به گزارش خبرنگار اقتصاد معاصر؛ شاخص کل بورس در پایان معاملات چهارشنبه ۲۲ مهرماه با افت ۰.۴۱ درصدی به ۸ میلیون و ۴۲۵ هزار و ۷۲۷ واحد رسید. ارزش معاملات نیز با کاهش ۱۶.۴ درصدی به حدود ۴۰.۹ هزار میلیارد تومان رسید و ۲۷۰ میلیارد تومان پول حقیقی از بازار خارج شد.
با وجود غلبه نمادهای منفی، عملکرد مثبت برخی صنایع و ثبت صف‌های خرید قابل توجه نشان داد که تقاضا به طور کامل از بازار عقب‌نشینی نکرده است.
در پایان معاملات چهارشنبه، ۲۹۷ نماد، معادل حدود ۴۸ درصد نمادهای بررسی‌شده، در محدوده مثبت قرار داشتند و ۳۱۴ نماد، معادل حدود ۵۱ درصد، با افت قیمت مواجه شدند. ارزش صف‌های خرید به حدود ۸ هزار و ۱۸۳ میلیارد تومان رسید؛ در حالی که ارزش صف‌های فروش نزدیک به ۳ هزار و ۳۲۸ میلیارد تومان بود. این ترکیب نشان می‌دهد اگرچه تعداد نمادهای منفی بیشتر بود اما تقاضا در بخشی از بازار همچنان قدرت داشت. با این حال، کاهش ارزش معاملات و خروج پول حقیقی از تداوم احتیاط معامله‌گران حکایت دارد؛ وضعیتی که برای ارزیابی آن باید رفتار نقدینگی و گستردگی تقاضا در معاملات بعدی بررسی شود.
در معاملات چهارشنبه، بانک‌ها، شرکت‌های سرمایه‌گذاری، سیمانی‌ها و استخراج کانه‌های فلزی در محدوده مثبت قرار گرفتند؛ در مقابل، گروه‌هایی مانند فرآورده‌های نفتی و فلزات اساسی با فشار فروش مواجه شدند.
نمادهای «وبملت» و «وتجارت» از نظر حجم معاملات مورد توجه بودند و «ومعادن» نیز در جمع نمادهای با ارزش معاملات بالا قرار داشت. با این حال، بالا بودن حجم یا ارزش معاملات به‌تنهایی نشانه ورود پول حقیقی یا تداوم رشد قیمت نیست. پایداری تقاضا و گسترش آن به سایر نمادهای هر گروه، معیار مهم‌تری برای تشخیص قدرت روند خواهد بود.
نمادهای پالایشی از جمله «شپنا»، «شبندر»، «شتران»، «شبریز»، «شراز» و «شاوان» به‌دلیل ابهامات مرتبط با قیمت‌گذاری خوراک و فرآورده‌های نفتی و تعیین تکلیف اطلاعات مربوط، مورد توجه معامله‌گران قرار دارند. بازگشایی احتمالی این نمادها می‌تواند بر ارزش معاملات، توزیع نقدینگی میان صنایع و حرکت شاخص کل اثر بگذارد؛ با این حال، انجام معاملات این گروه در روز شنبه تا زمان انتشار اطلاعیه رسمی ناظر بازار قطعی نیست.
در صورت بازگشایی، واکنش اولیه قیمت‌ها و توان خریداران برای جذب عرضه‌ها اهمیت زیادی خواهد داشت. اگر تقاضا بتواند فشار فروش را جذب کند، بازگشت پالایشی‌ها می‌تواند به بهبود فضای معاملات کمک کند؛ اما افزایش عرضه در این نمادها نیز ممکن است بخشی از نقدینگی را به سمت احتیاط سوق دهد. بنابراین، بازگشایی به‌خودی‌خود سیگنال صعودی محسوب نمی‌شود و جهت اثرگذاری آن به شرایط عرضه و تقاضا بستگی دارد.
سناریوی نخست؛ حرکت به سمت تعادل: اگر ارزش معاملات افزایش یابد، خروج پول حقیقی متوقف شود و تقاضا از چند نماد محدود به صنایع بیشتری گسترش پیدا کند، امکان بهبود تعادل بازار وجود دارد. در این شرایط، تداوم تقاضا در بانک‌ها و سیمانی‌ها و رفتار نمادهای بزرگ اهمیت خواهد داشت.
سناریوی دوم؛ اثرگذاری بازگشایی پالایشی‌ها: در صورت بازگشایی این گروه، واکنش قیمت‌ها و حجم سفارش‌های خرید و فروش می‌تواند بر جهت معاملات اثر بگذارد. جذب مناسب عرضه‌ها به بهبود فضای بازار کمک می‌کند اما افزایش فشار فروش می‌تواند نتیجه‌ای متفاوت رقم بزند.
سناریوی سوم؛ ادامه فشار فروش: اگر خروج پول حقیقی ادامه پیدا کند، ارزش معاملات در سطوح پایین بماند و تعداد نمادهای منفی افزایش یابد، احتمال تداوم فشار بر شاخص کل وجود دارد؛ حتی اگر برخی صنایع همچنان عملکرد مثبتی ثبت کنند.
برای تشخیص مسیر بورس در آغاز هفته آینده، باید چهار شاخص تغییر خالص جریان پول حقیقی، روند ارزش معاملات، نسبت نمادهای مثبت به منفی و اطلاعیه رسمی درباره بازگشایی پالایشی‌ها زیر نظر گرفته شوند. در مجموع، افت چهارشنبه به تنهایی نشانه قطعی تداوم روند نزولی نیست؛ همان‌طور که رشد چند صنعت نیز بازگشت بازار را تضمین نمی‌کند.
مسیر معاملات شنبه به این بستگی دارد که آیا تقاضا توان جذب عرضه‌ها را دارد و خروج نقدینگی متوقف می‌شود یا خیر. بازگشایی پالایشی‌ها می‌تواند بر این معادله اثر بگذارد اما جهت نهایی بازار را رفتار واقعی خریداران و فروشندگان مشخص خواهد کرد.