دولت برای واحدهای آسیب دیده مشوق مالیاتی و تسهیلات در نظر بگیرد

آریا صادق‌نیت حقیقی، رئیس کمیسیون صنعت اتاق بازرگانی ایران در گفت‌وگو با خبرنگار اقتصاد معاصر به تشریح وضعیت واحدهای تولیدی در دوره گذار از بحران پرداخت و اظهار داشت: شرایط ناپایدار و بلاتکلیفیِ دوران «نه جنگ و نه صلح» در سال گذشته، حتی از شرایط جنگی نیز برای تولیدکنندگان شکننده‌تر بود. با این حال، واحدهای صنعتی همه تلاش خود را برای حفظ تاب‌آوری به کار بستند.

وی با تاکید بر تغییر وضعیت فعلی صنایع افزود: ما اکنون از مرحله تاب‌آوری گذر کرده‌ایم و صرفا به دنبال بقای واحدهای تولیدی هستیم تا جریان تولید و اشتغال متوقف نشود. ناتوانی واحدها در حفظ نیروی انسانی، علاوه بر ایجاد معضلات اجتماعی، هزینه‌های مضاعف و کاهش درآمدهای دولت را به همراه خواهد داشت و باری بر دوش مشکلات فعلی کشور اضافه می‌کند.

رئیس کمیسیون صنعت اتاق ایران با اشاره به آسیب‌های واردشده به برخی زنجیره‌های تامین نظیر فولاد و پتروشیمی در حوزه انرژی و مواد اولیه گفت: تلاش بر این است که واحدهای آسیب‌دیده هرچه سریع‌تر و به صورت تدریجی به مدار تولید بازگردند. در کوتاه‌مدت نیز از ظرفیت خالی واحدهای هم‌عرض استفاده می‌شود و کسری‌های غیرقابل جبران، از طریق واردات تامین خواهد شد تا مردم با کمبود کالا مواجه نشوند. 

صادق‌نیت حقیقی در بخش دیگری از سخنان خود به بحران ناترازی انرژی اشاره کرد و از دولت خواست تا تصمیمات سختی اتخاذ کند.

وی تصریح کرد: کار راحت برای دولت این است که مانند هر سال، صنعت را در اولویت قطع انرژی قرار دهد تا بخش خانگی کمبود را کمتر حس کند اما امسال دولت کار درست و سخت را انجام دهد؛ به این معنا که جامعه را به سمت سازگاری با کاهش مصرف هدایت کند تا صنعت بتواند حداقل تولید خود را حفظ کرده و منافع آن به کل جامعه بازگردد.

وی همچنین در خصوص بازسازی واحدهای آسیب‌دیده با توجه به محدودیت‌های مالی دولت، گفت: ما شرایط سخت دولت، کسری بودجه و هزینه‌های ناشی از جنگ و محاصره اقتصادی را درک می‌کنیم و به دنبال تحمیل بار مالی جدیدی بر دوش حاکمیت نیستیم اما لازمه عبور از این اتفاقات، ارائه مشوق‌های قانونی و تسهیلات است. 

رئیس کمیسیون صنعت اتاق ایران همچنین پیشنهاد داد: اگر دولت برای واحدهای آسیب‌دیده «اعتبار مالیاتی» در نظر بگیرد، تولیدکنندگان تشویق می‌شوند با استفاده از اندوخته و منابع مالی خود، فرآیند بازسازی را بر عهده بگیرند. این روش نه‌ فقط سرعت و کیفیت بازسازی را بالا می‌برد، بلکه هزینه کمتری برای کشور دارد و باعث می‌شود واحدهای ارزآور سریع‌تر به مدار تولید بازگشته و شکاف ارزی کشور را ترمیم کنند.