به گزارش خبرنگار اقتصاد معاصر؛ بازار سوخت آمریکا در شرایطی وارد فصل تابستان شده که دادهها از کاهش قابل توجه و سریع ذخایر بنزین حکایت دارند؛ کاهشی که اگرچه هنوز به معنای کمبود فوری نیست اما از تضعیف قابل توجه حاشیه امن انرژی این کشور خبر میدهد.
بر اساس آمار اداره اطلاعات انرژی آمریکا (EIA)، ذخایر بنزین این کشور در هفته منتهی به ۲۲ مه به ۲۱۱.۶ میلیون بشکه رسیده است. این سطح اگرچه بهتنهایی بحرانی تلقی نمیشود اما پایینتر از میانگین پنجساله و کمترین سطح برای ماه مه از سال ۲۰۱۴ است؛ موضوعی که نشاندهنده شکنندگی نسبی وضعیت ذخایر است.
نگرانی اصلی در عدد فعلی خلاصه نمیشود، بلکه در سرعت کاهش آن است. در ابتدای فوریه، ذخایر بنزین ۲۵۹.۱ میلیون بشکه بوده و طی حدود ۱۵ هفته، حدود ۴۷.۵ میلیون بشکه کاهش یافته است؛ رقمی که در دادههای ثبت شده از سال ۱۹۹۰ تاکنون بیسابقه محسوب میشود. در مقایسه تاریخی، افتهای مشابه معمولا در حدود ۳۰ میلیون بشکه بودهاند.
این روند نشان میدهد که بازار انرژی آمریکا پیش از ورود به دوره اوج مصرف تابستانی، بخش بزرگی از ذخایر اطمینان خود را از دست داده است؛ موضوعی که سطح آسیبپذیری سیستم را افزایش میدهد.
نکته قابل توجه این است که این کاهش در شرایط ضعف تولید رخ نداده است، در هفته منتهی به ۲۲ مه، با افزایش ۶۵۲ هزار بشکهای نسبت به هفته قبل ورودی پالایشگاهها به حدود ۱۷ میلیون بشکه در روز رسید. نرخ بهرهبرداری پالایشگاهها نیز به ۹۴.۵ درصد رسید که سطحی بسیار بالا در استانداردهای فصلی محسوب میشود.
همچنین تولید بنزین در سطح ۹.۹ میلیون بشکه در روز ثبت شده که نشاندهنده عملکرد قوی پالایشگاههاست. با این وجود، ذخایر در همان هفته ۲.۶ میلیون بشکه دیگر کاهش یافت؛ موضوعی که نشان میدهد ظرفیت بالای پالایش نیز قادر به جبران فشارهای وارد بر عرضه داخلی نبوده است.
در سمت تقاضا نیز جهش غیرعادی مشاهده نمیشود، مصرف بنزین حدود ۹.۲۶ میلیون بشکه در روز بوده که حتی کمی پایینتر از مدت مشابه سال گذشته است. بنابراین رشد مصرف نمیتواند عامل اصلی این کاهش سریع ذخایر باشد.
یکی از مهمترین عوامل فشار بر ذخایر، افزایش صادرات است. بر اساس دادههای EIA، آمریکا در هفته مورد بررسی بهطور خالص ۵.۸۴ میلیون بشکه در روز صادرات انرژی داشته است؛ در حالی که این رقم در سال گذشته ۲.۸۷ میلیون بشکه بوده است.
این افزایش تقریبا ۳ میلیون بشکهای در صادرات خالص، نشان میدهد بخش قابل توجهی از تولید داخلی به جای تقویت بازار داخلی، به سمت بازارهای خارجی هدایت شده است؛ جایی که قیمتهای بالاتر انگیزه صادرات را افزایش میدهد. در چنین شرایطی، حتی تولید بالا نیز الزاما به تقویت امنیت انرژی داخلی منجر نمیشود، بلکه میتواند به خروج سریعتر ذخایر از چرخه داخلی منتهی شود.
در کنار ذخایر تجاری، ذخایر راهبردی نفت آمریکا (SPR) نیز با کاهش قابل توجهی مواجه شدهاند. فقط در یک هفته، این ذخایر ۹.۱ میلیون بشکه افت داشته و نسبت به سال گذشته ۳۶.۲ میلیون بشکه کمتر بوده؛ کاهشی که در میان بزرگترین برداشتهای ثبتشده قرار میگیرد. این موضوع اهمیت بیشتری پیدا میکند زیرا کاهش ذخایر راهبردی به معنای کاهش ظرفیت واکنش سریع در شرایط بحران است.
در همین حال، ذخایر گازوئیل نیز ۲.۱ میلیون بشکه کاهش یافته و همچنان در سطحی پایینتر از میانگین قرار دارند. با توجه به نقش حیاتی دیزل در حملونقل، کشاورزی و زنجیره تامین، این کاهش میتواند پیامدهای گستردهتری نسبت به بنزین داشته باشد.
اگر صرفا به سطح فعلی ۲۱۱.۶ میلیون بشکه نگاه شود، بازار در وضعیت قابل مدیریت به نظر میرسد. اما روند چندماهه نشان میدهد این سطح نه یک نوسان طبیعی بلکه نتیجه یک افت سریع و مداوم است. ترکیب عواملی مانند افزایش صادرات، برداشت از ذخایر راهبردی، فشار بازار جهانی و فعالیت بالای پالایشگاهها باعث شده بازار انرژی آمریکا بخش مهمی از انعطافپذیری خود را از دست بدهد.
در چنین شرایطی، بازار وارد فصل تابستان شده؛ فصلی که بهطور سنتی اوج تقاضای سوخت در آمریکا محسوب میشود. همین موضوع باعث میشود هرگونه اختلال جدید—از جمله مشکلات پالایشگاهی، تنشهای ژئوپلیتیکی یا شوکهای عرضه—اثرگذاری بسیار بیشتری نسبت به شرایط عادی داشته باشد.
آنچه امروز در دادهها دیده میشود، صرفا کاهش ذخایر نیست؛ بلکه کاهش سرعت «جبرانپذیری» بازار است. به بیان سادهتر، آمریکا با بازاری روبهروست که نهفقط ذخایرش کمتر شده، بلکه توان ترمیم سریع آنها نیز تحت فشار قرار گرفته است.
این وضعیت اگرچه هنوز به معنای بحران فوری نیست اما نشان میدهد حاشیه امنیت انرژی این کشور نسبت به سالهای گذشته باریکتر شده و در برابر هر شوک جدید، واکنش بازار میتواند سریعتر و شدیدتر از گذشته باشد. در نهایت، پیام اصلی دادهها روشن است، مشکل فقط سطح ذخایر نیست، بلکه سرعت مصرف شدن ذخیره اطمینان بازار است و همین سرعت، مهمترین عامل نگرانی در آستانه فصل پرمصرف تابستان به شمار میرود.