سهم انرژی های تجدیدپذیر در دنیا ۴۶ درصد و در ایران ۳ درصد

به گزارش اقتصاد معاصر؛ رضا فتاحی مدیرکل جذب مشارکت‌های مردمی ساتبا با بیان اینکه سهم تجدیدپذیرها از سال ۲۰۰۰ تاکنون رشد چشمگیری داشته و به ۴۶ درصد افزایش یافته است خاطرنشان کرد: این روند به ویژه در دوسال گذشته به دلیل کاهش هزینه‌ها و افزایش نیازها در دنیا چنان دچار تحول شده است که ۹۰ درصدی نیروگاه‌های در حال احداث نیروگاه به تجدیدپذیر ها اختصاص یافته است.

فتاحی از طولانی بودن دوره احداث، کمبود تأمین سوخت، هزینه احداث بالا و آلایندگی زیست محیطی به عنوان مهمترین مشکلاتی یاد کرد که باعث تغییر نگرش از نیروگاه‌های حرارتی به تجدید پذیر شده است.

وی از عدم نیاز به سوخت، هزینه تمام شده ارزان‌تر، سازگاری با محیط زیست، امکان جذب منابع مالی خارجی و مباحث مربوط به پدافند غیرعامل به عنوان مهمترین ویژگی‌های نیروگاه‌های خورشیدی به شمار می‌رود.

فتاحی یادآور شد: هزینه احداث نیروگاه‌های خورشیدی به ازای هر مگاوات ۴۰۰ هزار دلار است که نسبت به سایر نیروگاه‌های حرارتی پایین‌تر است، علاوه بر اینکه هر یک مگاوات نیروگاه خورشیدی باعث کاهش مصرف ۵۵۲ هزار لیتر آب و حدود ۵۰۰ هزار متر مکعب مصرف گاز در سال می‌شود و درعین حال این نوع نیروگاه‌ها در هر مگاوات باعث ایجاد اشتغالزایی مستقیم برای ۸ نفر می‌شود.

پیش از این محسن طرز طلب رئیس سازمان انرژی‌های تجدیدپذیر و بهره‌وری انرژی برق (ساتبا) از افزایش سهم تجدیدپذیرها به ۲.۵ درصد از ظرفیت نصب‌شده نیروگاهی کشور خبر داده بود و گفته بود: با بهره‌برداری از این نیروگاه‌ها، ظرفیت نیروگاه‌های تجدیدپذیر کشور به بیش از ۲۵۵۰ مگاوات خواهد رسید که شامل ۲۰۳۱ مگاوات نیروگاه خورشیدی، ۳۷۲ مگاوات نیروگاه بادی، ۱۰۰ مگاوات برق‌آبی کوچک، ۲۵ مگاوات توربین انبساطی و ۲۲ مگاوات نیروگاه زیست‌توده است.

به گزارش مهر انرژی خورشیدی امروز به یکی از ستون‌های اصلی گذار جهانی به سوی نظام‌های انرژی پاک تبدیل شده است. اتکای آن به منبعی پایان‌ناپذیر، در کنار کاهش چشمگیر هزینه فناوری‌های خورشیدی طی یک دهه اخیر، این انرژی را به گزینه‌ای قابل اتکا برای کشورهایی با تابش مناسب و اقلیم خشک، از جمله ایران، بدل کرده است. توسعه خورشیدی نه‌تنها امنیت انرژی را تقویت می‌کند، بلکه وابستگی به سوخت‌های فسیلی را کاهش داده و امکان مدیریت پایدارتر منابع طبیعی را فراهم می‌سازد.

از منظر اقتصادی، گسترش نیروگاه‌های خورشیدی می‌تواند بار مالی دولت را در تأمین سوخت نیروگاه‌های حرارتی کاهش داده و در بلندمدت هزینه تولید برق را تثبیت کند. این انرژی به‌دلیل ساختار ماژولار و قابلیت احداث سریع، گزینه‌ای مطلوب برای سرمایه‌گذاران خصوصی است؛ به‌ویژه در مناطقی که توسعه زیرساخت‌های سنتی مقرون‌به‌صرفه نیست. افزایش سرمایه‌گذاری در خورشیدی همچنین ظرفیت ایجاد اشتغال محلی و توسعه زنجیره ارزش تجهیزات بومی را تقویت می‌کند.

در بعد زیست‌محیطی، انرژی خورشیدی ابزاری کلیدی برای کاهش انتشار گازهای گلخانه‌ای و آلودگی هوا محسوب می‌شود. استفاده گسترده از این فناوری می‌تواند فشار بر منابع آبی کشور را نیز کاهش دهد، زیرا تولید برق خورشیدی برخلاف نیروگاه‌های حرارتی تقریباً بدون مصرف آب انجام می‌شود. مجموعه این مزایا انرژی خورشیدی را به یکی از استراتژیک‌ترین مسیرهای ایران برای رسیدن به توسعه پایدار و مقاوم‌سازی اقتصاد انرژی تبدیل می‌کند./ مهر