محسن مصطفی‌پور، درباره سهم فولاد آلیاژی از تولید فولاد کشور افزود: ما در کشور حدود ۲ و نیم میلیون تن تولید فولاد آلیاژی داریم، که ۷۰۰ هزار تن به مصرف داخلی می‌رسد و مابقی صادر می‌شود.
وی ادامه داد: دو نیم میلیون تن در مقایسه با ۳۲ میلیون تن تولید فولاد کشور، رقم کمی است.
مصطفی پور درباره وضعیت تولید فولاد‌های آلیاژی گفت: فولاد آلیاژی به عنوان خاص‌ترین تولید فولاد است و افتخاری برای صنعت فولاد کشور پس از پیروزی انقلاب اسلامی است.
وی با بیان اینکه امروز تولید فولاد با چالش‌های فراوانی روبه‌روست افزود: اکنون حامل‌های انرژی و نهاده‌های مؤثر بر فرآیند تولید به‌گونه‌ای اثرگذار شده که حاشیه سود فولادسازی‌ها را به حداقل رسانده است.
مدیرعامل فولاد آلیاژی ایران اضافه کرد: فولاد آلیاژی به دلیل ماهیت تولیدش با سایر فولاد‌ها متفاوت است، زیرا به فرو آلیاژ‌های مختلف نیاز دارد و افزودنی‌های متعددی در فرایند تولید آن موثر است که بخش عمده‌ای از آنها را در داخل کشور وجود ندارد و وارداتی هستند، اگر هم وجود داشته باشد خیلی محدود است و قیمت‌های بالایی دارد.
وی گفت: به همین دلیل تولید فولاد آلیاژی، بیش از سایر فولاد‌ها تحت فشار هزینه‌های انرژی و نهاده‌هاست و حاشیه سود فولادساز‌ها به حداقل رسیده است.
مصطفی پور افزود: در واقع این زنجیره‌ای که باید در بهای تمام‌شده نقش اساسی ایفا کند، امروز دچار چالش شده که نیازمند اتخاذ تصمیم است.
وی همچنین درباره اثر ناترازی انرژی گفت: اگر در تابستان صنایع فولادی و به طور مشخص فولاد آلیاژی به سمت خرید برق گران از بازار آزاد و بورس انرژی نمی‌رفت، حدود ۸۰ درصد ظرفیت تولید را از دست می‌دادیم.
مدیرعامل فولاد آلیاژی ایران افزود: با خرید برق گران از بورس انرژی، توانستیم حدود ۵۰ درصد آن را جبران کنیم، با این حال حدود ۳۰ درصد ظرفیت خالی داریم که ۳۰ درصد تولید از دست رفت.
وی درباره صادرات فولاد‌های آلیاژی گفت: فولاد آلیاژی متناسب با بازارهای صادراتی احداث شده است یعنی استعداد جذب تولید فولاد آلیاژی در داخل کشور با میزان تولید برابر نیست و بخشی از تولید مازاد صادر می‌شود که در واقع از ابتدا با رویکرد صادرات محور تعریف شده است.
مصطفی پور با بیان اینکه اختلاف ارز بازار و سامانه انگیزه صادرات را از بین برده است افزود: امروز وقتی ما محصول را صادر می‌کنیم، اختلاف بین نرخ واقعی ارز در بازار با نرخ ارزی که در سامانه است باعث شده تا انگیزه‌های صادراتی کمتر و فرصت‌ها از بین برود.
وی گفت: انتظار این است که با توجه به (تحریم ها) محدودیت‌های فراوانی که علیه صنعت و اقتصاد کشور اعمال می‌شود، رویکرد مُتأمّلانه‌ای از داخل برای ایجاد و تسهیل فضای صادراتی صورت بگیرد تا هم در بازار‌ها اثربخش باشد و هم به کسب درآمد‌های ارزی کمک کند./صداوسیما