بازگشت عرضههای اولیه به اوج؛ ۲۶ شرکت در هفت ماه وارد بازار شدند
به گزارش خبرنگار اقتصاد معاصر؛ تعداد عرضههای اولیه در هفت ماه ابتدایی امسال با سال ۱۴۰۰ برابری کرده و در بالاترین سطح دوره مورد بررسی قرار گرفته است. این در حالی است که تعداد عرضهها در سالهای ۱۴۰۳ و ۱۴۰۴ به ترتیب تنها پنج و شش مورد بود و حالا بازار سرمایه پس از دو سال کمتحرکی، بار دیگر شاهد افزایش عرضه شرکتهای جدید است.
بررسی روند هفتماهه عرضههای اولیه نشان میدهد بازار سرمایه در سال ۱۳۹۷ شاهد ۱۹ عرضه اولیه بود. این تعداد در سال ۱۳۹۸ به ۲۵ مورد رسید و در سال ۱۳۹۹ با ثبت ۲۴ عرضه، همچنان در سطح بالایی باقی ماند. در سال ۱۴۰۰ تعداد عرضههای اولیه به ۲۶ مورد رسید؛ رکوردی که تا پیش از سال جاری در دوره آماری جدول ثبت شده بود. با این حال، روند عرضهها در سالهای بعد نزولی شد. تعداد عرضههای اولیه در هفت ماه نخست سال ۱۴۰۱ به ۱۹ مورد و در سال ۱۴۰۲ به ۱۵ مورد کاهش یافت.
افت عرضهها در سالهای ۱۴۰۳ و ۱۴۰۴ شدیدتر بود؛ به طوری که در هفت ماه نخست سال ۱۴۰۳ فقط پنج شرکت و در مدت مشابه سال ۱۴۰۴ نیز شش شرکت وارد بازار سرمایه شدند. اما در سال جاری ورق برگشته است. ثبت ۲۶ عرضه اولیه در هفت ماه نخست ۱۴۰۵، تعداد عرضهها را نسبت به مدت مشابه سال قبل بیش از چهار برابر کرده که معادل رشد ۳۳۳ درصدی است.
فرابورس سهم بیشتری از عرضههای اولیه گرفت
تفکیک عرضههای اولیه بر اساس محل پذیرش یا ثبت شرکتها نشان میدهد فرابورس نقش پررنگتری در عرضههای امسال داشته است. از مجموع ۲۶ عرضه اولیه ثبتشده در هفت ماه نخست سال ۱۴۰۵، هشت مورد در بورس و ۱۸ مورد در فرابورس انجام شده است. به این ترتیب، حدود ۶۹ درصد عرضههای اولیه امسال به فرابورس اختصاص داشته و سهم بورس از این تعداد حدود ۳۱ درصد بوده است.
در این دوره، پنج شرکت در فرابورس پذیرفتهشده و ۱۳ شرکت نیز در بخش عرضههای ثبتشده فرابورس قرار گرفتهاند. در بورس نیز هشت عرضه اولیه ثبت شده است. این ترکیب نشان میدهد فرابورس همچنان مسیر مهمتری برای ورود شرکتهای جدید به بازار سرمایه بوده؛ بهویژه برای شرکتهایی که از مسیر پذیرش در بورس وارد نشدهاند و در قالب عرضههای ثبتشده در فرابورس حضور پیدا کردهاند.
جهش عرضهها؛ بازگشت اعتماد یا تغییر مسیر تامین مالی؟
افزایش تعداد عرضههای اولیه در سال ۱۴۰۵ را میتوان نشانهای از فعالتر شدن مسیر ورود شرکتها به بازار سرمایه دانست. با این حال، تعداد عرضهها به تنهایی برای ارزیابی موفقیت این روند کافی نیست. ارزش ریالی عرضههای اولیه، میزان سرمایه جذبشده، ترکیب صنایع و کیفیت شرکتهای تازهوارد نیز باید بررسی شود تا مشخص شود افزایش تعداد عرضهها تا چه اندازه به تعمیق بازار و تامین مالی بنگاهها منجر شده است.
با وجود این ملاحظات، مقایسه آماری یک نکته روشن دارد؛ بازار عرضههای اولیه پس از دو سال افت محسوس، در هفت ماه نخست ۱۴۰۵ به سطحی بازگشته که آخرین بار در سال ۱۴۰۰ تجربه کرده بود. این بازگشت میتواند نقطه عطفی در روند ورود شرکتهای جدید به بازار سرمایه باشد؛ مشروط بر آنکه افزایش تعداد عرضهها با کیفیت شرکتها و ظرفیت جذب نقدینگی در بازار نیز همراه شود.