از تمرکز دولت بر حفظ سطح اشتغال تا نسخه نجات فولاد ایران

به گزارش خبرنگار اقتصاد معاصر؛ روزنامه‌های مهم کشور در گزارش‌های امروز خود به موضوعاتی از جمله بازار مسکن، تاثیر جنگ بر زندگی مردم، بیکاری و تعدیل نیروی انسانی پس از جنگ، افزایش ثروت خانواده ترامپ، سیاست‌های دولت برای حفظ سطح اشتغال و وضعیت صنعت فولاد پرداخته‌اند.

روزنامه دنیای اقتصاد در گزارش ویژه اقتصادی خود با عنوان «سه پیش‌بینی از آینده مسکن» به تحلیل وضعیت فعلی و آینده بازار مسکن پرداخته و نوشته است: «بازار مسکن ایران در شرایطی قرار دارد که هم‌زمان با رکود معاملات، قیمت‌ها همچنان در حال افزایش است؛ وضعیتی که ناشی از عدم تعادل ساختاری و تشدید نااطمینانی‌های اقتصادی و سیاسی است. عواملی مانند تورم مزمن، کاهش قدرت خرید خانوار، افت سرمایه‌گذاری در ساخت‌وساز و محدودیت منابع مالی خارجی باعث شده‌اند عرضه و تقاضا هر دو تضعیف شوند. در این میان، تنش‌های ژئوپلیتیک و جنگ، نقش تشدیدکننده دارند و باعث می‌شوند تصمیم‌گیری برای خرید، فروش یا ساخت مسکن به تعویق بیفتد. نتیجه این شرایط، بازاری است که نه رونق دارد و نه کاهش قیمت، بلکه در حالت رکود تورمی باقی مانده است. بر اساس تحلیل‌ها، آینده بازار مسکن به سه سناریو بستگی دارد. در صورت کاهش تنش‌ها، معاملات و ساخت‌وساز به‌تدریج افزایش می‌یابد؛ در صورت صلح پایدار، امکان رشد قابل‌توجه و تبدیل مسکن به موتور اقتصادی وجود دارد؛ اما در صورت تداوم بحران، رکود همراه با تورم ادامه خواهد داشت. در نهایت، عامل کلیدی برای خروج بازار از این وضعیت، کاهش نااطمینانی و بهبود چشم‌انداز اقتصادی است.»

روزنامه شرق با عنوان «جنگ علیه بیماران و معلولان» در گزارش اقتصادی خود به تاثیر جنگ و حملات به زیرساخت‌های صنعتی (به‌ویژه پتروشیمی‌ها) بر زندگی مردم و اقتصاد پرداخته و نوشته است: «جنگ و حملات به زیرساخت‌های صنعتی، به‌ویژه مجتمع‌های پتروشیمی، زندگی مردم عادی را تحت فشار قرار داده و تامین کالاهای اساسی را دشوار کرده است. آسیب به پتروشیمی‌ها باعث کمبود مواد اولیه در بسیاری از صنایع، از جمله دارو، تجهیزات پزشکی و مواد غذایی شده و داروخانه‌ها و فروشگاه‌ها با اختلال در تامین و محدودیت عرضه روبه‌رو شده‌اند. از آنجا که بخش بزرگی از تجهیزات پزشکی به محصولات پتروشیمی وابسته است، این وضعیت زنجیره تامین سلامت را با مشکل مواجه کرده و هزینه تولید را افزایش داده است. همچنین افزایش قیمت مواد اولیه، نوسانات ارزی و رشد هزینه‌ها فشار زیادی بر تولیدکنندگان وارد کرده و احتمال کاهش تولید، افت کیفیت و تعدیل نیرو را بالا برده است. در صنایع غذایی و نوشیدنی نیز تامین مواد اولیه، به‌ویژه برای بسته‌بندی، دشوارتر شده، هرچند تولیدکنندگان فعلا با استفاده از ذخایر موجود فعالیت خود را ادامه می‌دهند. با این حال، ادامه این شرایط می‌تواند به تشدید کمبودها، افزایش قیمت‌ها و حتی تعطیلی برخی واحدهای تولیدی منجر شود.»

