به گزارش اقتصاد معاصر؛ جعفر قرائتی‌ستوده، رئیس انجمن تولیدکنندگان و فناوران صنعتی ساختمان با اشاره به ضرورت بازنگری در نگاه سیاست‌گذاران به صنعت ساختمان اظهار کرد: مسئله امروز صنعت ساختمان صرفاً به‌رسمیت‌شناختن سازندگان به‌عنوان فعالان بخش تولید نیست، بلکه موضوع اساسی‌تر، فراهم‌کردن شرایطی است که ساختمان‌سازی بتواند از شیوه‌های سنتی و پروژه‌محور به سمت یک نظام تولید صنعتی، برنامه‌ریزی‌شده و مبتنی بر فناوری حرکت کند.
وی افزود: صنعت ساختمان با وجود سهم قابل‌توجه در اقتصاد و اشتغال کشور، همچنان در بسیاری از بخش‌ها با ساختارهای سنتی اداره می‌شود. در چنین شرایطی، صنعتی‌سازی نباید صرفاً به‌عنوان یک روش اجرایی یا انتخاب فنی در برخی پروژه‌ها مطرح باشد، بلکه لازم است به یکی از محورهای اصلی سیاست‌گذاری در حوزه تولید مسکن تبدیل شود.
صنعتی‌سازی؛ راهبردی برای اصلاح ساختار تولید مسکن
قرائتی‌ستوده با بیان اینکه مفهوم صنعتی‌سازی فراتر از استفاده از تجهیزات پیشرفته یا قطعات پیش‌ساخته است، تصریح کرد: صنعتی‌سازی به معنای بازنگری در کل فرایند تولید ساختمان، از طراحی و مهندسی تا تأمین مصالح، مدیریت اجرا، کنترل کیفیت و بهره‌برداری است. در این رویکرد، مراحل مختلف ساخت باید در قالب یک نظام هماهنگ و قابل برنامه‌ریزی تعریف شوند تا امکان افزایش بهره‌وری و ارتقای کیفیت محصول نهایی فراهم شود.
وی ادامه داد: یکی از چالش‌های اساسی در بخش ساختمان، وابستگی شدید فرایند ساخت به روش‌های سنتی و تصمیم‌گیری‌های مقطعی است. این وضعیت می‌تواند به افزایش زمان اجرای پروژه‌ها، اتلاف منابع، نوسان کیفیت و دشواری در مدیریت هزینه‌ها منجر شود. حرکت به سمت صنعتی‌سازی، در صورت فراهم‌بودن الزامات فنی و اقتصادی، می‌تواند بخشی از این مشکلات را برطرف کند.
رئیس انجمن تولیدکنندگان و فناوران صنعتی ساختمان تأکید کرد: اهمیت راهبردی صنعتی‌سازی در آن است که تولید مسکن را از مجموعه‌ای از فعالیت‌های پراکنده به فرایندی منسجم، قابل ارزیابی و مبتنی بر استانداردهای مشخص تبدیل می‌کند. چنین تحولی می‌تواند زمینه برنامه‌ریزی بلندمدت برای تولید ساختمان و استفاده مؤثرتر از ظرفیت‌های صنعتی کشور را فراهم سازد.
تولید صنعتی مسکن بدون اصلاح سیاست‌های اقتصادی محقق نمی‌شود
قرائتی‌ستوده با اشاره به ارتباط میان صنعتی‌سازی و سیاست‌های اقتصادی گفت: توسعه فناوری در صنعت ساختمان نیازمند سرمایه‌گذاری بلندمدت، تأمین تجهیزات، آموزش نیروی انسانی متخصص و ایجاد زیرساخت‌های تولید است. طبیعی است که بدون وجود سیاست‌های مالی، اعتباری و حمایتی متناسب با این ویژگی‌ها، نمی‌توان انتظار داشت فعالان این صنعت به‌صورت گسترده به سمت روش‌های صنعتی حرکت کنند.
