به گزارش خبرنگار اقتصاد معاصر؛ به گواهی دوست و دشمن، در سال‌های اخیر رسانه ایران اینترنشنال یکی از مهم‌ترین ابزارهای جنگی دشمنان کشورمان علیه ملت ایران و حتی تمامیت ارضی کشور تبدیل شده است. این رسانه از طریق جعل اخبار، تحریف واقعیت‌ها، انتشار ادعاهای تاییدنشده، استفاده از تصاویر و ویدئوهای خارج از زمان و مکان واقعی و برجسته‌سازی گزینشی اخبار منفی، می‌کوشد مرز میان واقعیت و شایعه را کمرنگ کند.
القای فروپاشی اقتصادی، تحریک انتظارات تورمی، تضعیف اعتماد عمومی به ارکان اقتصادی کشور، ایجاد هراس از آینده معیشتی و بزرگ‌نمایی اختلال‌های اقتصادی با هدف تشدید ناامنی روانی و بی‌ثباتی اجتماعی، از دیگر شگردهای این رسانه است. این عملکرد رسانه‌ای که چیزی جز یک عملیات تروریستی نیست، سوال‌های زیادی درخصوص اهداف و مقاصد گردانندگان این رسانه مطرح می‌کند. در همین خصوص، بررسی صورت‌های مالی شرکت ولانت مدیا (شرکت مادر تلویزیون ایران اینترنشنال) پاسخ بخشی از این سوال‌ها را می‌دهد.
براساس اطلاعات صورت مالی ولانت مدیا، هزینه‌های این شرکت طی یک دهه به حدود ۹۰۰ میلیون دلار رسیده، در حالی که درآمد ثبت‌شده شرکت طی این مدت فقط حدود ۵.۸ میلیون دلار بوده است؛ یعنی هزینه‌ها ۱۵۵ برابر درآمدهاست. این شکاف چشمگیر، نشان می‌دهد پشت اقدامات تروریستی تلویزیون ایران اینترنشنال دولت یا دولت‌هایی قرار دارند که این هزینه‌ها را تامین می‌کنند.
بررسی صورت‌های مالی سالانه شرکت ولانت مدیا (شرکت مادر تلویزیون ایران اینترنشنال) نشان می‌دهد مجموع هزینه‌های عملیاتی، اداری و عمومی و سایر هزینه‌های این شرکت در فاصله سال‌های ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۶ با فرض اینکه در سال ۲۰۲۶ نیز به اندازه سال ۲۰۲۵ هزینه شود، به حدود ۸۹۸ میلیون دلار می‌رسد. بر اساس این ارقام، هزینه‌های شرکت از حدود ۳۴ میلیون دلار در سال ۲۰۱۷ به حدود ۱۲۰ میلیون دلار در سال ۲۰۲۵ رسیده است. بیشترین هزینه سالانه این دوره مربوط به سال ۲۰۲۳ با حدود ۱۳۸ میلیون دلار بوده است.
در مقابل، مجموع درآمدهای اعلام‌شده شرکت طی سال‌های ۲۰۱۷ تا ۲۰۲۵ فقط حدود ۵.۸ میلیون دلار بوده است. طبق اطلاعات صورت مالی، درآمد سال ۲۰۲۵ حدود ۱.۵ میلیون دلار، سال ۲۰۲۴ حدود ۲۳۴ هزار دلار و سال ۲۰۲۳ فقط حدود ۹ هزار دلار ثبت شده است. همچنین درآمدهای سال‌های ۲۰۱۷ تا ۲۰۱۹ صفر گزارش شده‌اند. مقایسه این ارقام نشان می‌دهد هزینه‌های ۱۰ ساله شرکت حدود ۱۵۵ برابر مجموع درآمدهای ثبت‌شده آن بوده و فاصله میان هزینه‌ها و درآمدهای گزارش‌شده شرکت به حدود ۸۹۲ میلیون دلار می‌رسد. لازم به ذکر است اعداد صورت مالی شرکت با توجه به ثبت آن در انگلیس، به پوند بوده و در گزارش حاضر به دلار تبدیل شده است.