روزنامه اعتماد در گزارش اقتصادی خود با عنوان «تعديل بايد آخرين اولويت باشد» به پیامدهای اقتصادی جنگ با تمرکز بر افزایش بیکاری و مساله تعدیل نیروی انسانی پرداخته و نوشته است: «افزایش بیکاری پس از جنگ به یکی از مهم‌ترین چالش‌های کشور تبدیل شده و برآوردها از حذف بیش از یک میلیون شغل و رشد شدید تقاضا برای بیمه بیکاری حکایت دارد. در چنین شرایطی، با وجود تکذیب برخی اخبار، شواهدی از تعدیل نیرو، مرخصی‌های اجباری و فشار بر کارگران و حتی نیروهای متخصص دیده می‌شود. کارشناسان تاکید دارند که با وجود آسیب به زیرساخت‌ها، شدت بحران به حدی نیست که اخراج فوری نیروی انسانی توجیه‌پذیر باشد و این اقدام باید آخرین گزینه باشد. همچنین تفاوت وضعیت کارکنان دولتی و بخش خصوصی، فشار بیشتری بر بنگاه‌های کوچک وارد کرده است. بر همین اساس، بر لزوم حمایت دولت از طریق تعویق مالیات، بیمه، ارائه وام و تامین نقدینگی تاکید می‌شود. در نهایت، حفظ اشتغال و همدلی میان دولت، کارفرمایان و کارگران به‌عنوان مهم‌ترین راه عبور از این شرایط بحرانی مطرح شده است.»

روزنامه فرهیختگان با عنوان «افزایش ۴ میلیاردی ثروت ترامپ در جنگ» در گزارش اقتصادی خود به افزایش ثروت و کسب درآمدهای کلان خانواده دونالد ترمپ در دوران ریاست‌جمهوری وی ؛ به‌ویژه از طریق رمزارزها، قراردادهای خارجی، سرمایه‌گذاری‌های تجاری و استفاده احتمالی از موقعیت سیاسی پرداخته و نوشته است: «خانواده ترامپ طی دو سال اخیر حدود ۴ میلیارد دلار از طریق ارتباطات تجاری و استفاده از موقعیت سیاسی رئیس‌جمهور درآمد کسب کرده‌اند. بخش بزرگی از این سود از رمزارزها (بیش از ۳ میلیارد دلار)، قراردادهای کشورهای خلیج فارس، فروش دارایی‌ها و برندینگ املاک لوکس مانند مار-ئه-لاگو و پروژه‌های هتل و شرکت‌های مختلف به دست آمده است. همچنین گزارش‌هایی از سرمایه‌گذاری‌های مشکوک، لابی‌گری خارجی و استفاده از عفوهای ریاست‌جمهوری برای منافع مالی مطرح شده است. در حوزه رمزارزها، همکاری‌ها و معاملات با سرمایه‌گذاران خارجی و شرکت‌های بزرگ باعث افزایش درآمد خانواده ترامپ شده است. فرزندان ترامپ نیز به شدت در فعالیت‌های اقتصادی مختلف از جمله ارز دیجیتال، شرکت‌های مالی، املاک، گلف، مخابرات و حتی پلتفرم‌های شرط‌بندی نقش دارند و ثروت آن‌ها طی دو سال چندین برابر افزایش یافته است. علاوه بر این، سرمایه‌گذاری در شرکت‌های پهپاد و پروژه‌های مرتبط با پنتاگون و همچنین قراردادهای گسترده در خاورمیانه نیز به عنوان بخش مهمی از این شبکه اقتصادی ذکر شده است.»

