به گزارش اقتصاد معاصر؛ رویترز در یادداشتی نوشت: قیمت لحظه‌ای این فلز گرانبها در پایان معاملات ششم نوامبر(۱۵ آبان) به ۴۰۶۵.۶۳ دلار به ازای هر اونس رسید. این در حالی است که طلا پیش‌تر از کف قیمتی خود در سال جاری، یعنی ۳۸۶۹.۸۵ دلار که ۳۰ اکتبر به ثبت رسانده بود، فاصله گرفته و بخشی از افت قیمت خود را جبران کرده بود.
بازگشت قیمت طلا پس از تازه‌ترین افت آن به زیر کانال چهار هزار دلار در هر اونس، در شرایطی رقم خورد که این فلز در ماه جولای نیز رفتار مشابهی از خود نشان داده بود. در آن زمان، قیمت طلا در چند موقعیت به زیر این سطح روانی حائز اهمیت سقوط کرد، اما هر بار توانست خود را احیا کند.
فلز زرد همچنین در ماه مارس تا آستانه سقوط به زیر چهار هزار دلار در هر اونس پیش رفت. قیمت طلا در ۲۳ مارس(سوم فروردین) به ۴۰۹۷.۹۹ دلار رسید. این افت در بحبوحه اصلاح قیمت و شناسایی و برداشت سود از سوی سرمایه‌گذاران، پس از ثبت رکورد تاریخی ۵۵۹۴.۸۲ دلار در ۲۹ ژانویه(نهم بهمن ۱۴۰۴) رخ داد.
سال ۲۰۲۶ برای طلا سالی پر فراز و نشیب بوده و بخش زیادی از تحلیل‌ها بر این موضوع تمرکز کرده‌اند که ظاهرا این فلز گرانبها تا حد زیادی نقش سنتی خود به‌عنوان پوششی در برابر تورم و تنش‌های ژئوپلیتیکی را از دست داده است.
در عوض، به نظر می‌رسد که معاملات طلا بیش از گذشته ماهیتی سفته‌بازانه پیدا کرده‌اند؛ هرچند طی ماه‌های اخیر، همزمان با نزدیک شدن قیمت به آستانه روانی چهار هزار دلار و احتمال سقوط به زیر آن، بخش زیادی از هیجانات بازار و «پول داغ/hot money» (سرمایه‌های کوتاه‌مدت که برای تحصیل سود سریع، بین بازارها جابه‌جا می‌شود)، از بازار خارج شده‌اند.
با این حال، طلا همچنان در کوتاه‌مدت به نوعی در برزخ قرار دارد و میان عوامل متضاد گرفتار شده است؛ شرایطی که آن را در برابر نوسانات قیمتی در هر دو جهت آسیب‌پذیر می‌کند.
به نوشته رویترز، ریسک اصلی پیش‌روی طلا، تضعیف بازارهای سهام است؛ به‌ویژه در شرایطی که سرمایه‌گذاران بر سر رونق سرمایه‌گذاری در حوزه هوش مصنوعی ابراز نگرانی و تردید کرده‌اند. این نگرانی‌ها به طور مشخص پس از پیروزی قاطع دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا تشدید شده است چراکه بسیاری از دموکرات‌ها ضرورت ساخت مراکز داده بیشتر با مصرف بالای انرژی را زیر سوال برده‌اند.
کاهش قیمت سهام به طور معمول سرمایه‌گذاران را برای تامین نقدینگی، به فروش سایر دارایی‌هایشان سوق می‌دهد. در چنین شرایطی، فروش طلا نیز با الگوی تاریخی در زمان اصلاح بازارهای سهام مطابقت دارد.
با این حال، ضعف کوتاه‌مدت بازار سهام ممکن است در میان‌مدت به عاملی مثبت برای طلا بدل شود؛ به‌ویژه اگر این ضعف از بازار سهام فراتر رفته و به بخش واقعی اقتصاد نیز سرایت کند.
از جمله دلایل اصلی دشواری مسیر طلا برای بازیابی جایگاه خود پس از ثبت رکورد تاریخی در ژانویه، تغییر انتظارات درباره سیاست پولی آمریکا و افزایش احتمال بالا ماندن نرخ بهره بوده است. اما تضعیف بازار سهام که در حال پدیدارشدن است و همچنین افت اخیر قیمت نفت خام، در پی افزایش امیدها به پایان جنگ ایران، احتمالا بار دیگر جهت‌گیری سیاست پولی آمریکا را به سمت دست کم وضعیت خنثی و حتی کاهش نرخ بهره در سال آینده سوق خواهد داد.
