تعلیق پرواز دمشق تا ۲۲ ژانویه/ ۹۲ فروند وسیله پرنده در دولت قبل وارد شد

به گزارش خبرنگار اقتصاد معاصر؛ حسین پورفرزانه، رئیس سازمان هواپیمایی کشوری امروز در گفت‌و‌گو با اصحاب رسانه در محل سازمان هواپیمایی کشوری اظهار داشت: صنعت هوانوردی پیشران و ابزار توسعه کشور است و نباید آن را صنعت لوکس دانست. 

وی اظهار کرد: قبل از تحریم‌ها ایران از مراکز تعمیراتی سراسر دنیا استفاده می‌کرد اما امروز از توان داخلی استفاده می‌کنیم. از دهه ۴۰ شمسی ما در ایران یکی از بزرگترین مراکز تعمیر و نگهداری هواپیمای تجاری راه‌اندازی کردیم و یکی از بهترین نیروی انسانی کارآزموده را داریم. 

معاون وزیر راه و شهرسازی اضافه کرد: با افزایش تحریم‌ها از ۱۰ سال گذشته، هر موتوری برای تعمیر به خارج از کشور رفت، توقیف شد. الان موتور در داخل تعمیر می‌شود. تحریم‌ها مردم را هدف گرفته و دولت ایران تحریم نشده است. صنعت هوانوردی موضوع سیاسی نیست، بلکه مساله حقوق بشری بوده، به طوری که منازعات سیاسی دو کشور نباید منجر به این شود که یک کشور جان مردم یک کشور دیگر را به خطر بیندازد. تحریم هما، تحریم بیماران ما است؛ روز بعد از تحریم هما، من مشغول یافتن راه‌حلی برای واردات دارو بودم. 

به گفته وی دنیا به صورت یک شبکه تجاری مدیریت می‌شود اما تحریم همین هما موجب شد تا تامین داروی مردم به سختی انجام شود و این عناد آمریکا با مردم ایران خواهد بود. 

پورفرزانه گفت: پس از تحریم هما، نامه‌نگاری کرده و اشاره کردم که در پیکان شیکاگو عنوان شده است که نباید موضوعات سیاسی در هوانوردی تجاری اثرگذار باشد.

وی گفت: ۴۰۰ شرکت دانش‌بنیان داخلی در حوزه تعمیر و نگهداری داریم و نقشه بزرگی برای توان داخل تدوین‌ شده است. 

معاون وزیر راه و شهرسازی تاکید کرد: اگر روزی برسد که نتوانیم هواپیما وارد کنیم، باید سمت هواپیماسازی یا ساخت قطعات مهم هواپیما برویم. تحریم‌ها ما را به سمت یافتن راه‌حل برای حل مسائل هوانوردی هدایت می‌کند. 

وی اظهار داشت: پرواز دمشق و لاذقیه تا ۲۲ ژانویه تعلیق شده و به محض اعلام آمادگی کشور مقصد، پرواز برقرار می‌شود. پروازهای لبنان هم برقرار است‌. برقراری پرواز مصر هم‌ منوط به برقراری توافقات دو طرف است. 

خرده‌ایرلاین‌ها باید با هم ادغام شوند 

رئیس سازمان هواپیمایی اظهار داشت: یک هواپیما که باید ۳۶۵ روز فعال باشد، اینجا ۹۵ روز فعال است؛ چراکه معمولا در چک‌ها و تعمیر و نگهداری خواهد بود. 

صنعت هوانوردی ما ۸۰ همت گردش مالی در سال دارد 

وی گفت: از خرده مالکی صنعت هوانوردی باید به بزرگ‌مالکی برسیم؛ چرا این همه ایرلاین فعال داریم؟ این ایرلاین‌ها باید ادغام شوند. این صنعت ۸۰ همت در سال گردش مالی دارد. 

به گفته پورفرزانه، اقتصاد دستوری نیست. باید رقابت ایجاد شود. اگر خرده ایرلاین‌ها با هم ادغام و مشترک‌المنافع نشوند، محکوم به شکست هستند. در کشور ایرلاینی داریم که ۵۰۰ نفر از هر هواپیما به قول معروف نان می‌خورند. این عدد باید ۲۰۰ نفر باشد. 

هدف‌گذاری ایجاد صندوق‌های توسعه حمل و نقل هوایی 

رئیس سازمان هواپیمایی کشوری بیان کرد: ایجاد صندوق‌های توسعه حمل‌ونقل هوایی یکی از برنامه‌های اصلی من است. 

به گفته پورفرزانه در صنعت هوانوردی، مالک باید از بهره‌بردار جدا باشد؛ این آفت بوده که در کشورمان هر دو یکی هستند. 

رئیس سازمان هواپیمایی کشوری تصریح کرد: به ترانزیت هوایی در کشور بی‌توجهی شده است. 

به گفته پورفرزانه، در دولت سیزدهم ۹۲ فروند انواع پرنده‌‌ها (هواپیما) سنگین، سبک و بالگرد به ناوگان اضافه شد. در این مدت ۸۵ فروند هواپیما آمد اما ۴۵ فروند آن فعال است. برخی از این هواپیماها انبار قطعه بوده و برخی چک لازم دارد. 

سوخت شبه‌ارزان یکی از دلایل فرسودگی ناوگان هوایی 

پورفرزانه در پاسخ به سوال اقتصاد معاصر مبنی بر اینکه سوخت ارزان و دلالان هواپیما چه میزان در پیر شدن سن ناوگان هوایی کشور اثرگذار است؟ تصریح کرد: سوخت ۶۰۰ تومان شبه رایگان است، چون سوخت ارزان بوده و صنعت هوایی پیشرفت نمی‌کند. همانطور که چون بنزین ارزان است و صنعت ساخت خودرو ما پیشرفت نمی‌کند. 

وی ادامه داد: در صنعت هوایی ممکن است یک دلیل فرسودگی ناوگان، قیمت سوخت باشد اما همه دلیل نیست و عامل اصلی تحریم است. 

وی گفت: ببینید اگر در ایران یک هواپیمای ۳ تا ۵ میلیون دلاری وارد شود، ظرف ۲ سال همه هزینه‌های آن بر می‌گردد و برگشت سرمایه رخ خواهد داد. 

به گفته معاون وزیر راه و شهرسازی با این نرخ بلیت هواپیما، اگر سرمایه‌گذار ما هواپیمای با قیمت ۱۵ میلیون دلاری بگیرد، به ۸ سال بازگشت سرمایه نیاز دارد. حال وقتی نرخ بلیت این باشد (تکلیفی)، ایرلاین ترجیح می‌دهد که هواپیما با قیمت کم وارد کند تا بازگشت سرمایه سریع‌تر رخ دهد، چون اقتصاد صنعت سالم نیست.

به گفته وی در خارج از کشور می‌توان با وام زیر ۴ درصد هواپیما خرید اما در ایران این امکان نیست سرمایه‌گذار ایرانی ۵ میلیون دلار می‌دهد، هواپیمای ۴ میلیون دلاری می‌آورد اما در خارج کشور ایرلاینی ۵ میلیون دلار می‌دهد و هواپیمای ۵۰ میلیون دلاری وارد ناوگان خود می‌کند. در ایران ما چون از لیزورها بهره‌مندی نداریم، در صنعت هم مشکل تامین مالی داریم.