به گزارش اقتصاد معاصر؛ محمود جانمحمدی روز پنجشنبه در جمع خبرنگاران با اشاره به کاهش توجه به توسعه این سوخت در سیاستگذاریهای دولت، اظهار داشت: نخستین اقدام باید بازگرداندن جایگاههای سیانجی به چرخه فعال و ایجاد جذابیت برای مصرفکنندگان باشد؛ چراکه این صنعت بهتدریج در حال تضعیف شدن است.
وی افزود: استفاده از سیانجی یکی از راهکارهای مهم کنترل رشد مصرف بنزین است. کشور پیشتر بین چهار تا پنج میلیارد دلار برای ایجاد زیرساختهای سیانجی سرمایهگذاری کرده و باید از این ظرفیت با حداکثر بهرهوری استفاده شود، نه اینکه برای جبران ناترازی بنزین بهدنبال سرمایهگذاریهای جدید و پرهزینه باشیم.
جانمحمدی یادآورشد: ایجاد فاصله قیمتی موثر میان بنزین و سیانجی میتواند استفاده از گاز طبیعی فشرده را برای مردم جذابتر کند. اگر دولت به جمعبندی و وحدت رویه در این زمینه برسد، هنوز فرصت برای احیای این صنعت وجود دارد؛ اما تاخیر بیشتر، هزینههای بالاتری به کشور تحمیل خواهد کرد.
وی با اشاره به سهم خودروهای دوگانهسوز در ناوگان حملونقل کشور اعلام کرد: این خودروها حدود ۲۰ درصد کل خودروهای کشور را تشکیل میدهند، اما به دلیل استفاده گسترده در تاکسیها، خودروهای باربر و حملونقل عمومی، سهم آنان از پیمایش و مصرف سوخت، بین ۲۴ تا ۲۶ درصد برآورد میشود.
رئیس انجمن سیانجی گفت: با وجود این ظرفیت، سهم فعلی سیانجی در سبد سوخت حملونقل به حدود ۱۳ تا ۱۵ درصد رسیده و در میان حدود یکمیلیون و ۵۰۰ هزار دستگاه وانت فعال در کشور نیز شمار خودروهای دوگانهسوز بسیار کمتر از ظرفیت مورد نیاز است.
وی یکی از عوامل موثر بر افت مصرف سیانجی را عملکرد خودروسازان دانست و خاطرنشان کرد: در اسناد بالادستی، خودروسازان مکلف شدهاند حداقل ۳۰ درصد محصولات خود را بهصورت دوگانهسوز تولید کنند؛ اما سهم تولید خودروهای دوگانهسوز در سالهای اخیر بین صفر تا چهار درصد بوده است.
جانمحمدی ادامه داد: در حالی که بسیاری از خودروهای داخلی مصرفی بیش از ۱۵ لیتر در هر ۱۰۰ کیلومتر دارند، توسعه خودروهای دوگانهسوز میتوانست نقش موثری در کاهش مصرف بنزین و هزینههای ارزی کشور ایفا کند.
رئیس انجمن سیانجی با اشاره به اقدامهای بخش خصوصی برای احیای تقاضای این سوخت گفت: بخش خصوصی در ماههای اخیر، با وجود محدودیتها، برای نشان دادن فعال بودن صنعت سیانجی و تشویق مردم به استفاده از این سوخت هزینه کرده است و برآوردها نشان میدهد این اقدامها توانسته روزانه بین یک تا ۲ میلیون لیتر از مصرف بنزین بکاهد.
وی تاکید کرد: این تجربه نشان میدهد هرگاه مشوقی واقعی و موثر برای مصرفکننده تعریف شود، امکان بازگشت تقاضا به سمت سیانجی وجود دارد. این مشوق میتواند از مسیر ایجاد فاصله قیمتی، اصلاح سهمیهبندی یا دیگر ابزارهای سیاستی اعمال شود.
وی اظهار داشت: مصرف بنزین در کشور سالانه بین ۶ تا هشت درصد افزایش دارد، اما مصرف سیانجی در سال گذشته حدود ۱۷ درصد کاهش یافت و در پنج سال گذشته نیز روند مصرف آن بهطور مستمر نزولی بوده است.
جانمحمدی اضافه کرد: کاهش مصرف سیانجی در حالی اتفاق میافتد که حدود چهار میلیارد دلار در زیرساخت این صنعت و حدود پنج میلیارد دلار در صنعت خودروسازی مرتبط سرمایهگذاری شده است. از دست رفتن روزانه ۱۵ میلیون مترمکعب مصرف سیانجی، به معنای تحمیل نیاز معادل واردات روزانه ۱۵ میلیون لیتر بنزین خواهد بود.
وی درباره فرسودگی ناوگان دوگانهسوز توضیح داد: از مجموع حدود چهار میلیون و ۵۰۰ هزار خودروی دوگانهسوز کشور، مخازن نزدیک به یک میلیون و ۲۰۰ هزار خودرو در سالهای پیشرو به پایان عمر خود میرسد و نیازمند آزمون، تعویض یا نوسازی است.
رئیس انجمن سیانجی گفت: مخازن خودروهای دوگانهسوز پس از حدود ۱۵ سال باید آزمونهای ایمنی را پشت سر بگذارند. نبود برنامه مشخص برای نوسازی مخازن و تامین تجهیزات مورد نیاز، میتواند بخشی از ناوگان را از چرخه مصرف خارج کند.
وی با اشاره به ظرفیت جایگاههای سیانجی کشور اعلام کرد: ظرفیت عرضه در جایگاهها بین ۳۵ تا ۴۰ میلیون مترمکعب در روز است و با وجود تعداد فعلی خودروهای دوگانهسوز، امکان عرضه این میزان سوخت وجود دارد؛ مشروط بر اینکه تجهیزات، کمپرسورها و مخازن جایگاهها بهدرستی نگهداری و نوسازی شوند.
جانمحمدی افزود: طی سالهای اخیر، سرمایهگذاری لازم برای نوسازی تجهیزات جایگاههای سیانجی انجام نشده و کاهش مصرف نیز درآمد جایگاهداران را پایین آورده است؛ مسالهای که استمرار فعالیت این واحدها را با مخاطره روبهرو میکند.
وی با تاکید بر ضرورت تعیین تکلیف نگاه دولت به سیانجی گفت: دولت و نهادهای سیاستگذار باید مشخص کنند که چه جایگاهی برای سیانجی در سبد سوخت کشور در نظر دارند. حتی در صورت اصلاح قیمت سوخت، وجود سیانجی در کنار بنزین میتواند از هزینههای خانوارها، بهویژه در بخش حملونقل عمومی، بکاهد.
رئیس انجمن سیانجی با اشاره به تجربه کشورهای دارای ذخایر گاز طبیعی اظهار داشت: کشورهایی مانند آرژانتین، هند، پاکستان و روسیه از گاز طبیعی در حملونقل استفاده میکنند. ایران نیز با برخورداری از ذخایر عظیم گازی، شبکه انتقال گسترده و زیرساخت قابلتوجه جایگاهی، میتواند در گام نخست دستکم ۲۰ تا ۳۰ درصد سبد سوخت خودروهای سبک خود را به سیانجی اختصاص دهد. /ایرنا