واقعیت سکونت در باغ خزانه؛ ارزانی مسکن در کنار فرسودگی بافت شهری
به گزارش خبرنگار اقتصاد معاصر؛ محله باغ خزانه در منطقه ۱۷ تهران، طی سالهای اخیر همچنان یکی از نقاط پرتقاضا برای سکونت در بخش جنوبی و جنوبغربی پایتخت بوده است. با این حال، بررسیهای میدانی و گزارشهای غیررسمی از وضعیت بازار مسکن در این محدوده نشان میدهد که شرایط این محله ترکیبی از فرصتها و چالشهای همزمان است و نمیتوان آن را یک منطقه کاملا مطلوب یا یکدست در نظر گرفت.
باغ خزانه از نظر بافت شهری، همچنان ترکیبی از خانههای قدیمی، املاک کلنگی و ساختمانهای نوساز است. در بخشهایی از محله، خانههای ویلایی قدیمی با قدمت بالا دیده میشود که بعضا نیاز جدی به بازسازی یا نوسازی دارند. در کنار آن، پروژههای آپارتمانی کوچکمقیاس نیز در سالهای اخیر رشد کردهاند اما این نوسازیها یکپارچه و گسترده نبوده است.
در بازار خرید و فروش، قیمتها نسبت به مناطق مرکزی تهران پایینتر است و همین موضوع باعث شده بخشی از تقاضا از سوی خانوارهای با بودجه محدود یا مستاجرانی که به دنبال کاهش هزینه اجاره هستند به این منطقه منتقل شود. با این حال، کارشناسان محلی اشاره میکنند که اختلاف کیفیت ساختمانها در یک کوچه یا حتی یک خیابان، باعث نوسان شدید قیمتها و نبود ثبات نسبی در ارزشگذاری املاک شده است.
در حوزه اجاره، فشار تقاضا در سالهای اخیر افزایش یافته و برخی واحدهای بازسازیشده با افزایش نرخ قابل توجه اجاره مواجه شدهاند. در مقابل، واحدهای قدیمیتر همچنان با قیمت پایینتر عرضه میشوند اما معمولا مشکلاتی مانند فرسودگی تاسیسات، نبود آسانسور یا کمبود امکانات رفاهی دارند.
از نظر زیرساخت و دسترسی، محله به خیابانهای اصلی و بزرگراههای اطراف دسترسی دارد اما در ساعات اوج ترافیک، خیابانهای داخلی با ازدحام خودرو و محدودیت پارکینگ مواجه میشوند. نبود ایستگاه متروی مستقیم در داخل محله نیز از جمله مواردی است که همچنان بر حملونقل روزانه ساکنان تاثیر میگذارد.
بررسیها نشان میدهد که بخشی از بافت محله در محدودههای فرسوده قرار دارد و طرحهای نوسازی شهری به صورت محدود اجرا شدهاند. با این حال، سرعت اجرای این طرحها در مقایسه با نیاز واقعی منطقه پایین ارزیابی میشود.
در مجموع، وضعیت مسکن در باغ خزانه را میتوان بازاری دوگانه توصیف کرد؛ از یک سو گزینههای اقتصادیتر برای سکونت در تهران فراهم میکند و از سوی دیگر، چالشهایی مانند فرسودگی بخشی از بافت، نوسان کیفیت ساخت و محدودیت زیرساختی همچنان در آن دیده میشود.
