به گزارش خبرنگار اقتصاد معاصر؛ روزنامههای مهم کشور در گزارشهای امروز خود به موضوعاتی از جمله بازار سرمایه، بازار مسکن، وضعیت اقتصادی ایران و بازسازی واحدهای مسکونی آسیبدیده پرداختهاند.
روزنامه دنیای اقتصاد در گزارش ویژه خود با عنوان «جزر و مد در بازارها» به بررسی وضعیت و چشمانداز بورس تهران در شرایط افزایش ریسکهای سیاسی و اقتصادی پرداخته و نوشته است: «با تشدید ریسکهای سیاسی و اقتصادی، بازارهای ایران وارد دورهای از نوسان شدید شدهاند. بورس تهران معاملات روز سهشنبه را با موج قدرتمند تقاضا آغاز کرد و شاخص کل تا نزدیکی ۶.۷ میلیون واحد پیش رفت اما با افزایش عرضهها بخش زیادی از رشد خود را از دست داد و در نهایت با رشد ۰.۵۵ درصدی در سطح ۶.۵۸۳ میلیون واحد بسته شد. ارزش معاملات خرد به حدود ۶۰ هزار میلیارد تومان رسید اما حدود ۴.۴ هزار میلیارد تومان پول حقیقی از بازار سهام خارج شد و ۷۱ درصد نمادها کاهش قیمت داشتند. اختلال در هسته معاملات نیز بر نگرانی و بیاعتمادی معاملهگران افزود. به گفته کارشناسان، در کوتاهمدت ادامه نوسان و فشار فروش محتمل است و محدوده ۶.۵ میلیون واحد سطح مهمی برای سنجش قدرت تقاضا خواهد بود. در صورت تثبیت شاخص و کاهش خروج پول، امکان بازگشت به سمت ۶.۷ میلیون واحد وجود دارد؛ اما از دست رفتن این سطح میتواند اصلاح بیشتری ایجاد کند. در میانمدت، رشد نرخ ارز، تورم و افزایش ارزش اسمی دارایی شرکتها همچنان از بورس حمایت میکند، هرچند تداوم روند صعودی به ورود پول تازه و بازسازی اعتماد سرمایهگذاران نیاز دارد.»
روزنامه اعتماد با عنوان «وام ۲ ميلياردی و خانهريز» در گزارش اقتصادی خود به بررسی تاثیر افزایش وام مسکن و طرح «خانهریز» بر امکان خانهدار شدن خانوارها و محدودیتهای این سیاستها پرداخته و نوشته است: «افزایش سقف وام مسکن و طرح «خانهریز» با هدف کاهش شکاف میان قیمت مسکن و توان مالی خانوارها مطرح شدهاند اما هر دو با محدودیتهای جدی روبهرو هستند. سقف وام خرید و ساخت مسکن برای زوجین تهرانی به ۲ میلیارد تومان و وام جعاله به ۴۰۰ میلیون تومان رسیده است، بااینحال اقساط سنگین، قدرت استفاده از این تسهیلات را برای خانوارهای کمدرآمد محدود میکند. برای نمونه، قسط وام یک میلیارد تومانی حدود ۲۰ میلیون تومان و قسط وام دو میلیارد تومانی حدود ۴۰ میلیون تومان است. از سوی دیگر، با توجه به قیمت بالای مسکن در تهران، این وامها تنها بخش کوچکی از هزینه خرید یک واحد مسکونی را پوشش میدهند و تامین آورده اولیه همچنان مشکل اصلی است. طرح «خانهریز» نیز با امکان خرید سهمهای بسیار کوچک از پروژههای ملکی، راهی برای ورود سرمایههای محدود به بازار ملک فراهم میکند اما به معنای خانهدار شدن فوری نیست و بازدهی، زمان اجرای پروژه، ارزشگذاری و نقدشوندگی آن اهمیت دارد. در مجموع، حل بحران مسکن نیازمند افزایش درآمد واقعی، کاهش هزینه تامین مالی، امکان پسانداز و کنترل رشد قیمت مسکن و ساختوساز است.»
روزنامه جوان در گزارش اقتصادی خود با عنوان «همتی: ایران ارز دارد و بهقدر کافی هم دارد» به بررسی وضعیت اقتصادی ایران در شرایط جنگ و تحریم و اقدامات بانک مرکزی برای کنترل بازار ارز، تورم و تامین مالی تولید پرداخته و نوشته است: «عبدالناصر همتی، رئیسکل بانک مرکزی، با رد ادعاها درباره فروپاشی اقتصاد ایران، تاکید کرد که با وجود جنگ، تحریمها و فشارهای اقتصادی، فعالیت اقتصادی کشور ادامه دارد. به گفته وی، از ابتدای سال بیش از ۱۸ میلیارد دلار ارز برای واردات کالاهای اساسی، دارو، نهادههای دامی و مواد اولیه تولید تامین شده و بانک مرکزی در صورت نیاز آمادگی عرضه تا ۲ میلیارد دلار ارز برای مدیریت بازار را دارد. همتی افزایش اخیر نرخ ارز را بیشتر ناشی از عوامل روانی دانست و گفت این شرایط پایدار نخواهد بود. وی همچنین تاکید کرد ایران با وجود تورم بالا هنوز وارد مرحله ابرتورم نشده و احتمال آن نیز ضعیف است، زیرا سیاستهای پولی و احتیاطی بانک مرکزی از شتاب تورم کاستهاند. در بخش تامین مالی نیز اعلام شد که تا ششم شهریور، شبکه بانکی ۴ هزار و ۵۰ همت تسهیلات پرداخت کرده که ۶۹ درصد بیشتر از مدت مشابه سال گذشته است. همچنین ۲۲۴ همت از طریق روشهای غیرتورمی تامین مالی شده و هدف بانک مرکزی رسیدن به ۷۰۰ همت در این بخش است.»
روزنامه ایران با عنوان «بازسازی جنگی نباید به تراکمفروشی تبدیل شود» در گزارش اقتصادی خود به بررسی نحوه بازسازی واحدهای مسکونی آسیبدیده از جنگ در تهران پرداخته و نوشته است: «بازسازی واحدهای مسکونی آسیبدیده در جنگ، یکی از اولویتهای فوری پس از بحران است و باید با سرعت، شفافیت و حمایت موثر انجام شود. بر اساس مصوبات ۷۱۲ و ۷۱۶ کمیسیون ماده ۵، شهرداری تهران میتواند برای جبران بخشی از هزینه بازسازی واحدهای کاملا تخریبشده، حداکثر تا ۵۰ درصد تراکم مازاد اختصاص دهد. با این حال، استفاده گسترده از این ابزار میتواند به افزایش بارگذاری شهری و تشدید مشکلات زیرساختی تهران مانند کمبود آب، فشار بر شبکه انرژی، ترافیک و آلودگی هوا منجر شود. بنابراین باید میان ساختمانهای کاملا تخریبشده و واحدهای دارای خسارت جزئی تفاوت گذاشت و برای هر گروه، حمایت متناسبی مانند تسهیلات کمبهره، کمک بلاعوض، تخفیف عوارض یا مشوقهای محدود شهرسازی در نظر گرفت. همچنین بازسازی باید فرصتی برای ارتقای ایمنی، مقاومسازی و تابآوری ساختمانها باشد. در نهایت، شهرداری تهران موظف شده پیشنویس جدیدی برای ادامه بازسازی ارائه کند تا ضمن حمایت از آسیبدیدگان، از تبدیل بازسازی جنگی به ابزاری برای تراکمفروشی جلوگیری شود.»