اکونومیست: ترامپ مقابل پوتین ضعیف است

به گزارش خبرنگار اقتصاد معاصر اکونومیست در تازه‌ترین گزارش خود نوشته است: مقابله با دونالد ترامپ معمولاً پیامدهای سنگینی به همراه دارد. یک سیاستمدار رقیب ممکن است تحت تحقیقات قضایی قرار گیرد، یک شبکه رسانه‌ای با شکایت مواجه شود، دانشگاه‌های چپ‌گرا از دریافت بودجه عمومی محروم شوند، یک کارمند دقیق در معرض اخراج قرار گیرد و حتی دولت‌های مستقل خارجی، چه دشمن و چه متحد، با تعرفه‌های سنگین روبه‌رو شوند. کسانی که به عنوان رقیب او شناخته می‌شوند باید خود را برای سیل توهین‌ها و تحقیرهای عمومی نیز آماده کنند؛ درس آشکاری برای کسانی که بخواهند از مرزها عبور کنند اما ولادیمیر پوتین یک استثنای مرموز بوده است.

به نوشته اکونومیست، ترامپ اغلب مشکلات خود درباره دخالت روسیه در انتخابات ۲۰۱۶ را به گردن دیگران می‌اندازد، اما کمتر پوتین را مسئول می‌داند. او جنگ اوکراین را به گردن جو بایدن می‌اندازد و ادعا می‌کند ضعف او باعث وقوع جنگ شده است. همچنین ولودیمیر زلنسکی، رئیس‌جمهور اوکراین، را متهم می‌کند که آغازگر جنگ بوده است. وقتی روسیه در فوریه ۲۰۲۲ حمله کرد، ترامپ پوتین را «باهوش» توصیف کرد.

در ماه‌های بعد، در حالی که پوتین وعده‌های ترامپ برای پایان سریع جنگ و فراخوان‌های او برای آتش‌بس را به سخره می‌گرفت، رئیس‌جمهور سابق آمریکا که پیش‌تر از «آتش و خشم» علیه کره شمالی و تعرفه‌های ۲۴۵ درصدی علیه چین سخن گفته بود، هیچ واکنش تندی نشان نداد. او حتی در آوریل در شبکه‌های اجتماعی نوشت: «ولادیمیر، بس کن!» استفاده از نام کوچک پوتین نشان‌دهنده اعتماد شخصی او به تأثیر رابطه نزدیکی بود که تصور می‌کرد بر همتای خود تأثیرگذار است.

ترامپ در ۲۶ آوریل گفت: «شاید او نمی‌خواهد جنگ را متوقف کند، فقط دارد من را گمراه می‌کند.» یک ماه بعد اظهار کرد که دوستش ممکن است تغییر کرده و «کاملاً دیوانه» شده باشد. در ۸ ژوئیه نیز پذیرفت که رفتار پوتین، اگرچه ظاهراً دوستانه است، اما بی‌معنی است. ترامپ تهدید به تحریم ثانویه روسیه کرد، اما بلافاصله به پیام‌های متناقض پوتین درباره صلح پاسخ مثبت داد و او را به یک نشست در آمریکا دعوت کرد.

چرا ترامپ با پوتین چنین نرم برخورد می‌کند؟ تلاش خبرنگاران، بازرسان کنگره و دادستان‌ها برای پاسخ به این سؤال اغلب نتیجه معکوس داشته است. الگوی رفتار ترامپ نسبت به پوتین از سال‌ها پیش آشکار است: ستایش پوتین از تلویزیون در سال ۲۰۰۷، دعوت او به مسابقه میس یونیورس در مسکو در ۲۰۱۳ و تلاش‌های متعدد برای برگزاری ملاقات، همه حکایت از تمایل شخصی ترامپ به نزدیکی با پوتین دارد. 

اکونومیست در این گزارش مدعی شده است: گزارش جامع رابرت مولر در ۲۰۱۹ تأیید کرد که دولت روسیه تصور می‌کرد از ریاست‌جمهوری ترامپ منتفع خواهد شد و برای رسیدن به این هدف تلاش کرد. مولر چندین شهروند روس را تحت پیگرد قرار داد و تعدادی از همکاران ترامپ را به دلیل نقض قوانین مختلف متهم یا به گناه اعتراف کردند، اما هیچ مدرکی مبنی بر «توطئه یا هماهنگی» میان کمپین ترامپ و روس‌ها یافت نشد؛ روانشناسان احتمالاً بهتر می‌توانند علاقه ترامپ به پوتین را توضیح دهند. پوتین، عامل حرفه‌ای KGB، می‌داند چگونه نقاط ضعف ترامپ، از جمله غرور او، را هدف قرار دهد. ترامپ تحت تأثیر هدیه‌ای که پوتین در مارس به او داده بود، قرار گرفته بود.