بر اساس صورت‌های مالی شرکت ولانت مدیا (شرکت مادر تلویزیون ایران اینترنشنال)، این شرکت در سال ۲۰۲۵ به طور متوسط ۳۶۶ کارمند داشته است. همچنین شرکت طی سال گذشته در مجموع حدود ۲۳ میلیون پوند برای حقوق و دستمزد کارکنان خود هزینه کرده است. این مبلغ صرفا مربوط به حقوق و دستمزد بوده و شامل هزینه‌های تامین اجتماعی و سهم بیمه کارفرما نمی‌شود. اگر فرض کنیم همه کارکنان حقوق یکسانی دریافت کرده‌اند، سهم هر کارمند به طور متوسط سالانه حدود ۶۳ هزار پوند و ماهانه حدود ۵ هزار و ۳۰۰ پوند معادل ۷ هزار و ۱۰۰ دلار می‌رسد. این مبلغ پیش از کسر مالیات است.
مقایسه حقوق کارکنان این رسانه با میانگین حقوق‌ها در انگلیس نشان می‌دهد طبق داده‌های رسمی اداره ملی آمار این کشور، یک کارمند تمام‌وقت در انگلیس طی سال ۲۰۲۵ به‌طور میانگین ماهانه حدود ۳ هزار و ۲۵۰ پوند معادل ۴ هزار و ۳۵۰ دلار حقوق ناخالص دریافت کرده است. بنابراین میانگین حقوق کارکنان ایران اینترنشنال حدود ۱.۶ برابر میانه حقوق ماهانه کارکنان تمام‌وقت در انگلیس طی سال ۲۰۲۵ است.
اطلاعات صورت مالی شرکت مادر ایران اینترنشنال نشان می‌دهد این حجم از مصارف مالی، آن هم بدون هیچ ردیف درآمدی همچون درآمد آگهی و تبلیغات، حکایت از وجود یک پیمانکار دولتی با ماموریتی فراتر از فعالیت رسانه‌ای متعارف دارد. بررسی‌ها نشان می‌دهد شرکت «اینفوکست کیمن» یکی از حلقه‌های مهم در ساختار مالکیت شرکت ولانت مدیا (مالک ایران اینترنشنال) است؛ شرکتی که در جزایر کیمن ثبت شده است.
این جزیره از مراکز شناخته‌شده ثبت شرکت‌های برون‌مرزی است که به دلیل نبود مالیات مستقیم و مقررات منعطف، مقصدی برای شرکت‌ها محسوب می‌شود. ثبت شرکت در این حوزه غیرقانونی نیست، با این حال استفاده از واسطه‌های برون‌مرزی می‌تواند بررسی مالکیت نهایی و مسیر تامین مالی را پیچیده‌تر کند. بر اساس داده‌های ثبت شرکت‌های انگلیس، اینفوکست از مه ۲۰۱۶ به عنوان دارنده بیش از ۷۵ درصد سهام ولانت مدیا معرفی شده بود. در همان مقطع فهد ابراهیم الدغیثر، تبعه عربستان سعودی نیز دارنده بیش از ۷۵ درصد سهام و حقوق رای بود. الدغیثر در مه ۲۰۱۸ و اینفوکست در مارس ۲۰۱۹ از فهرست اشخاص دارای کنترل موثر خارج شدند و عادل عبدالکریم العبدالکریم به‌عنوان شخص دارای کنترل موثر معرفی شد. نقطه عطف بعدی در دسامبر ۲۰۲۴ رقم خورد. فایننشال تایمز در یک گزارش تحقیقی نوشت که تمام ۵۰ هزار سهم اولیه ولانت مدیا که در اختیار عادل عبدالکریم بود، به اینفوکست کیمن منتقل شد و این شرکت بار دیگر به‌عنوان شرکت مادر مستقیم ولانت مدیا مطرح شد.
طبق گزارش فایننشال تایمز، ولانت مدیا در دسامبر ۲۰۲۴ حدود ۶۵۰ میلیون پوند از بدهی‌های خود را از طریق تبدیل بدهی به سهام پاک کرده است. فایننشال تایمز تاکید می‌کند با وجود این هزینه‌های عظیم، ایران اینترنشنال مدل درآمدی شفافی ندارد و همین مساله پرسش‌هایی جدی درباره منبع واقعی تامین مالی ایجاد کرده است. این روزنامه همچنین گزارش داده که صالح حسین الدویس، مدیر اصلی شرکت اینفوکست با گروه پژوهش و رسانه سعودی (SRMG) ارتباط مدیریتی دارد.
