به گزارش اقتصاد معاصر؛ «تریپل رد» به وضعیتی گفته می‌شود که در آن سهام آمریکا، اوراق قرضه خزانه‌داری آمریکا و دلار آمریکا به‌طور همزمان سقوط می‌کنند.
آنچه این پدیده را به یک فاجعه واقعی تبدیل می‌کند، شکستن همبستگی‌های تاریخی است.
سرمایه‌گذاران دهه‌ها به این باور خو کرده‌اند که در بحران، اوراق قرضه پناهگاه امن است و دلار تقویت می‌شود. در «تریپل رد»، هر سه پایه همزمان فرو می‌ریزند و پرتفوی‌های متنوع‌شده را به دام می‌اندازند.
ام ای سی آی در تحلیل اخیر خود تأکید می‌کند که خطر اصلی، نه وقوع یک باره آن، بلکه تبدیل‌شدن آن به یک «رژیم» است؛ الگویی پایدار که ماه‌ها یا سال‌ها ادامه می‌یابد و تنوع‌بخشی را به‌طور ساختاری بی‌اثر می‌کند.
طبق گزارش ام اس سی آی دو پیش‌نمونه تاریخی برای یک «تریپل رد» پایدار نام می‌برد.
رکود تورمی دهه ۱۹۷۰ (تحریم نفتی و فروپاشی اعتبار سیاست‌گذار) و پیامدهای توافق پلازا در اواخر دهه ۱۹۸۰ (تلاش هماهنگ برای تضعیف دلار و سقوط بورس ۱۹۸۷).
بسته‌شدن تنگه هرمز دقیقاً هر سه عنصر سازنده سناریوی ۱۹۷۳-۱۹۷۴ را بازسازی می‌کند.
بانک جهانی گزارش می‌دهد که اختلال در تنگه هرمز بزرگ‌ترین شوک تاریخ بازار نفت را رقم زده و عرضه جهانی نفت در مارس ۲۰۲۶ حدود ۱۰.۱ میلیون بشکه در روز سقوط کرده است.
این شوک عرضه، فدرال رزرو را در همان «تله» تاریخی قرار می‌دهد، کاهش نرخ بهره برای حمایت از رشد، تورم انرژی را شعله‌ور می‌کند؛ افزایش نرخ بهره برای مهار تورم، سهام و اوراق قرضه را همزمان زیر فشار می‌گذارد.
در چنین تله‌ای، اعتبار سیاست‌گذار فرسوده می‌شود و دقیقاً همان مکانیزمی فعال می‌گردد که در ۱۹۷۳-۱۹۷۴ به فروش همزمان دارایی‌ها انجامید.
تحلیل‌های بازار در سپتامبر ۲۰۲۶ نشان می‌دهد که «روایت دلار قوی» بر سه ستون استوار بود که هر سه در حال لرزش هستند: ستون نظامی (تحلیل‌رفتگی قدرت بازدارندگی آمریکا در بحران‌های منطقه‌ای)، ستون اقتصادی (شکاف در روایت سرمایه‌گذاری هوش مصنوعی) و ستون سیاست پولی (موضع مبهم فدرال رزرو).
وقتی این روایت فرو می‌ریزد، سرمایه‌گذاران جهانی دارایی‌های آمریکایی را کاهش می‌دهند، اوراق قرضه را می‌فروشند و همزمان دلار را رها می‌کنند که هر سه ضلع «تریپل رد» را همزمان تحت فشار قرار می‌دهد.
ری دالیو نیز هشدار داده که بازار نزولی اوراق قرضه آمریکا «راه طولانی» در پیش دارد، زیرا عرضه عظیم بدهی (۲.۱ تریلیون دلار انتشار خالص جدید تنها در ۲۰۲۶) با تقاضای ضعیف‌شده خریداران خارجی و وابستگی درآمدهای نفتی خاورمیانه به بازارهای انرژی تلاقی کرده است.
