آیا می‌دانید چرا آسانسورها آینه دارند؟

به گزارش اقتصاد معاصر؛ از زمان‌های بسیار قدیم، آینه‌ها بخشی از زندگی روزمره بشر بوده‌اند. در واقع، آینه‌های جذاب ساخته شده از ابسیدین در آناتولی باستان (ترکیه) که قدمت آنها به ۶۰۰۰ سال قبل از میلاد مسیح برمی‌گردد، هنوز حفظ شده‌اند.

مصریان نیز از آینه ها در آیین‌های زیبایی خود استفاده می‌کردند. اما در قرون وسطی، استفاده از آنها محدود بود.

در زمان‌های خاص و در فرهنگ‌های خاص، تصور می‌شد که آینه‌ها بدشانسی می‌آورند. اما امروزه دیگر نمی‌دانیم چگونه بدون آنها زندگی کنیم.

در واقع، ما به بازتاب تصاویر خودمان معتاد شده‌ایم و آینه‌ها بخشی از زندگی روزمره ما شده‌اند.

آنها را در حمام، اتاق خواب، کمد لباس، اتاق رختکن، موزه‌ها و مراکز خرید حضور دارند. در واقع، پیدا کردن فضایی بدون آنها دشوار است.

عادی شدن آینه‌ها در زندگی روزمره ما به حدی است که به سختی حضور آنها را زیر سوال می‌بریم. بنابراین، شاید هرگز حتی از خود نپرسیده باشید که چرا همیشه آینه در آسانسورها وجود دارد.

طبیعتاً، شما از آنها برای اطمینان از شانه کردن صحیح موهایتان هر روز صبح هنگام رفتن به محل کار یا گرفتن سلفی کلاسیک استفاده می‌کنید. اما استفاده از آنها در این فضاها یک هدف روانشناختی واضح را نیز برآورده می‌کند.

سوار آسانسور شدن برای اکثر ما رایج و عادی است،حتی به آن فکر هم نمی کنیم، اما برخی از مردم از آسانسور می‌ترسند، و این ترس می‌تواند برای آنها بسیار ناراحت‌کننده باشد.

فوبیاها و چرا آسانسورها آینه دارند

آسانسور مانند یک وسیله نقلیه خودران است. آنها به ما امکان ایت را می‌دهند تا به صورت عمودی در شهرهای مان حرکت کنیم و جابه جا شویم. آسانسورها نمونه‌ای از مدرنیته هستند. امروزه، کمتر عملی می‌تواند رایج‌تر از سوار شدن به آنها باشد.اما، هر چقدر هم که برای اکثر ما روتین و راحت باشد، برای همه اینطور نیست.

هیچ اصطلاح خاصی برای فوبیای آسانسور وجود ندارد، اما شکی نیست که وجود دارد.

علاوه بر این، میلیون‌ها نفر در سراسر جهان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. این واقعیت که هیچ اصطلاح مشخصی برای آن وجود ندارد، به این دلیل است که متاثر از یکی از شرایط زیر ایجاد شود:

آگورافوبیا. فرد ترس غیرمنطقی دارد که ممکن است در مکانی گیر بیفتد که نتواند از آن فرار کند یا کمک بگیرد. این اتفاق می‌تواند هم در فضاهای باز و هم در فضاهای بسته رخ دهد.

ترس از فضای بسته. فرد از فضاهای بسته می‌ترسد.

به عنوان یک قاعده، کسانی که در آسانسور احساس اضطراب می‌کنند، ممکن است از سوار شدن به هواپیما، ورود به تونل‌ها، قرار گرفتن در فضاهای بسته بدون پنجره یا گیر افتادن در وسط یک کنسرت که توسط افراد زیادی احاطه شده است، نیز بترسند.

بنابراین، در سال ۱۸۵۰، زمانی که الیشا گریوز اوتیس ( Elisha Graves Otis) دست به تولید انبوه آسانسور زد، باید مکانیسمی ابداع می‌کرد تا افراد مبتلا به فوبیا بتوانند از آنها استفاده کنند.

احساس فضا، حواس کسانی را که از آسانسور می‌ترسند پرت می‌کند.

اگر تا به حال از خود پرسیده‌اید که چرا آسانسورها آینه دارند، پاسخ ساده است. آینه ها غلبه بر ترس‌ را برای کسانی که از آسانسور می‌ترسند، آسان‌تر می‌کنند.