در حالی که چشم‌انداز کوتاه‌مدت طلا مبهم است و به تحولات بازار سهام و وضعیت جنگ ایران بستگی دارد، تصویر بلندمدت این فلز گرانبها تا حدودی روشن‌تر به نظر می‌رسد.
طلا همچنان گزینه‌ای جذاب برای بانک‌های مرکزی جهان محسوب می‌شود؛ به‌ویژه اگر این بانک‌ها نسبت به چشم‌انداز مالی بلندمدت آمریکا نگرانی داشته باشند. در واقع، بسیاری از سرمایه‌گذاران بر این باورند که کسری بودجه آمریکا ناپایدار و حتی مهارنشدنی است و «کوه» بدهی‌های این کشور، واشنگتن را وادار خواهد کرد تا بخش بسیار زیادی از درآمدهای دولت را صرف پرداخت هزینه‌های مربوط به بدهی‌ها کند.
در سوی دیگر، آمار شورای جهانی طلا نشان می‌دهد که بانک‌های مرکزی در سه‌ماهه سوم سال ۲۰۲۶، در مجموع ۳۲۱.۲ تُن طلا خریداری کردند. این رقم در مقایسه با ۲۹۶.۳ تُن در سه‌ماهه قبل افزایش داشته و بالاترین میزان خرید از سه‌ماهه پایانی سال ۲۰۲۴ تاکنون محسوب می‌شود.
همچنین نکته قابل توجه این است که تقاضای بانک‌های مرکزی نسبت به قیمت طلا حساس است؛ به‌طوری که ضعیف‌ترین عملکرد این بخش در سال جاری به سه‌ماهه نخست مربوط می‌شود؛ زمانی که با ثبت رکورد تاریخی قیمت طلا، میزان خرید بانک‌های مرکزی به تنها ۵۷.۷ تُن کاهش یافت. در نتیجه، افت اخیر قیمت طلا به زیر چهار هزار دلار در هر اونس احتمالا بانک‌های مرکزی را به افزایش خرید در سه‌ماهه جاری ترغیب خواهد کرد.
سرمایه‌گذاران نیز علاقه بیشتری به طلا نشان می‌دهند. داده‌های شورای جهانی طلا حاکی از آن است که در ماه اکتبر، ۱۹ تُن طلا وارد صندوق‌های قابل معامله (ETF) شده است. این میزان به ورود ۲۱۱.۲ تُن طلا به این صندوق‌ها در سه‌ماهه سوم اضافه می‌شود که متعاقبا کاهش ۴۷.۳ تُنی ورود سرمایه در سه‌ماهه دوم را جبران کرد.
سومین پایه تقاضای طلا به جواهرات مربوط می‌شود؛ بازاری که چین و هند به طور عمده طلایه‌دار آن هستند. این دو کشور در مجموع نزدیک به دو-سوم تقاضای جهانی طلا برای ساخت جواهرات را به خود اختصاص می‌دهند.
کاهش قیمت طلا در ماه‌های اخیر احتمالا تقاضا برای جواهرات را افزایش می‌دهد. معامله‌گران هندی همین حالا از افزایش علاقه خریداران به طلا همزمان با نزدیک شدن جشنواره‌های مهم این کشور خبر می‌دهند.
طبق آمار شورای جهانی طلا، تقاضای هند برای طلا در بخش جواهرات در سه‌ماهه سوم به ۹۹.۹ تُن رسید که بالاترین میزان از سه‌ماهه چهارم پارسال تاکنون است. در چین نیز تقاضا برای طلا در بخش جواهرات در سه‌ماهه سوم به ۷۱.۹ تُن افزایش یافت؛ در حالی که این رقم در سه‌ماهه دوم ۵۵.۷ تُن بود.
به طور کلی، محرک‌های قیمت طلا در کوتاه‌مدت تغییر کرده‌اند و اکنون وابستگی بیشتری به معاملات سفته‌بازانه دارند؛ معاملاتی که خود تحت‌الشعاع تحرکات بازار سهام و تحولات قیمت نفت خام قرار می‌گیرند.
با این حال، چشم‌انداز صعودی بلندمدت طلا همچنان به قوت خود باقیست. تنوع‌بخشی به سبد دارایی‌ها در بحبوحه مشکلات مالی دولت‌ها در سراسر جهان، به همراه افزایش تقاضا برای جواهرات در هند و چین، همچنان از مهم‌ترین عوامل حمایت‌کننده از قیمت طلا در بلندمدت محسوب می‌شوند.ایرنا