آب در خلیج فارس از نفت هم راهبردیتر شد
خلیج فارس در حالی با نفت و گاز شناخته میشود که در سکوت، آبشیرینکنها به مهمترین زیرساخت حیاتی این منطقه تبدیل شدهاند؛ تاسیساتی که امروز نه فقط تامینکننده آب شرب، بلکه یکی از پایههای اصلی امنیت غذایی و ثبات اقتصادی کشورهای حاشیه خلیج فارس محسوب میشوند.
اقتصاد پساجنگ و مواجهه با سهگانه مهار تورم، حمایت از تولید و نرخ سود
اقتصاد ایران در شرایط پساجنگ با چالش تنظیم سیاست پولی روبهروست و رفع آن مستلزم یافتن ترکیبی از سیاستهاییست که بتواند همزمان تورم بالای ۵۰ درصدی را مهار کند و بدون خلق نقدینگی جدید، زمینه تداوم فعالیت بنگاههای تولیدی سودآور را فراهم سازد؛ فقط با هماهنگی میان سیاستهای پولی و مالیست که میتوان به تعادلی پایدار میان تورم، تولید و نرخ سود دست یافت...
دست بالای محور مقاومت در نبرد کریدورها
توان محور مقاومت در کنترل دو آبراه هرمز و باب المندب که برای اقتصاد جهان نقش راهبردی دارند، نشاندهنده ظرفیت بالای آن به عنوان ظهور قطب جدید قدرت در نظم نوین چندقطبی جهان است.
زیر پوست بازار گوشت چه میگذرد؟
رشد هزینههای تولید، مساله نقدینگی، محدودیتهای صادراتی و تداوم بروکراسی در زنجیره تامین نهادهها، دامداران را به نقطهای رسانده که برخی ترجیح میدهند گلههای خود را بفروشند و سرمایه را به بازارهای غیرمولد منتقل کنند؛ روندی که میتواند در ماههای آینده امنیت تولید گوشت قرمز کشور را با چالش جدی مواجه کند.
سه مانع اصلی صادرات ایران به اوراسیا
اجرای موافقتنامه تجارت آزاد ایران و اتحادیه اوراسیا با باز شدن بازار ۱۸۳ میلیون نفری، فرصتی کمسابقه برای جهش تجارت خارجی ایران ایجاد کرده اما شکافهای جدی در استانداردها، لجستیک و نظام مالی همچنان مانع بهرهبرداری کامل از این ظرفیت است.
ایران پس از جنگ نقشه اقتصاد سیاسی غرب آسیا را بازنویسی میکند
نبرد رمضان از نگاه این تحلیل، صرفا یک رویارویی نظامی نبود، بلکه نقطه عطفی در بازآرایی ژئوپلیتیکی و ژئواکونومیک غرب آسیا محسوب میشود. در این چارچوب، ایران با تکیه بر موقعیت راهبردی خود بهویژه در تنگه هرمز، در پی تبدیل دستاوردهای امنیتی به اهرمهای اقتصادی و دیپلماتیک است تا از رهگذر بازتعریف کریدورهای تجاری، تعمیق همکاری با قدرتهای آسیایی و بازطراحی...
غرب در تله انرژی؛ هرمز بازارهای مالی را لرزاند
تنشهای فزاینده در خلیج فارس و شوک همزمان به بازارهای سهام، اوراق قرضه و انرژی، بار دیگر وابستگی عمیق اقتصاد جهانی به امنیت منطقه را آشکار کرده است. سقوط شاخصهای والاستریت، جهش نرخ بهره اوراق خزانهداری آمریکا و رشد قیمت نفت، نشان میدهد بحران ژئوپلیتیک در تنگه هرمز دیگر صرفا یک ریسک منطقهای نیست، بلکه به تهدیدی مستقیم برای ثبات مالی غرب تبدیل شده...
برای پایان یکجانبهگرایی؛ جنوب جهانی متحدتر از همیشه
سفر ولادیمیر پوتین به پکن، فراتر از یک دیدار دیپلماتیک، پیامی آشکار از شکلگیری موازنهای تازه در نظام جهانی بود؛ جایی که چین و روسیه با تکیه بر پیوندهای اقتصادی و امنیتی، در پی تثبیت نظم چندقطبی و کاهش وابستگی به محور غرب هستند. استقبال ویژه پکن از رئیسجمهور روسیه، همزمان با تشدید رقابت با آمریکا، نشانهای از تقویت «همزیستی راهبردی» دو قدرت شرقی...
صحه اروپا بر مدیریت ایران در تنگه هرمز؛ اقتصاد کشورِ ناقض توافق باید هزینه بدهد
تحلیلگر مسائل بینالملل در ارزیابی توافق ایران و آمریکا و پایداری آن گفت: مفهوم «ضمانتِ حقوقی» در روابط بینالملل عملا یک توهم است. حاکمیت ملی برای کشورها خط قرمز است و هیچ بازیگری حاضر نیست اراده خود را برای همیشه به یک تعهدِ غیرقابلفسخ گره بزند؛ تنها تضمین واقعی و کارآمد، «درهمتنیدگی اقتصادی» است؛ وضعیتی که خروج از یک توافق، به معنای تحمیل هزینههای...
ایران بازیگر مولفهساز منطقه؛ نظم آمریکایی در غرب آسیا ترک برداشت
کارشناس مسائل آمریکا با اشاره به افزایش فشارهای اقتصادی بر آمریکا و متحدانش تاکید کرد که تحولات اخیر نه فقط معادلات امنیتی منطقه را تغییر داده، بلکه نشانههایی از افول کارآمدی الگوی یکجانبهگرایی آمریکا را نیز آشکار کرده است.
سیاست ارز ترجیحی از ابتدا به درستی انجام نشد؛ توان کنترل نرخ دلار را داریم
کارشناس اقتصادی گفت: نرخ ارز در کشور ما بهطور کامل توسط بازار تعیین نمیشود و بانک مرکزی با ابزارهای گستردهای که در اختیار دارد میتواند از افزایش یا کاهش نرخ ارز جلوگیری کند. ارز ترجیحی از ابتدای اجرا به درستی انجام نشد و به مرور زمان هم به بیراهه کشیده شد.
سالانه ۴۰۰ همت از ثروت ملی در آتش گازهای فلر میسوزد
سخنگوی کمیسیون صنایع و معادن مجلس با انتقاد از تداوم فلرسوزی، اتلاف انرژی و ضعف نظام برنامهریزی کشور تاکید کرد: سالانه دهها میلیارد دلار ثروت ملی در بخشهایی مانند گازهای فلر، نیروگاههای کمبازده و واردات بنزین از بین میرود که ریشه بخش قابل توجهی از این مشکلات در نبود برنامهریزی بلندمدت و ضعف اولویتبندی پروژههای ملی است.