روزی به اروپا پوشاک صادر می‌کردیم اما امروز قاچاق نفس‌مان را بریده

حبیب‌الله دشتی، عضو اتحادیه تولید و صادرات نساجی و پوشاک ایران در گفت‌وگو با خبرنگار اقتصاد معاصر، پیرامون معضل قاچاق پوشاک و مشکلات تولید داخلی، اظهار داشت: پیرامون معضل قاچاق، کالاهایی که به شکل انبوه وارد کشور می‌شوند بی‌کیفیت یا دست دوم هستند به همین دلیل قیمت‌شان پایین است.

وی افزود: مشکل دیگر، ضعف مدیریتی است که صنف پوشاک را از ظرفیت‌های واقعی‌اش محروم کرده است. در گذشته، صنف پوشاک صادرکننده عمده کشور به شوروی و اروپا بود و انسجام صنفی و مدیریت متمرکزی وجود داشت که از تولیدکنندگان حمایت می‌کرد اما امروز، برخی مدیران از تجارت آگاهی کافی ندارند و شرایط نابسامان اقتصادی، از جمله گرانی ارز و تغییر مداوم قوانین، تولیدکنندگان را مجبور به محدود کردن فعالیت‌های خود کرده است.

دشتی ادامه داد: یکی از پیامدهای ضعف مدیریت، کوچک شدن گستره تولید است و بسیاری از فعالان صنف پوشاک، کارگاه‌های خود را تعطیل کرده‌اند. تولیدی‌هایی که هنوز فعالیت می‌کنند، در رقابت با کالای قاچاق با مشکلات جدی مواجه هستند. برای مثال، تولیدی‌های خارجی در قرارداد با برندهای خارجی، مجبور به تولید مازاد کالا می‌شوند که این مازاد باید معدوم شود. دلالان قاچاق از این شرایط استفاده کرده و کالاهای باکیفیت را با قیمتی بسیار پایین به بازار ایران عرضه می‌کنند. این اقدام باعث آسیب مستقیم به تولیدکننده داخلی می‌شود و او را با کاهش سرمایه و ناامیدی مواجه می‌کند.

وی گفت: اگر ظرفیت تولید داخلی به سطح واقعی خود بازگردد، می‌تواند بازار داخل را تامین کند و حتی صادرات انجام دهد. در گذشته، کارگاه‌ها با سه شیفت کاری فعالیت می‌کردند و علاوه بر تامین نیاز داخلی، صادرات گسترده‌ای داشتند اما امروز میانگین ظرفیت تولید کارگاه‌ها بین ۳۰ تا ۵۰ درصد است. ایجاد انگیزه و امید در تولیدکنندگان، می‌تواند سرمایه‌های موجود را وارد تولید کند و این صنعت را دوباره پویا سازد.

دشتی افزود: اعضای صنف پوشاک در حال حاضر مظلوم واقع شده‌اند و ضعف مدیریت و عدم مقابله مناسب با قاچاق، ضربه شدیدی به آن‌ها وارد کرده است.

وی در پایان گفت: صنعت پوشاک ایران ظرفیت بالایی دارد و اگر مدیریت درست، حمایت جدی و مقابله با قاچاق فراهم شود، هم می‌تواند نیاز داخلی را تامین کند و هم بازار صادرات را توسعه دهد. متاسفانه امروز ضعف مدیریت و قاچاق گسترده، باعث کاهش انگیزه و کوچک شدن تولید داخلی شده است، در حالی که ظرفیت واقعی این صنعت بسیار بالاتر از وضعیت فعلی است.