دولت تعهد سالانه خود در ساخت مسکن روستایی را ۴۰ درصد کمتر کرد

به گزارش خبرنگار اقتصاد معاصر؛ در جدیدترین مصوبه هیات وزیران که با امضا محمدرضا عارف، معاون اول رئیس جمهور، سه روز پیش به دستگاه‌های اجرایی ابلاغ شد، به پیشنهاد وزارت راه و شهرسازی و بنیاد مسکن، سقف تعداد تعهدات پرداخت تسهیلات ساخت و به‌سازی مسکن روستایی از ۳۵۰ هزار واحد به ۲۰۰ هزار واحد کاهش یافت. 

مصوبه مذکور که پس از اجرای قانون جهش تولید مسکن هر سال به تصویب هیات وزیران می‌رسد و عملا برنامه دولت‌ها و وزارت راه و شهرسازی برای حمایت از ساخت و به‌سازی مسکن روستایی است را می‌توان شاخص اهتمام دولت‌ها به ارائه یکی از مهم‌ترین خدمات به روستاییان کشور یعنی ساخت و به‌سازی مسکن دانست.

در همین رابطه در تاریخ ۸ آبان سال ۱۴۰۲، مصوبه هیات وزیران دولت سیزدهم که با امضای محمد مخبر ابلاغ شده بود، عملا ساخت و بازسازی ۳۵۰ هزار واحد مسکن روستایی را در دستور کار نهضت ملی مسکن قرارداده بود. در کنار افزایش تعداد تسهیلات تعهدی دولت سیزدهم، شاهد افزایش چشمگیر مبلغ تسهیلات ساخت و به‌سازی مسکن روستایی از ۲۰۰ میلیون تومان به ۳۵۰ میلیون تومان، یعنی افزایش ۷۵ درصدی بودیم و این در صورتی بوده که در آیین‌نامه ابلاغی معاون اول دولت چهاردهم، افزایش تسهیلات ساخت و به‌سازی مسکن روستایی برای دوره جدید حدود ۱۴ درصد رشد داشته که با توجه به افزایش هزینه‌های ساخت و کاهش تعهدات، افزایش مناسبی برآورد نمی‌شود. 

لازم به ذکر است که دولت چهاردهم و وزارت راه و شهرسازی در این آیین‌نامه تازه ابلاغ شده با استناد غلط به بند (ث) ماده (۵۱) قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران که صراحتا بیان دارد که «وزارت راه و شهرسازی مکلف است با همکاری بنیاد مسکن، نسبت به بهسازی و نوسازی سالانه حداقل دویست هزار واحد مسکونی روستایی، پرداخت تسهیلات ارزان قیمت و...اقدام کند»، با در نظر نگرفتن کلمه «حداقل»، یکی از موفق‌ترین برنامه‌های نهضت ملی مسکن را بیش از ۴۰ درصد کاهش داده است.

موارد فوق‌الذکر در صورتی رخ می‌دهد که عملا بنیاد مسکن که در دولت سیزدهم، برنامه واگذاری زمین روستایی اجاره ۹۹ ساله به ظرفیت ۲ میلیون متقاضی را در دستور کار خود قرار داده بود، عملا این برنامه با حضور صادق مالواجرد از دستور اقدامات مدیران ارشد بنیاد مسکن خارج و به نظر می‌رسد که بایگانی شده است.

این نکته نیز لازم به ذکر بوده که بر حسب بند (پ) ماده (۵۱) قانون برنامه پنج ساله هفتم پیشرفت جمهوری اسلامی ایران، بنیاد مسکن مکلف است تا متناسب با بعد خانوار و با رعایت تبصره (۲) ماده (۹) قانون جهش تولید مسکن، جهت ساخت مسکن روستایی معیشت-محور (جهت سکونت و فعالیت اقتصادی و تولیدی) با ایجاد زیرساخت‌های لازم و بازنگری محدوده طرح‌های هادی روستاهای فاقد زمین و تصویب در مراجع مربوط، نسبت به واگذاری زمین به متقاضیان فاقد مسکن با اولویت افراد بومی (متولدان روستا یا دارای حداقل دو سال سابقه سکونت)، جهت سکونت دائمی به صورت اجاره ۹۹ ساله یا واگذاری قطعی اقدام کند.