به گزارش اقتصاد معاصر؛ حبیب‌الله طاهرخانی معاون مسکن و ساختمان وزیر راه و شهرسازی با انتقاد از برخی اظهارنظرها درباره خانه‌دار شدن مردم، اظهار کرد: مشخص نیست این افراد محاسبات را چگونه انجام داده و مبنای این اظهارنظرها چیست.
وی افزود: این افراد ظاهراً کم‌درآمدترین فرد را ملاک قرار می‌دهند، سپس متوسط قیمت مسکن در تهران را در نظر می‌گیرند و می‌گویند یک نفر برای خانه‌دار شدن به 100 سال زمان نیاز دارد.
وی تصریح کرد: متوسط قیمت مسکن شهری و متوسط درآمد را داریم و می‌توانیم محاسبات را بر مبنای این دو شاخص انجام دهیم. در دنیا نیز این شاخص به همین شکل محاسبه می‌شود، اما برخی افراد گویا روش جدیدی برای این محاسبه در نظر گرفته‌اند که از مبنای آن اطلاعی ندارم!
معاون وزیر راه و شهرسازی ادامه داد: اگر فرض کنیم کارگری با حداقل دستمزد بخواهد در محله‌ای مانند آرژانتین تهران ساکن شود، مشخص است که خانه‌دار شدن این فرد به 100 سال زمان نیاز دارد.
طاهرخانی با تأکید بر اهمیت مفروضات و استانداردهای محاسبه گفت: بسیاری از افراد با ساده‌سازی موضوع و بر مبنای برداشت شخصی خود، دوره خانه‌دار شدن مردم را محاسبه می‌کنند.
وی یادآور شد: متوسط طول دوره دسترسی به مسکن در مناطق شهری 8.5 سال است و طول دوره انتظار نیز سه برابر این زمان برآورد می‌شود؛ بنابراین، با رقمی حدود 26 تا 27 سال برای دوره انتظار مسکن شهری مواجه هستیم.
معاون مسکن و ساختمان وزیر راه و شهرسازی با اشاره به تفاوت این دو شاخص توضیح داد: طول دوره دسترسی به مسکن به این معناست که فرد تمام درآمد خود را پس‌انداز کند و به خرید مسکن اختصاص دهد؛ اما در محاسبه طول دوره انتظار، فرض بر این است که فرد یک سوم درآمد خود را پس‌انداز می‌کند.
طاهرخانی تأکید کرد: برخی این دو مفهوم را با یکدیگر اشتباه می‌گیرند و با خلط طول دوره دسترسی و طول دوره انتظار، آمارهای متفاوتی درباره زمان خانه‌دار شدن مردم ارائه می‌کنند./ تسنیم