روزنامه جوان در گزارش اقتصادی خود با عنوان «تمرکز دولت بر حفظ سطح اشتغال با تسهیلات حمایتی ویژه» به سیاست‌های دولت برای حمایت از اشتغال و جلوگیری از بیکاری در بنگاه‌های اقتصادی پرداخته و نوشته است: «دولت برای جلوگیری از تعدیل نیرو و حفظ سطح اشتغال، طرحی را با محوریت پرداخت تسهیلات اشتغال به بنگاه‌های کوچک و متوسط اجرا کرده است. در این طرح، به ازای هر کارگر شاغل، وامی حدود ۴۴ میلیون تومان از طریق سامانه «کات» به واحدهای تولیدی ۲ تا ۵۰ نفره پرداخت می‌شود. هدف اصلی این تسهیلات، تامین سرمایه در گردش، جلوگیری از تعطیلی کارگاه‌ها و حفظ نیروی انسانی است. فرآیند پرداخت وام نیز نسبت به گذشته ساده‌تر شده و با حذف بروکراسی اداری و دریافت برخط استعلام‌ها، در مدت کوتاهی انجام می‌شود. همچنین نرخ بازپرداخت وام بر اساس میزان حفظ اشتغال تعیین می‌شود؛ به‌طوری که در صورت حفظ کامل نیروها، نرخ سود کاهش می‌یابد و در صورت تعدیل نیرو، نرخ افزایش پیدا می‌کند. این سازوکار به‌نوعی مشوق حفظ اشتغال و جریمه‌کننده کاهش نیروی کار است. به گفته فعالان اقتصادی، این سیاست‌ها می‌تواند به ثبات کسب‌وکارها کمک کرده و از بیکاری جلوگیری کند. همچنین تاکید شده که تسهیل دسترسی به تسهیلات، کاهش مالیات و حمایت‌های بیمه‌ای در شرایط اقتصادی دشوار، برای حفظ تولید و اشتغال ضروری است.»

روزنامه ایران با عنوان «نسخه نجات فولاد ایران در دوران پساجنگ» در گزارش اقتصادی خود به بررسی وضعیت صنعت فولاد ایران و ارائه راهکارهایی برای ترمیم و بازسازی آن در شرایط بحران (به‌ویژه پس از جنگ و آسیب به زیرساخت‌ها) پرداخته و نوشته است: «صنعت فولاد ایران به‌عنوان یکی از ارکان اصلی اقتصاد و صنعت کشور با تولید سالانه حدود ۳۱ میلیون تن و رتبه دهم جهانی، نقش مهمی در توسعه صنعتی دارد. با این حال پیش از بحران‌های اخیر، این صنعت با مشکلات ساختاری مانند عدم توازن در زنجیره ارزش، کمبود مواد اولیه، فرسودگی فناوری، ناترازی انرژی، مداخلات دولتی و اثر تحریم‌ها مواجه بوده است. علاوه بر این، آسیب‌های ناشی از حملات به زیرساخت‌هایی مانند فولاد مبارکه و فولاد خوزستان باعث کاهش تولید شده است. پیشنهاداتی شامل مدیریت متمرکز بحران و تخصیص هدفمند فولاد، تسهیل واردات موقت اقلام ضروری، تقویت تولید غیرمتمرکز و واحدهای کوچک، حمایت مالی و انرژی‌محور از تولیدکنندگان، بازسازی سریع زیرساخت‌ها، توسعه لجستیک، گسترش تولید پراکنده در کشور، ایجاد ذخایر استراتژیک، تسهیل سرمایه‌گذاری بخش خصوصی، توجه به محدودیت‌های آبی و انتقال صنایع به مناطق ساحلی و در نهایت بهینه‌سازی مصرف انرژی و توسعه انرژی‌های تجدیدپذیر ارائه شده که هدف این راهکارها افزایش تاب‌آوری، پایداری تولید و بازگشت صنعت فولاد به مسیر رشد در شرایط بحرانی عنوان شده است.»