تحقق سرمایه‌گذاری برای تولید با اصلاح قوانین زائد و نفت‌زدایی از بودجه

موسی غضنفرآبادی، عضو کمیسیون اصل نود مجلس شورای اسلامی در گفت‌و‌گو با خبرنگار اقتصاد معاصر درباره میزان تحقق شعار سال ۱۴۰۳ (جهش تولید با مشارکت مردم) و ضرورت توجه دولتمردان به شعار امسال (سرمایه‌گذاری برای تولید) اظهار داشت: به نظر من، آنگونه که انتظار می‌رفت، شعار سال گذشته محقق نشد. برنامه پنج‌ ساله‌ای که در دستور کار بود، چنین هدفی را مطرح می‌کرد اما گزارش‌های کارشناسان نیز نشان می‌دهد که انتظارات به طور کامل برآورده نشده است.

وی ادامه داد: ضعف‌ها و نواقصی در روند اجرایی شعار سال گذشته وجود داشت که بخشی از آن به قوانین دست‌وپاگیر و نبود انگیزه کافی در برخی از مسؤولان برای اجرای صحیح قوانین بازمی‌گردد؛ برای مثال در حوزه معادن، نیازمند تصمیمات جدی و واگذاری اختیارات بیشتر به استان‌ها هستیم. در حال حاضر، بسیاری از معادن کشور غیرفعال باقی مانده‌اند و اقدامات مناسبی برای بهره‌برداری از آنها انجام نشده است. این وضعیت فقط به بخش معدن محدود نمی‌شود، بلکه در سایر حوزه‌ها نیز چنین مشکلاتی مشاهده می‌شود. 

غضنفرآبادی با اشاره به اقدامات مثبت دولت شهید رئیسی در حوزه احیای صنایع تاکید کرد: در دولت شهید رئیسی، گام‌های بزرگی برای احیای کارخانه‌های تعطیل یا نیمه‌تعطیل برداشته شد. حدود ۱۰۰۰ واحد تولیدی و صنعتی احیا شدند و مجددا به چرخه تولید بازگشتند. با این حال هنوز انتظارات موجود در جامعه به طور کامل برآورده نشده است. اگر مسؤولان توجه ویژه‌ای به اصلاح قوانین زائد و تفویض اختیار به استان‌ها داشته باشند، قطعا می‌توانیم عملکرد خوبی در سرمایه‌گذاری برای تولید داشته باشیم و اهداف اقتصادی کشور را محقق کنیم. 

نفت‌زدایی از بودجه در گرو رشد صادرات و ماقبله جدی با فرار مالیاتی

وی درباره نفت‌زدایی از بودجه و جایگزینی آن با درآمد‌های مالیاتی گفت: ما سال‌ها پیش باید نفت را از بودجه حذف می‌کردیم اما متاسفانه هنوز این وابستگی ادامه دارد. یکی از مهم‌ترین راهکار‌هایی که می‌تواند به دولت در این زمینه کمک کند، کنترل فرار‌های مالیاتی است. اگر فرار مالیاتی مهار شود، بسیاری از مشکلات مالی کشور حل خواهد شد.

کشاورزی علمی و تحقیقی از ابزارهای اصلاح نظام اقتصادی  

نماینده مردم بم تصریح کرد: علاوه بر این، توسعه صادرات غیرنفتی یکی دیگر از راهکار‌های کلیدی است. در حال حاضر، صادرات غیرنفتی کشور بسیار شکننده است و دلیل آن تصمیمات نادرستی بوده که از سوی دولت اتخاذ می‌شود. برای مثال سازمان تعاون روستایی باید در زمان‌های مناسب، نیاز‌های اساسی مردم را پاسخ دهند اما این اقدامات در زمان لازم انجام نمی‌شود؛ در برخی مواقع، صادرات محصولات کشاورزی یا ممنوع می‌شود یا عوارض سنگینی بر آن اعمال می‌شود که آن را از صرفه اقتصادی خارج می‌کند. این سیاست‌ها نه‌ فقط به تولیدکنندگان و صادرکنندگان آسیب می‌زند، بلکه بازار‌های صادراتی را نیز از بین می‌برد. سال‌ها تلاش برای بازاریابی محصولات ایرانی، با یک تصمیم غلط از بین می‌رود و چرخه اشتباه گذشته تکرار می‌شود. 

عضو کمیسیون اصل نود مجلس شورای اسلامی با انتقاد از بی‌برنامگی در بخش کشاورزی افزود: ضرورت دارد همه مزارع کشور را به‌ صورت مانیتورینگ تحت کنترل قرار بدهیم تا بدانیم در هر منطقه از کشور چه محصولاتی در حال کشت هستند و چه نیاز‌هایی وجود دارد. نبود این نظارت (الگوی کشت) موجب شده است که در برخی مناطق، کشاورزان محصولاتی را تولید کنند که تقاضای کافی در بازار ندارند و قیمت آنها به شدت کاهش می‌یابد. برای مثال در جنوب کرمان (جیرفت)، قیمت هر کیلوگرم پیاز به ۵ تا ۶ هزار تومان رسیده که برداشت آن نیز برای کشاورزان مقرون‌ به‌ صرفه نیست. 

وی گفت: دولت باید یک برنامه جامع برای کنترل و هدایت تولیدات کشاورزی تدوین کند تا از بروز چنین مشکلاتی جلوگیری شود. تسلط و برنامه‌ریزی دقیق برای کاشت و برداشت محصولات کشاورزی، یکی از ضروریات اصلاح نظام اقتصادی کشور است.