در شرایطی که هم سهام و هم اوراق قرضه تحت فشارند، صندوق‌ها و موسسات اهرمی برای تأمین وجه تضمین (Margin Call) مجبور به فروش هر دو دارایی می‌شوند.
این فروش اجباری، افت قیمت‌ها را تشدید و به سایر بازیگران سرایت می‌کند. تحلیلگران در سپتامبر ۲۰۲۶ هشدار دادند که در سناریوی با احتمال بالا (تداوم تشدید تنش با ایران و عدم توانایی فدرال رزرو در بازسازی روایت دلار قوی)، سرمایه‌گذاران جهانی به‌سرعت اوراق قرضه آمریکا را کاهش می‌دهند و بحران نقدینگی مشابه مارس ۲۰۲۰ ممکن است رخ دهد که در آن حتی طلا نیز ابتدا به‌شدت افت می‌کند و سپس فدرال رزرو را به سمت تسهیل کمی (QE) سوق می‌دهد.
آنچه نگرانی را جدی‌تر می‌کند، تکرار الگو در ماه‌های اخیر است. بر اساس گزارش‌های بازار، آمریکا در اوت ۲۰۲۶ سه بار (
سقوط همزمان سهام، اوراق قرضه و ارز را تجربه کرده است.
آمارهای تاریخی از سال ۱۹۸۰ نشان می‌دهد که از ۱۶ بحران نقدینگی بزرگ با افت بیش از ۱۰ درصدی سهام آمریکا، ۱۵ مورد پیش از وقوع، حداقل سه بار متوالی را ثبت کرده‌اند. پس از بار سوم یا چهارم، دارایی‌های گسترده‌ای از جمله طلا نیز به‌شدت افت کرده‌اند.
ام اس سی آی نیز تأیید می‌کند که «تریپل رد» پس از حدود دو دهه غیبت، از شوک تعرفه آوریل ۲۰۲۵ و تنش‌های تجاری ژانویه ۲۰۲۶ بازگشته و دیگر نمی‌توان آن را یک استثنای موقت تلقی کرد.
استراتژیست‌های سهام نیز هشدار می‌دهند که الگوی عملکرد دارایی‌ها در ۲۰۲۶ به‌طور شومی به دوره اواسط ۲۰۰۷ تا اواسط ۲۰۰۸ نزدیک شده است.
یک عدد دقیق و اجماعی برای احتمال «تریپل رد» وجود ندارد، اما چارچوب تحلیلی موجود، تصویر را روشن می‌کند.
اگر تنگه هرمز به‌طور کامل و طولانی بسته بماند، احتمال تبدیل «تریپل رد» از یک شوک مقطعی به یک رژیم پایدار به‌طور معناداری بالا می‌رود. MSCI صریحاً می‌گوید خطر اصلی، ماندگاری آن است.
پایان ۲۰۲۶ تا اوایل ۲۰۲۷ ترکیب ریسک‌های سیاسی (انتخابات میان‌دوره‌ای، ریسک تعطیلی دولت)، فشار عرضه بی‌سابقه اوراق قرضه و شوک انرژی، یک تلاقی ایجاد می‌کند که در آن اعتبار سیاست‌گذار بیش از هر زمان دیگری فرسوده می‌شود
همان عنصری که MSCI آن را کلید سناریوی ۱۹۷۳-۱۹۷۴ می‌داند.
تاریخ نشان می‌دهد که بار سوم یا چهارم اغلب پیش‌درآمد یک فروش گسترده‌تر بوده است. اگر تنگه هرمز بسته بماند و این تکرارها ادامه یابد، فاصله میان «هشدار» و «وقوع» می‌تواند کوتاه باشد.
تا زمانی که یک شوک عرضه انرژی مهارنشده وجود دارد، فدرال رزرو در تله تورم-رشد گرفتار است و اعتماد به «استثنایی‌بودن آمریکا» فرسوده می‌شود، «تریپل رد» مسیر واقعی است که تداوم بسته‌شدن تنگه هرمز آن را هموارتر می‌کند.