نفت از تنگه نگذرد، جهان به کما می‌رود

به گزارش اقتصاد معاصر؛ با بالا گرفتن تنش‌ها میان ایران و رژیم صهیونیستی، سناریوی بسته شدن تنگه هرمز دیگر یک احتمال دور از ذهن نیست، بلکه به‌گفته تحلیلگران، یک «واقعیت در حال شکل‌گیری» است که در صورت وقوع چنین بحرانی، نخستین قربانیان آن نه تنها کشورهای غرب آسیا بلکه آسیای صنعتی و غرب خواهند بود.
طبق داده‌های TankerTrackers و تحلیل مؤسسه بروگل، ژاپن بیش از ۸۲٪ نفت خود را از مسیر هرمز تأمین می‌کند. در صورت انسداد این تنگه، کارخانه‌های تویوتا و سونی تنها در ۷۲ ساعت تعطیل خواهند شد.
از منظر اقتصادی، این بحران آسیای شرقی را در برابر مرگ خاموش انرژی قرار می‌دهد. همان‌طور که تحلیل مؤسسه بروگل تأکید می‌کند: «برای توکیو و سئول، بسته شدن هرمز مانند قطع اکسیژن است.»
اما داستان به آسیا ختم نمی‌شود. در غرب آسیا ، کشورهایی چون قطر با توقف صادرات LNG، در عرض سه ماه با کاهش ۳۰ درصدی تولید ناخالص داخلی مواجه می‌شوند.
حتی عربستان سعودی با وجود خط لوله شرق-غرب، تنها می‌تواند بخشی از صادرات خود را حفظ کند و حدود ۳۰٪ آن فلج خواهد شد.
اروپا نیز در تیررس موج دوم این بحران قرار دارد. افزایش ۵۰ درصدی قیمت گاز به خاموشی صنایع آلمان و ایتالیا می‌انجامد.
آمریکا نیز در صورت جهش قیمت نفت به بالای ۱۵۰ دلار، شاهد تورم ۱۸ درصدی قیمت بنزین خواهد بود. بر همین اساس برخی از کارشناسان معتقدند که قیمت نفت به دلیل تبعات اقتصادی که در خود آمریکا به وجود می‌آورد، از اهرم سلاح هسته‌ای ایران برای غربی‌ها آزاردهنده‌تر است.
براساس پیش‌بینی بانک جی.پی مورگان، در هفته نخست بستن هرمز، قیمت نفت ۸۰٪ جهش خواهد داشت. هزینه حمل‌ونقل نفت از مسیر جایگزین آفریقا ۳۰۰٪ افزایش می‌یابد و بیمه کشتی‌ها نیز بر اساس گزارش لویدز لندن، ۵۰۰٪ گران‌تر می‌شود.
بدین ترتیب، ثبات ایران به معنای ثبات بازار انرژی است. تنگه هرمز نه فقط آبراهی ژئوپلیتیک، بلکه خط قرمز امنیت اقتصادی جهان است.
همان‌گونه که یک دیپلمات ارشد اروپایی در گفت‌وگوی محرمانه عنوان کرده بود که «اگر هرمز بسته شود، جهان به دو بخش تقسیم می‌شود: کشورهایی که ذخایر کافی دارند و کشورهایی که در آستانه ورشکستگی انرژی ایستاده‌اند.»/فارس