تفکیک وزارت راه و شهرسازی، کلید حل بحران‌های مسکن و حمل‌ونقل

به گزارش اقتصاد معاصر؛ سید حسین میرشفیع نماینده و مشاور سابق وزیر راه و شهرسازی در امور زیربنایی با اشاره به ضرورت تفکیک وزارت راه و شهرسازی اظهار کرد: ادغام وزارت راه و ترابری با وزارت مسکن و شهرسازی در ۱۳ سال پیش، متأسفانه یک تصمیم غیر کارشناسی و غیرعلمی و ناشی از نوعی لجبازی سیاسی بود. در نتیجه، طی این ۱۳ سال خسارت‌های زیادی به بخش مسکن، شهرسازی، راه، ترابری و حمل‌ونقل وارد شد و همچنان هم این مشکلات ادامه دارد.

وی ادامه داد: از منظر مدیریت دولتی و حکمرانی، این کاملاً بدیهی است که دو حوزه ناهم‌جنس نباید از ابتدا در یک وزارتخانه تجمیع شوند. در حال حاضر، حجم وزارتخانه به حدی گسترده است که حتی اگر وزیر فردی توانمند باشد، نمی‌تواند به شکل مؤثر همه امور را مدیریت کند.

میرشفیع بیان کرد: همان‌طور که در سراسر دنیا تقسیم کار به‌صورت مشخصی تعریف شده، هر مجموعه باید تعداد معینی معاون و زیرمجموعه داشته باشد؛ اما در حال حاضر، وزارت راه و شهرسازی دارای حدود ۲۳ معاون و دستگاه زیرمجموعه است که به‌صورت مستقیم با وزیر در ارتباط هستند، این حجم از گستردگی، نیازمند اصلاحات اساسی در ساختار است.

نماینده و مشاور سابق وزیر راه و شهرسازی در امور زیربنایی افزود: دو حوزه راه و مسکن از نظر حجم کار، مأموریت‌ها و میزان اولویت برای مردم، ارتباطی با یکدیگر ندارند. هم در حوزه مسکن و شهرسازی و هم در بخش حمل‌ونقل، مسائل بسیار مهمی وجود دارد. به‌طور مثال، مسکن در حال حاضر به یکی از دغدغه‌های اصلی خانوارها تبدیل شده است. نرخ تورم مسکن بسیار بالا بوده و جوانان با مشکلات جدی در تأمین مسکن مواجه هستند.

وی با بیان اینکه از سوی دیگر، شهرسازی کشور نیز دچار چالش‌های متعددی از جمله آلودگی هوا، ترافیک، سیاست‌گذاری‌های غلط در آمایش سرزمین، رشد حاشیه‌نشینی و مهاجرت بی‌رویه به کلان‌شهرها است، خاطرنشان کرد: همچنین، عدم رعایت مقررات ملی ساختمان به‌ویژه در حوزه ایمنی و مبحث ۱۹ (صرفه‌جویی در مصرف انرژی)، از جمله مشکلاتی است که در این سال‌ها شدت یافته است، وضعیت اقتصاد مسکن نیز به‌شدت شکننده شده و فشار زیادی به مردم وارد کرده است.

میرشفیع یادآور شد: در حوزه حمل‌ونقل، خسارت‌های ناشی از این ادغام موجب کاهش کارآمدی سیستم حمل‌ونقل کشور شده است، وضعیت نگهداری جاده‌ها و خطوط ریلی به‌شدت بحرانی است و سرمایه‌های ملی در معرض فرسایش قرار گرفته‌اند و توسعه کریدورهای ترانزیتی و افزایش ترانزیت از طریق کشور نیازمند مدیریت و متمرکز جدی است.

وی با بیان اینکه در حال حاضر وزیر راه و شهرسازی به‌عنوان رئیس کمیسیون مشترک همکاری با ۹ کشور مختلف فعالیت دارد، اما به دلیل حجم بالای مسئولیت‌های این وزارتخانه، این همکاری‌ها از کارآمدی لازم برخوردار نیستند، افزود: به جرأت می‌توان گفت که اگر وزیر فعلی راه و شهرسازی بخواهد اقدامی انجام دهد که در دنیا و آخرت به آن افتخار کند، باید پیگیر تفکیک این وزارتخانه به دو مجموعه مستقل و کارآمد باشد.

نماینده و مشاور سابق وزیر راه و شهرسازی در امور زیربنایی ادامه داد: البته، پس از تفکیک، اصلاحات ساختاری نیز ضروری است. سازمان‌های موازی باید حذف شوند، تشکیلات کارآمدتر و چابک‌تر شوند و بهره‌وری افزایش یابد. همچنین، کاهش تصدی‌گری دولت و تمرکز بر سیاست‌گذاری و نظارت به‌جای اجرا، می‌تواند به بهبود عملکرد این دو حوزه کمک کند./مهر