منابع ریالی مازاد پیشبینی شده بودجه از کجا تامین شد؟
بررسی ارقام لایحه بودجه و تحولات اخیر ارزی نشان میدهد افزایش منابع مورد نیاز برای اجرای طرح کالابرگ، نه حاصل گسترش تعهدات بودجهای دولت، بلکه نتیجه تغییر مبنای تسعیر ارز کالاهای اساسی است؛ تغییری که با حذف کامل ارز ترجیحی ۲۸۵۰۰ تومانی و نزدیکسازی نرخ واردات به بازار آزاد، منابع ریالی دولت را تا دو برابر برآورد اولیه افزایش داده است.
از آرامکو تا قطر؛ موج جدید عرضه LPG چگونه بازار را تغییر میدهد؟
بازار جهانی LPG در آستانه یک تغییر ساختاری قرار دارد؛ تصمیم اخیر آرامکو در قیمتگذاری، رشد صادرات خاورمیانه و صف پروژههای عظیم گازی در عربستان، قطر و امارات نشان میدهد از سال ۲۰۲۶ به بعد، موجی از عرضه جدید در راه است که میتواند موازنه قدرت بازار را به زیان صادرکنندگان آمریکایی و به سود تولیدکنندگان خاورمیانه بازتعریف کند؛ جهشی قطعی که ابعاد دقیق...
دفع انحراف منابع ارزی در حلقههای میانی با اصلاح سیاست ارز کالای اساسی
تجربه پرهزینه حذف ارز ترجیحی در سال ۱۴۰۱ نشان داد که حذف ارز ترجیحی در ابتدای زنجیره، بدون قفل کردن حمایت معیشتی در انتهای زنجیره مصرف، میتواند اثر حمایتی سیاست را به شدت تضعیف کند، از منظر سیاست ارزی نیز انتقال منابع به انتهای زنجیره، دقت در هدف گیری حمایتها را افزایش میدهد و احتمال انحراف منابع ارزی در حلقههای میانی را کاهش میدهد.
برنامه ترامپ برای غارت نفت ونزوئلا؛ کاراکاس به سرنوشت گویان دچار میشود
با وجود ثروت نفتی سرشار، مردم آمریکای جنوبی همچنان با فقر و نابرابری دستوپنجه نرم میکنند؛ تجربه گویان، کشوری کوچک در شمال شرقی آمریکای جنوبی، نشان میدهد حضور شرکتهای بزرگ و سرمایهگذاریهای خارجی، رفاه عمومی را تضمین نمیکند و تحولات اخیر ونزوئلا، نمونهای دیگر از اولویت منافع اقتصادی و انرژی آمریکا بر زندگی مردم محلی است.
چرا در ایران تورم سه رقمی رخ نخواهد داد؟
با وجود نگرانیها و شایعات اخیر درباره احتمال وقوع تورم بالا در اقتصاد ایران، تحلیل ساختار اقتصادی کشور نشان میدهد که این اتفاق رخ نخواهد داد؛ استمرار استفاده از ریال در تولید، اقتصاد درونزا، منابع انرژی گسترده و اقدامات اصلاحی دولت، سپری در برابر سقوط ارزش پول ملی هستند و تنها تورم بالا اما کنترلشدنی، انتظار میرود.
گلوگاه اصلی ایران در ابتکار کمربند-راه زیرساخت نیست؛ حکمرانی اتصال لازم است
ابتکار «کمربند و راه» برای ایران فقط پروژه ریل و جاده نیست، بلکه آزمون «حکمرانی اتصال» است؛ جایی که هماهنگی سیاستی، همگرایی مالی و ثبات مقررات تعیین میکند اتصال فیزیکی به اتصال اقتصادی پایدار تبدیل شود یا خیر؛ گلوگاه اصلی ایران در «کمربند و راه»، زیرساخت نیست و یک چارچوب پنجگانه عملی برای کاهش ریسک و افزایش قابلیت اجرا ارائه میکند.
بودجهریزی و شبکه بانکی؛ موتور پنهانِ تورم و تنگنای اعتباری
بودجه ایران دیگر تنها یک سند حسابداری نیست؛ بلکه نقشه مسیر تامین مالی است که سرنوشت تورم و تنگنای اعتباری را رقم میزند. تجربه سالهای اخیر نشان داده کسریها و تعهدات دولت دیر یا زود به شبکه بانکی منتقل میشوند و فشار بر بانکها، رشد پایه پولی و افزایش انتظارات تورمی، اقتصاد را در چرخهای از تورم و کمبود نقدینگی گرفتار میکند.
ریشهیابی تورم مزمن در اقتصاد ایران
اقتصاد ایران طی پنج دهه گذشته در چرخهای مزمن از تورم بالا و بیثباتی گرفتار شده؛ چرخهای که نه حاصل شوکهای مقطعی، بلکه محصول سلطه مالی دولت، رشد مزمن نقدینگی و تعویق مکرر اصلاحات ساختاری است.
شناسایی کتمان درآمد ۳۰ هزار میلیارد تومانی شرکتهای دولتی و عمومی
رئیس سازمان مالیاتی با بیان اینکه نسبت درآمدهای مالیاتی به هزینههای جاری دولت به حدود ۶۵ تا ۷۰ درصد رسیده است، گفت: رشد بیسابقه درآمدهای مالیاتی حاصل هوشمندسازی و سیستمیشدن فرایندهای مالیاتستانی است، از همین طریق، موارد اجتناب یا کتمان درآمد در مقیاس ۲۰ تا ۳۰ همت از سوی برخی شرکتهای بزرگ و خصولتی شناسایی کردهایم.
رصد تراستیها بابت برگرداندن کامل ارز؛ قوه قضائیه کوتاه نیاید
عضو کمیسیون امنیت ملی مجلس شورای اسلامی، گفت: موضوع عدم بازگشت ارز توسط گروهی که تراستی خطاب میشوند در حال پیگیری است و رها نخواهد شد، در کمیسیون امنیت ملی هم با جدیت از دستگاههای امنیتی و همچنین قوه قضائیه مطالبهگری در موضوع نظارت بر تراستیها را داشتهایم.
روزی به اروپا پوشاک صادر میکردیم اما امروز قاچاق نفسمان را بریده
عضو اتحادیه تولید و صادرات نساجی و پوشاک ایران، هشدار داد که قاچاق گسترده پوشاک و ضعف مدیریتی، تولیدکنندگان داخلی را زمینگیر کرده و واحدهای تولید پوشاک یکی پس از دیگری تعطیل میشوند. اگر نهادهای مسؤول با کالای قاچاق برخورد جدی نکنند باید با لباس ایرانی خداحافظی کنیم.
ناامنی معیشتی کارگران را به مشاغل غیررسمی سوق میدهد
نماینده کارفرمایان در شورای عالی کار، گفت: کارگر و کارفرما در یک مسیر و یک کشتی قرار دارند و ناامنی معیشتی کارگران میتواند با کاهش آرامش نیروی کار، آنها را از خطوط تولید دور کرده و به سمت مشاغل غیررسمی سوق دهد؛ مسئلهای که در نهایت به زیان تولید و اشتغال کشور تمام میشود.