرکزی و سرمایه‌گذارانی که درباره اعتبار مالی دولت‌ها نگران هستند.
در امتداد وال‌استریت نیز الگوی کلی پیچیده‌تر از آن چیزی است که در نگاه اول به نظر می‌رسد. بسیاری از بانک‌ها همچنان سناریوی صعودی بلندمدت طلا را حفظ و در عین حال، مسیر رسیدن به قیمت‌های بالاتر را تعدیل کرده‌اند.
بانک «گلدمن ساکس» همچنان ۴۹۰۰ دلار تا پایان سال ۲۰۲۶ را هدف گرفته است. «یوبی‌اس/ UBS» سوئیس نیز انتظار دارد قیمت طلا در دسامبر به حدود ۴۶۰۰ دلار برسد و سپس در مارس ۲۰۲۷ به ۵۰۰۰ دلار افزایش یابد. «دویچه‌بانک» نیز هدف ۵۰۰۰ دلار را در نظر گرفته و «مورگان استنلی» پیش‌بینی می‌کند طلا در سال ۲۰۲۷ از این سطح عبور کند.
همچنین «ولز فارگو/ Wells Fargo» یک معیار کارآمد برای ارزیابی واقع‌بینانه‌تر این چشم‌انداز ارائه کرده است. این بانک دامنه پیش‌بینی خود برای قیمت طلا در پایان سال ۲۰۲۶ را از ۵۳۰۰ تا ۵۵۰۰ دلار به ۴۹۰۰ تا ۵۱۰۰ دلار کاهش داده است. به نظر می‌رسد این تغییر نه الزاما تردید درباره مقصد نهایی آن، بلکه بیشتر نشان‌دهنده کاهش اطمینان تحلیلگران به سرعت رشد قیمت طلا است.
«بانک آو امریکا» این تغییر را واضح‌تر نشان می‌دهد. این بانک در گزارش فلزات خود که ۳۰ سپتامبر منتشر شد، اعلام کرد که انتظار دارد قیمت طلا در سه‌ماهه چهارم امسال به‌طور متوسط حدود ۴۰۰۰ دلار باشد و احتمال می‌دهد قیمت پیش از بازگشت، به سمت ۳۷۵۰ دلار کاهش یابد و سپس در بخش‌هایی از سال ۲۰۲۷ به میانگین فصلی ۵۰۰۰ دلار برسد.
از زمانی که قیمت نفت خام در ماه آگوست از ۹۰ دلار عبور کرد، بانک آو امریکا کاهش ۸.۳ درصدی قیمت طلا را در کنار افزایش بازده اوراق و تقویت دلار دنبال کرده است. در سناریوی بدبینانه این بانک، در صورتی که قیمت نفت به ۱۵۰ دلار در هر بشکه برسد، متوسط قیمت طلا در سال ۲۰۲۷ ممکن است به حدود ۳۵۰۰ دلار کاهش یابد.
به باور نگارنده، وال‌استریت همچنان از نظر ساختاری به آینده طلا خوش‌بین است، اما به‌طور فزاینده‌ای اذعان دارد که مجموعه‌ای شامل تورم، بازده اوراق و موقعیت‌گیری سرمایه‌گذاران می‌تواند مسیر رسیدن طلا به ۵۰۰۰ دلار را بسیار پرنوسان و غیرهموار کند./ایرنا