واکاوی موانع توسعه محصول در صنعت خودرو
به گزارش اقتصاد معاصر؛ وحید اصفهانیان، رئیس پژوهشکده سوخت دانشگاه تهران در میزگرد بررسی مزیتهای توسعه محصول برای صنعت خودرو و مشتریان در قالب ( پویش سایپا رسانه) گفت: توسعه محصول، رگ حیات صنعت خودرو است و در دنیایی که رقابت فشرده و استانداردهای جهانی پیچیده شدهاند، هیچ راهی برای گریز از آن وجود ندارد.
اصفهانیان بیان داشت: مشکل اصلی صنعت خودروی کشور نداشتن نقشه راه مشخص برای توسعه محصول است و اقدامات انجامشده تاکنون پراکنده بودهاند. ایجاد یک اکوسیستم کارآمد با مشارکت مراکز تحقیقاتی، دانشگاهها، شرکتهای دانشبنیان و قطعهسازان برای پیشبرد این هدف ضروری است و ارتباط میان صنعت و دانشگاه باید در قالب پروژههای کاربردی و حمایت مالی هدفمند شکل بگیرد.
این کارشناس صنعت خودرو بیان داشت: تحریمها و محدودیتهای فعلی میتوانند به عنوان یک فرصت تاریخی برای بومیسازی و تدوین نقشه ۱۰ ساله توسعه فناوری و محصول مورد استفاده قرار گیرند، چرا که بومیسازی به معنای دستیابی واقعی به فناوری است. در حوزه واردات خودرو و تجهیزات عمومی نیز ضعف برنامهریزی مشهود است؛ برای نمونه، در خرید کلان اتوبوسهای برقی از چین، به جای انتقال فناوری و مشارکت تولید داخلی در یک برنامه تدریجی، صرفاً خرید نهایی انجام شده است.
وی بیان داشت: هرجا که برای پروژههای خودرویی مانند موتور یا طراحی بدنه برنامهریزی دقیق وجود داشته، کشور به موفقیت رسیده است و این تجربه نشان میدهد که ظرفیت علمی و دانشگاهی کشور توانایی حل چالشهای صنعتی را دارد مشروط بر اینکه زنجیره تأمین و دانشگاه به طور کامل در فرآیند توسعه محصول درگیر شوند.
ترمز توسعه صنعت خودرو چیست؟
در ادامه این نشست امیرحسن کاکایی، کارشناس صنعت خودرو، با اشاره به ضرورت تنوعبخشی به محصولات بر پایه پلتفرمهای مشترک گفت: خودروسازان جهان با ادغام و کاهش هزینهها به بلوغ میرسند، اما در ایران شمار زیادی خودروساز با ظرفیتهای اسمی بالا فعالیت میکنند که با واقعیت تولید فاصله دارد.
وی با یادآوری تجربه همکاریهای بینالمللی در دهه ۷۰ افزود: کارخانه مشترک با رنو در ایران از نظر کیفیت، بهرهوری و تولید در میان کارخانههای مشابه جهانی رتبه نخست را کسب کرد؛ تجربهای که توانمندی نیروی انسانی و قطعهسازان داخلی را نشان میدهد، مشروط بر آنکه بستر فعالیت برای آنها فراهم باشد.
کاکایی سیاستهایی مانند میزهای داخلیسازی را بدون اصلاح ساختار اقتصادی و سودآوری صنعت، نمایشی دانست و قیمتگذاری دستوری را از موانع اصلی توسعه خودرو برشمرد.
وی افزود: مسیر توسعه این صنعت در دهه ۸۰ متوقف شد؛ هرچند زنجیره تأمین و قطعهسازان به بلوغ رسیدهاند، نظام طراحی در همه بخشها شکل نگرفته است. خروج خودروهایی مانند پراید و سمند نیز نشانه حرکت بهسوی محصولات جدیدتر است، اما قیمتگذاری دستوری خودرو و وانتبارها این روند را مختل میکند.
این کارشناس صنعت خودرو، محدودیت تخصیص ارز و دپوی ماشینآلات و خطوط تولید جدید در گمرک را ضدتوسعه خواند و نوسان کیفیت ورق فولادی داخلی را از عوامل مؤثر بر کیفیت نهایی خودرو دانست؛ مسئلهای که به گفته او، از ناهماهنگی میان زنجیره فولاد و خودروسازی ناشی میشود.
سید علی حسینی، کارشناس صنعت خودرو، با تأکید بر ضرورت بازنگری در ساختار هزینهای خودروسازان گفت: اصلاح زنجیره تأمین، بهینهسازی لجستیک و استفاده از ظرفیت بخش خصوصی در اسقاط خودروهای فرسوده میتواند به افزایش بهرهوری، کاهش قیمت تمامشده و تقویت توان رقابتی این صنعت کمک کند.
وی با اشاره به نقش گسترده صنعت خودرو در اشتغال و تحرک اقتصادی کشور افزود: خودروسازان باید با توجه به افزایش انتظارات مصرفکنندگان، محصولاتی ایمنتر و کممصرفتر، با فناوری روز و هزینه نگهداری متناسب عرضه کنند.
حسینی افزایش هزینههای تولید و سربار را از چالشهای ساختاری صنعت خودرو دانست و گفت: در شرایط محدودیت تیراژ، شناسایی هزینههای غیرضروری و بازمهندسی فرایندهای تأمین، انتقال و مدیریت موجودی قطعات برای ارتقای بهرهوری ضروری است.
این کارشناس همچنین اسقاط خودروهای فرسوده را فرصتی برای تحرک بازار دانست و گفت: ایرانخودرو و سایپا با مشارکت بخش خصوصی و مراکز اسقاط، سازوکاری مشترک برای جمعآوری، اسقاط و جایگزینی این خودروها ایجاد کنند./فارس