نقدینگی، ارزندگی و ثبات؛ سه محرک اصلی بورس
به گزارش خبرنگار اقتصاد معاصر؛ بازار سرمایه این روزها در موقعیتی قرار گرفته که شاید بتوان آن را یکی از مهمترین مقاطع چند سال اخیر سرمایه و نقدینگی دانست. اما رشد مستمر شاخصها، ورود نقدینگی تازه و بازگشت توجه سرمایهگذاران به تالار شیشهای، این پرسش را مطرح کرده که آیا بورس صرفا در صدد جبران عقبماندگی گذشته سِیر میکند یا وارد یک دوره جدید از رونق شده است؟
واقعیت این است که بخشی از رشد اخیر را باید در تحولات ماههای گذشته جستوجو کرد. کارشناسان بر این باورند بازار سهام پس از یک دوره طولانی رکود و وقفه معاملاتی، در شرایطی فعالیت خود را از سر گرفت که بخش مهمی از سرمایهگذاران نسبت به آینده آن بدبین بودند اما روند معاملات نشان داد که بازار سرمایه توانسته برخلاف انتظارات اولیه، بخشی از اعتماد از دسترفته را احیا کند. بر این اساس ورود پیوسته پول حقیقی در روزهای اخیر نیز موید همین تغییر نگاه بوده است.
در کنار بازگشت اعتماد، عامل دیگری نیز در رونق بازار سهام نقش داشته؛ احساس عقبماندگی بورس نسبت به سایر بازارهای دارایی مولفهای است که کارشناسان بر آن تاکید دارند؛ چراکه در سالهای گذشته، ارز، طلا و برخی بازارهای موازی رشدهای قابل توجهی را تجربه کردند اما بخش مهمی از سهام بورسی نتوانست متناسب با این تحولات حرکت کند. همین موضوع باعث شد بسیاری از شرکتها از منظر ارزشگذاری در محدودههای جذابی قرار بگیرند و نگاه سرمایهگذاران دوباره به سمت سهام معطوف شود.
موضوع مهم دیگر در این خصوص، تغییر انتظارات نسبت به فضای سیاسی و اقتصادی است؛ آن هم به این دلیل که بازارها همواره پیش از وقوع رویدادها واکنش نشان میدهند و آنچه امروز در معاملات مشاهده میشود، بیش از آنکه حاصل اتفاقات فعلی باشد، بازتاب انتظارات فعالان اقتصادی از آینده است. بر این اساس هر نشانهای از کاهش تنشها، بهبود روابط خارجی یا افزایش ثبات اقتصادی میتواند بر تمایل سرمایهگذاران برای حضور در بازار سرمایه اثرگذار باشد.
با این حال، نباید از یک نکته کلیدی غافل شد؛ رشدهای پرشتاب معمولا بدون دورههای استراحت و اصلاح ادامه پیدا نمیکنند. در این راستا، هرچه شاخصها به سطوح تاریخی نزدیکتر شوند، انگیزه بخشی از سهامداران برای ذخیره سود نیز افزایش مییابد. بنابراین نوسان و اصلاحهای مقطعی نه فقط تهدیدی برای بازار محسوب نمیشود، بلکه میتواند به سالمتر شدن روند صعودی کمک کند.
این در حالی است که در شرایط فعلی، مهمترین متغیر تعیینکننده برای بورس، جریان نقدینگی است. از اینرو تا زمانی که سرمایههای جدید وارد بازار سهام شوند و ارزش معاملات در سطوح بالا باقی بماند، شانس ادامه روند صعودی نیز حفظ خواهد شد. در مقابل، کاهش محسوس ورود پول میتواند نخستین نشانه از افت شتاب رشد بازار باشد.
نکته قابل توجه دیگر آن است که بازار سرمایه این روزها بیش از هر زمان دیگری به تحلیل نیاز دارد؛ آن هم به این دلیل که در دورههای ابتدایی رونق، معمولا بخش بزرگی از بازار سهام به صورت یکپارچه رشد میکند اما با عبور از این مرحله، تفاوت میان شرکتهای ارزنده و نمادهای صرفا هیجانی آشکار میشود. به همین دلیل انتخاب سهم و صنعت مناسب در ماههای آینده اهمیت بیشتری نسبت به جهت کلی بازار خواهد داشت.
در مجموع، چشمانداز بازار سرمایه در حالی همچنان مثبت ارزیابی میشود که ادامه این مسیر بیش از آنکه به هیجان وابسته باشد، به پایداری نقدینگی، حفظ ارزندگی سهام و ثبات متغیرهای سیاسی و اقتصادی بستگی دارد. بر این اساس باید گفت بورس این روزها در آستانه رکوردهای جدید قرار گرفته اما ماندگاری در این ارتفاعات نیازمند چیزی فراتر از خوشبینی کوتاهمدت خواهد بود.