۱۲۰۰۰ مگاوات ظرفیت تجدیدپذیر به کشور اضافه می‌شود

به گزارش خبرنگار اقتصادمعاصر؛ یکی از بزرگ‌ترین بحران‌های پیش روی کشور، ناترازی انرژی است. این مشکل ابعاد گسترده‌ای از خسارت را برای کشور به همراه داشته و کارشناسان برآورد می‌کنند که سالانه حدود ۲۰ میلیارد دلار به اقتصاد کشور آسیب می‌زند. 

هوشنگ فلاحتیان معاون وزیر نفت تولید انرژی اولیه در کشور در سال ۱۴۰۱ را برابر با ۹.۴ میلیون بشکه معادل نفت خام در روز و معتقد است که عرضه انرژی اولیه ۷ میلیون  و ۸۰۰ هزار بشکه معادل نفت خام در روز و مصرف نهایی انرژی نیز ۴ میلیون و ۷۰۰ هزار بشکه معادل نفت خام در روز بوده است که بخش صنعت همراه با خوراک پتروشیمی در جایگاه اول است و پس از آن بخش خانگی، بیشترین سهم را در مصرف داشته‌ است.

کارشناسان معتقدند که مشکل ناترازی در حوزه تولید نیست، زیرا در بخش تولید چنانچه گفته شد ۹.۴ میلیون بشکه در روز انرژی اولیه تولید می‌شود و برای حل ناترازی باید سمت کنترل مصرف رفت و ناترازی را از آن سمت حل کرد.

در همین راستا مصطفی نخعی، عضو کمیسیون انرژی مجلس در گفت‌وگو با اقتصاد معاصر، پیرامون مشکلات به وجود آمده در حوزه ناترازی انرژی گفت: مشکلاتی نظیر تامین کسری هدفمندی یارانه‌ها و چالش‌هایی نظیر کاهش تولید و خاموشی‌های پیاپی، ریشه در ناترازی انرژی دارد. تولید ما نسبت به مصرف، با عقب‌ماندگی‌هایی مواجه بوده و در زمینه بهینه‌سازی و مدیریت مصرف نیز تحول محسوسی مشاهده نمی‌شود.

وی افزود: در مجلس، اقدامات مثبتی نظیر ایجاد حساب بهینه‌سازی انرژی و تاسیس سازمان بهره‌وری انرژی، پیش‌بینی شده و در حوزه تولید نیز ظرفیت‌های خوبی برای ارتقا تولید وجود دارد.

نخعی ادامه داد: مجلس در زمینه ناترازی انرژی، ریل‌گذاری مناسبی انجام داده و کمیسیون انرژی در برنامه هفتم، طرح‌های موثری را در نظر گرفته است. اگر دولت بتواند به این برنامه‌ها عمل کند و اقدامات لازم را در راستای کنترل ناترازی انرژی انجام دهد، می‌توانیم به شرایط بهتری دست یابیم.

گفتنی است که برنامه‌ریزی شده تا پایان برنامه هفتم، ۱،۲۸۵ هزار بشکه در روز صرفه‌جویی صورت بگیرد و ۱۲،۰۰۰ مگاوات ظرفیت تجدیدپذیر به کشور اضافه شود.

برای حل ناترازی انرژی باید دانست که راهکار یکتایی وجود ندارد و بهینه‌سازی مصرف نیز در اولویت قرار گیرد. همچنین باید منابع مالی و توان اجرایی را در نظر گرفت و از ظرفیت بخش خصوصی نیز استفاده کرد.

راهکارهای بهینه‌سازی در برنامه هفتم توسعه در بخش تولید، شامل افزایش جذابیت سرمایه‌گذاری در میادین گازی، به منظور جذب بیشتر سرمایه‌گذاران و تسهیل فرآیندهای مالی، سرمایه‌گذاری در صنایع انرژی‌بر با اولویت‌دهی به جمع‌آوری گازهای مشعل و سرمایه‌گذاری در صنایع مرتبط، با هدف بهینه‌سازی مصرف انرژی و کاهش آلودگی محیط زیست است.

همچنین صادرات برق از نیروگاه‌های تجدیدپذیر، به منظور افزایش درآمد و توسعه پایدار انرژی، مدیریت بهینه‌سازی انرژی با ایجاد ساختار متمرکز برای بهینه‌سازی انرژی از طریق تاسیس سازمان بهینه‌سازی و مدیریت راهبردی انرژی، افزایش ذخیره‌سازی گاز طبیعی با هدف‌گذاری برای افزایش ظرفیت ذخیره‌سازی گاز طبیعی به میزان ۱۲۰ میلیون متر مکعب در روز، رصد و پایش مصرف انرژی با اجرای سیستم‌های رصد و پایش لحظه‌ای برداشت و مصرف انرژی، نصب کنتورهای هوشمند، با نصب کنتورهای هوشمند برای برق و گاز، از دیگر موارد است.

در این برنامه برای جلوگیری از قاچاق سوخت، تخصیص بارنامه متناسب با جایگاه به منظور دریافت گازوئیل، به منظور کاهش قاچاق سوخت و بهبود توزیع منابع نیز اشاره شده است.

طبق آنچه در برنامه هفتم به آن اشاره شده، فرصت صرفه‌جویی ۱.۲۸۵ میلیون بشکه‌‌ای در روز تا پایان برنامه مذکور برای کشور محیا است اما در قدم اول سیاستگذار و  شخص رئییس جمهور باید مسئله را به خوبی فهم کند و برای برای حل این موضوع اولویت را در کنترل مصرف قراردهد.