به گزارش اقتصاد معاصر، گزارش‌های سازمان عملیات تجاری انگلیس نشان می‌دهد که در پنجم تا 25 مهر ماه، ایران 29 کشتی که بیشتر نفتکش بوده‌اند را هدف گرفته است.
اما اکانت رهیابی‌های دریایی، منچ اوسینت می‌گوید، «تعداد واقعی حوادث باید حدود 60 مورد باشد».
سازمان عملیات تجارت دریایی انگلیس هم دیشب اعتراف کرد که اعلام آمار دقیق نفتکش‌های منفجر شده در تنگه هرمز دشوار است زیرا اکثر کشتی‌هایی که هدف گرفته می‌شوند از گزارش دادن به این نهاد نیروی دریایی انگلیس خودداری می‌کنند.
بیش از یک ماه است که کشتی‌های متخلف در تنگه هرمز با شدت بیشتری تنبیه می‌شوند. سپاه پاسداران انقلاب اسلامی بارها اعلام کرده است برای عبور از این آبراه باید از نیروی دریایی ایران مجوز بگیرند و اگر از مسیر غیرایرانی عبور کنند، «هدف گرفته می‌شوند یا با مین برخورد می‌کنند».
نیروی دریایی سپاه هم حجت را برای تمام کشتی‌ها تمام کرده است که اگر سامانه های ناوبری و شناسایی خود را خاموش کنند، به عنوان متخاصم شناسایی و با آن‌ها بهشدت و قاطعیت برخورد خواهد شد.
مهر که از نیمه گذشت، ایران دامنه کنترل خود بر تنگه را بر سراسر منطقه گسترش داد و یک کشتی در نزدیکی قطر، کشتی دیگری در نزدیکی فجیره و یک فروند هم درحالی‌که در سواحل امارات لنگر انداخته بود، هدف گرفت.
دو روز بعد فرماندهی نیروی دریایی سپاه هم اعلام کرد که از این به بعد، دیگر با متخلفان تنها در تنگه هرمز برخورد نمی‌کنیم بلکه هر شناوری از معبر غیرمجاز عبور کند در سراسر منطقه تعقیب می‌شود و تنبیه آن قطعی خواهد بود.
حالا هر روز نیروی دریایی سپاه فیلمی از کشتی‌ها و نفتکش‌های منفجر شده، غرق شده و به آتش کشیده شده منتشر می‌کند که یا هدف گرفته شده‌اند و یا با مین برخورد کرده‌اند؛ همان عاقبتی که امروز باز هم به آن هشدار داد، «عاقبت سرپیچی کشتی‌های متخلف از مقررات ایرانی تنگه هرمز، سوختن در آتش اعتماد ارتش تروریست آمریکاست».
بررسی نمودار قیمت نفت آتی در یک ماه گذشته نشان می‌دهد که بهای هر بشکه نفت در بیشتر روزهای این دوره بالاتر از 100 دلار در هر بشکه بوده است و این روند در جمعه 16 اکتبر یعنی 25 مهرماه به اوج خود رسید؛ قیمت نفت پیش از بسته شدن بازار به 110 دلار در هر بشکه افزایش یافت؛ رقمی که از اردیبهشت ماه تاکنون ثبت نشده بود.
خلیج فارس ده‌ها بندر تجاری، پایانه نفتی، تاسیسات بارگیری و سکوهای فراساحلی نفت و گاز را در خود جای داده است؛ پهنه‌ای که بخش مهمی از شریان انرژی جهان در آن قرار دارد.
بر اساس یک پژوهش ماهواره‌ای منتشرشده در سال ۲۰۲۶، در سال ۲۰۲۵ حدود ۱۷۳۱ سکوی نفت و گاز دریایی در خلیج فارس شناسایی شده است؛ منطقه‌ای که اهمیت آن تنها به تولید محدود نمی‌شود، بلکه زنجیره انتقال و صادرات انرژی نیز به آن وابسته است.
در چنین جغرافیای حساسی، اصرار بر رفتارهای خصمانه و تحریک کشورها به شکستن قانون‌های تنگه هرمز می‌تواند پیامدهایی فراتر از متوقف کردن یا هدف قرار دادن چند نفتکش داشته باشد.
بازار جهانی انرژی بیش از هر چیز به تداوم جریان تولید، امکان بارگیری و انتقال محموله‌ها وابسته است؛ از همین رو، هرگونه اختلال در امنیت این زنجیره، حتی پیش از گسترش آن به سایر بخش‌ها، می‌تواند انتظارات بازار را تغییر دهد و هزینه‌های اقتصادی قابل‌توجهی ایجاد کند.
نکته مهم آن است که دامنه پیامدهای چنین بحرانی، تنها به انفجار چند کشتی در این آبراه محدود نخواهد ماند.
در منطقه‌ای که اجزای زنجیره انرژی از سکوهای تولید تا پایانه‌های صادراتی به یکدیگر وابسته‌اند، تداوم ناامنی دریایی می‌تواند محاسبات مربوط به امنیت کل این زیرساخت‌ها را نیز تحت تاثیر قرار دهد.
به همین دلیل، آنچه امروز در قیمت نفت و وضعیت کشتیرانی منطقه بازتاب پیدا می‌کند، ممکن است تنها بخشی از هزینه‌های بالقوه بحرانی باشد که هنوز ابعاد گسترده‌تر آن در بازار انرژی نمایان نشده است.