به گزارش خبرنگار اقتصاد معاصر؛ ماینا موانگی، سفیر کنیا در ایران در نشست ملی کشاورزی ایران و آفریقا با بیان اینکه کشاورزی جایگاه محوری در برنامه توسعه ملی این کشور دارد، اظهار کرد: این بخش معیشت میلیون‌ها نفر را تأمین می‌کند، مواد اولیه صنایع تولیدی را فراهم می‌آورد، از کسب‌وکار‌های روستایی پشتیبانی می‌کند و سهم قابل توجهی در درآمد‌های صادراتی کنیا دارد.
وی افزود: بر اساس داده‌های اداره ملی آمار کنیا، بخش‌های کشاورزی، جنگلداری و شیلات با احتساب قیمت‌های سال ۲۰۲۵، حدود ۲۳.۲ درصد از تولید ناخالص داخلی این کشور را تشکیل می‌دهند.
موانگی با اشاره به محصولات عمده کشاورزی کنیا گفت: چای، قهوه، محصولات باغبانی، گل‌های شاخه‌بریده، میوه و سبزیجات، آجیل، فرآورده‌های لبنی و محصولات دامی از مهم‌ترین تولیدات کشاورزی این کشور هستند.
سفیر کنیا با اشاره به جایگاه این کشور در بازار جهانی چای تصریح کرد: کنیا به‌عنوان یکی از تولیدکنندگان و صادرکنندگان عمده چای در جهان، بازارهای بین‌المللی متنوعی را تأمین می‌کند. در سال ۲۰۲۴، صادرات چای این کشور به ۶۰۰ میلیون کیلوگرم رسید که به ۹۶ مقصد صادراتی ارسال شد.
وی همچنین درباره ظرفیت بخش باغبانی کنیا گفت: صادرات محصولات تازه باغبانی در سال ۲۰۲۵ حدود ۱.۲ میلیارد دلار درآمد ایجاد کرد. این بخش از طریق شبکه گسترده کشاورزان، تعاونی‌ها، صادرکنندگان، مؤسسات تحقیقاتی و سازمان‌های نظارتی پشتیبانی می‌شود.
موانگی با دعوت از فعالان اقتصادی ایران برای حضور در بازار کشاورزی کنیا خاطرنشان کرد: شرکت‌های ایرانی می‌توانند این کشور را نه‌فقط به‌عنوان تأمین‌کننده محصولات کشاورزی، بلکه به‌عنوان شریکی بالقوه در حوزه فرآوری محصولات، فناوری، لجستیک، سرمایه‌گذاری و توزیع منطقه‌ای در نظر بگیرند.
سفیر کنیا در ایران با تأکید بر اهمیت زیرساخت‌های تجاری اظهار کرد: تجارت محصولات کشاورزی زمانی می‌تواند شکوفا شود که ظرفیت تولید با مقررات قابل پیش‌بینی، لجستیک مطمئن و استاندارد‌های کیفی همراه باشد. کنیا نیز ترتیبات نهادی لازم برای پشتیبانی از تجارت محصولات کشاورزی را در اختیار دارد.
وی یکی از درس‌های تجربه کشاورزی کنیا را ضرورت تأمین مالی مناسب برای تبدیل ظرفیت تولید به موفقیت تجاری دانست و گفت: ظرفیت تولید به‌تنهایی به موفقیت تجاری منجر نمی‌شود؛ کشاورزان و کسب‌وکار‌های کشاورزی برای تأمین نهاده‌ها، سرمایه‌گذاری در تجهیزات، مدیریت موجودی، فرآوری محصولات و دسترسی به بازار‌ها به منابع مالی به‌موقع و مقرون‌به‌صرفه نیاز دارند.
موانگی همچنین بر وجود فرصت‌های گسترده برای همکاری‌های علمی و اقتصادی میان ایران، کنیا و سایر کشورهای آفریقایی تأکید کرد و خدمات مالی، بانکی و بیمه‌ای را از الزامات تبدیل ظرفیت‌های کشاورزی به نتایج تجاری پایدار دانست.