وی افزود: صنعتی‌سازی زمانی برای سازندگان توجیه اقتصادی پیدا می‌کند که علاوه بر مزیت‌های فنی، امکان برنامه‌ریزی پایدار، دسترسی به منابع مالی و اطمینان نسبی از استمرار فعالیت نیز وجود داشته باشد. بنابراین، سیاست‌گذاری در حوزه مسکن باید از نگاه کوتاه‌مدت به پروژه‌های ساختمانی فاصله بگیرد و به تقویت ظرفیت‌های پایدار تولید توجه کند.
به گفته وی، به‌رسمیت‌شناختن ماهیت تولیدی ساختمان‌سازی می‌تواند یکی از مقدمات این تغییر رویکرد باشد؛ زیرا فعالیت ساختمانی نیز مانند سایر صنایع، به سرمایه، فناوری، تجهیزات، نیروی انسانی و مدیریت تولید وابسته است و باید الزامات آن در تصمیم‌گیری‌های اقتصادی مورد توجه قرار گیرد.
جایگاه تولیدی ساختمان‌سازان؛ گامی در مسیر تحول صنعتی
رئیس انجمن تولیدکنندگان و فناوران صنعتی ساختمان با اشاره به اقدام اخیر هیئت‌رئیسه انجمن صنفی انبوه‌سازان مسکن و ساختمان استان تهران در افزودن عنوان «واحد تولیدی» به گواهی عضویت اعضای این انجمن اظهار کرد: این اقدام را می‌توان گامی در جهت تقویت نگاه تولیدمحور به فعالیت ساختمان‌سازان دانست؛ با این حال، اهمیت اصلی چنین رویکردی زمانی آشکار می‌شود که در سیاست‌های اجرایی و حمایت از توسعه فناوری و صنعتی‌سازی نیز بازتاب پیدا کند.
وی خاطرنشان کرد: هدف نهایی نباید صرفاً تغییر عنوان فعالیت سازندگان باشد، بلکه باید شرایطی فراهم شود که صنعت ساختمان بتواند از ظرفیت‌های مهندسی، فناوری و تولید صنعتی برای ارتقای کیفیت و افزایش بهره‌وری استفاده کند.
ضرورت تدوین نقشه راه برای توسعه صنعتی‌سازی ساختمان
قرائتی‌ستوده با تأکید بر اینکه تحقق صنعتی‌سازی نیازمند برنامه‌ای فراتر از اقدامات پراکنده است، گفت: حرکت به سمت تولید صنعتی ساختمان مستلزم هماهنگی میان سیاست‌های تأمین مالی، نظام فنی و مهندسی، استانداردهای ساخت، آموزش نیروی انسانی و ظرفیت‌های تولیدکنندگان مصالح و فناوری‌های ساختمانی است.
وی افزود: بدون ایجاد پیوند میان این بخش‌ها، حتی استفاده از فناوری‌های پیشرفته نیز لزوماً به تحول در شیوه تولید مسکن منجر نخواهد شد. ازاین‌رو، ضروری است صنعتی‌سازی در قالب یک نقشه راه مشخص و با مشارکت دولت، تشکل‌های تخصصی، تولیدکنندگان فناوری و فعالان صنعت ساختمان دنبال شود.
رئیس انجمن تولیدکنندگان و فناوران صنعتی ساختمان در پایان تأکید کرد: آینده صنعت ساختمان به میزان توانایی این بخش در عبور از ساختارهای سنتی و حرکت به سمت تولید صنعتی وابسته است. اگر صنعتی‌سازی به‌عنوان یک راهبرد اقتصادی و تولیدی مورد توجه قرار گیرد، می‌تواند علاوه بر ارتقای کیفیت و بهره‌وری، به استفاده بهینه از منابع، کاهش اتلاف سرمایه و ایجاد ظرفیت‌های پایدارتر برای تولید مسکن در کشور کمک کند./باشگاه خبرنگاران