در واقع، قرار دادن آینه‌ها در این فضاهای بسیار کوچک، احساس وسعت بیشتری ایجاد می‌کند. در نتیجه، فرد احساس می‌کند که فضای بیشتری دارد و احساس سرکوب او کاهش می‌یابد.

علاوه بر این، آینه‌ها همچنین به عنوان حواس‌پرت‌کن عمل می‌کنند. در واقع، هیچ چیز به اندازه دیدن انعکاس‌هایمان توجه ما را جلب نمی‌کند.

مغز ما نگاه خود را از ترس و افکار غیرمنطقی منحرف می‌کند و روی ما تمرکز می‌کند. بنابراین، ما روی تصاویر خود و اطرافیان مان تمرکز می‌کنیم.

مطالعه‌ دانشگاه جورجیا (یونان)، ادعا می‌کند که تنها راه تنظیم فوبیای آسانسور، از طریق درمان مواجهه‌ای است.

بیمار باید به تدریج در معرض کانون ترس خود قرار گیرد تا با آن روبرو شود و آن را منطقی جلوه دهد. داشتن پشتیبانی آینه، این روند بهبود را بیشتر بهبود می‌بخشد.

خطر تصادف در آسانسور واقعاً کم است. با این حال، دنیای سینما اغلب تصاویر وحشتناک و ناراحت‌کننده‌ای از حوادث مختلف را در این وسایل به تصویر کشیده است.

آینه یک سطح هیپنوتیزم‌کننده است. این حس جادار بودن را ایجاد می‌کند و ما مجبور می‌شویم نگاهمان را به سمت آن هدایت کنیم.

دلایل جذاب‌تر

دهه‌های متمادی است که آسانسورها آینه دارند. اما نصب آنها در این فضاهای کوچک فقط برای کمک به مبتلایان به فوبیا نیست.

در واقع، دلایل جذاب دیگری نیز وجود دارد:

۱. ضریب ایمنی

آسانسور فضای کوچکی است که اغلب گروه‌های کوچکی از غریبه‌ها وارد آن می‌شوند.داشتن یک نمای تقریباً پانوراما از آنچه در کنار و پشت سر ما اتفاق می‌افتد، باعث می‌شود احساس امنیت بیشتری داشته باشیم.

به عنوان مثال، ما می‌دانیم چه کسی پشت سر ماست و چه کاری انجام می‌دهد و می‌توانیم مراقب یکدیگر باشیم تا مطمئن شویم کسی از ما دزدی نمی‌کند. بنابراین، آینه‌های آسانسور ایمنی را فراهم می‌کنند.

۲. تحرک بیشتر برای افرادی با نیازهای ویژه

در صورت وجود آینه، فردی که روی ویلچر است می‌تواند هنگام ورود و خروج از آسانسور، خود را بهتر راهنمایی کند. آنها می‌توانند هزینه بیشتری بپردازند.توجه بیشتری را به خود جلب می‌کنند و هنگام حرکت احساس استقلال بیشتری می‌کنند، زیرا دیگر نیازی به کمک دیگران ندارند.

۳. آینه‌ها جایگزین موسیقی های ضبط شده در فضاهای عمومی (piped music) می‌شوند

بعضی از مردم هنگام سوار شدن به آسانسور با همسایه‌های شان در مورد آب و هوا صحبت می‌کنند. اما وقتی فضا را با غریبه‌های کامل به اشتراک می‌گذاریم، تمایلی به شروع مکالمه نداریم.

از این گذشته، می‌دانیم که چند دقیقه دیگر بیرون خواهیم بود و ممکن است دیگر هرگز آنها را نبینیم. بنابراین، واقعاً ارزشش را ندارد که با کسی سر گفت و گویی را باز کنیم.

چند دهه پیش، موسیقی ضبط شده در آسانسورها استفاده می‌شد. امروزه، ما آینه داریم. دیدن خودمان در یکدیگر، حواسمان را پرت می‌کند، حال و هوا را بهتر می‌کند و لازم نیست به زمین نگاه کنیم.

در واقع، قبل از باز شدن درها، نکات ظریف بی‌نهایتی وجود دارد که باید آنها را مشاهده کنیم.

اگرچه درست است که آسانسور یکی از محبوب‌ترین مکان‌ها برای سلفی گرفتن است، اما وجود آینه در آنها زندگی را برای میلیون‌ها نفر آسان‌تر کرده است.

آنها برای هدف خاصی آنجا هستند که باید قدردان آن باشیم. آنها با پرت کردن حواس ما و همچنین ایجاد توهم وسعت، ترس‌های ما را غیرفعال می‌کنند. این جادوی خالص است.