گزارش فایننشال تایمز به ارتباط شرکت مادر اشاره می‌کند اما درنهایت عربستان را پیمانکار نهایی معرفی نمی‌کند. برخی خبرنگاران رسانه‌های فارسی‌زبان مدعی هستند این رسانه علاوه بر سعودی‌ها، از دولت‌های دیگر ازجمله رژیم صهیونیستی نیز پروژه دریافت کرده است. همچنین نام برخی دیگر از سرویس‌های امنیتی منطقه نیز به‌عنوان حامیان اینترنشنال مطرح شده است.
امروز روشن شده که رسانه ایران اینترنشنال از اطلاع‌رسانی متعارف عبور کرده و به ابزاری برای پیشبرد پروژه براندازی تبدیل شده است. این رسانه ثابت کرده دنبال بازتاب تحولات نبوده، بلکه در مسیر تضعیف بنیان‌های اقتصادی، تخریب اعتماد عمومی، ایجاد ناامنی روانی و فرسایش ثبات اجتماعی کنشگری می‌کند. القای فروپاشی اقتصادی، تحریک انتظارات تورمی و ایجاد احساس ناامنی معیشتی از شگردهای این شبکه است. اینترنشنال با قاب‌بندی گزینشی اخبار منفی و برجسته‌سازی اغراق‌آمیز مشکلات، تلاش می‌کند حتی اختلال‌های کوچک را نشانه فروپاشی قریب‌الوقوع جلوه دهد و مشکلات واقعی را با پیش‌بینی‌های بدبینانه درهم می‌آمیزد تا مخاطب آینده اقتصادی را تیره تصور کند. این رویکرد مستقیما انتظارات تورمی را هدف قرار می‌دهد. نتیجه چنین فضاسازی‌ای می‌تواند منجر به افزایش تقاضای احتیاطی ارز و طلا، جلو انداختن خرید کالاها و تضعیف تمایل به نگهداری پول ملی باشد و حس هراس از آینده معیشتی را تشدید کند.
جعل خبر و خبرسازی با هدف مختل‌کردن تصمیم‌گیری اقتصادی مردم و تشدید بی‌ثباتی بازارها از دیگر شگردهای این رسانه است. این رسانه با تیترهای گمراه‌کننده، تحریف بخشی از واقعیت، استفاده از تصاویر و ویدئوهای خارج از زمان یا مکان، نقل‌قول‌های جعلی، انتشار آمار بدون منبع، ساخت روایت بر پایه منابع ناشناس و بازنشر هماهنگ یک ادعای تایید نشده، تلاش می‌کند تا مرز میان واقعیت و شایعه را کمرنگ کند.
نکنه قابل تامل اینکه، اینترنشنال با تفکیک زیرساخت‌های کشور و زندگی مردم، تلاش می‌کند حمله به زیرساخت‌های حیاتی مانند شبکه برق و انرژی را حمله به زیرساخت‌های جمهوری اسلامی جلوه بدهد، بدون اینکه از پیامدهای مستقیم آن برای شهروندان صحبت کند. در واقع این رسانه تروریستی در تلاش است زمینه عادی‌سازی تخریب این دارایی‌ها که زیرساخت زندگی جمعی ایرانیان است را فراهم کند. همچنین پروژه تحریم‌خواهی برای ملت ایران، از جمله پروژه‌های قدیمی اینترنشنال است که بدون برجسته‌کردن هزینه‌های تحریم برای اشتغال و معیشت مردم سعی می‌کند به مخاطب بگوید هدف، جمهوری اسلامی است نه مردم. نگاهی به پروژه قدیمی تحریم‌خواهی اینترنشنال نشان می‌دهد این پروژه هم‌پوشانی زیادی با پروژه طرد اقتصادی اعلام شده از سوی خزانه‌داری آمریکا در سال جاری دارد. به عبارتی این هم‌پوشانی نشان می‌دهد هر دو پروژه دارای پیمانکار دولتی (دولت‌های خارجی) هستند.